Somberman is niet gewend dat hij degene is die wordt afgeblaft

Somberman komt een kennis tegen. Op het moment dat Somberman tegen zijn zin geluid wil voortbrengen blijkt de kennis hem net iets voor te zijn. En hoor: de kennis blaft hem af.

Dat is Somberman niet gewend. Doorgaans is hij degene die afblaft. Enigszins in de war gebracht doet hij er het zwijgen toe. Dit is eigenlijk tegen zijn principes, want wie zwijgt stemt toe.

Later op de dag komt Somberman een kennis met een hond tegen. Somberman blaft kennis en hond af. De kennis haalt zijn schouders op. De hond kijkt hem goedaardig aan, snuffelt aan Sombermans kruis. Hij duwt de hond ruw weg en zet het nu op een vervaarlijk afblaffen. Dit is wel een heel gek baasje, denkt de hond, blij dat het zijn baasje niet is. Maar goed, ik zal maar terugblaffen, daar houdt hij kennelijk van.

De hond blaft, Somberman blaft af. De hond blaft beter dan Somberman. Al blaffende voelt de hond zich kwaad worden. Zijn blaffen wordt nu grommen. Nog even en hij zet zijn tanden in Sombermans been. De kennis rukt de hond nog net op tijd weg.

Somberman komt thuis. Daar blaft hij nog een tijdje. Tot hij in slaap valt en van poezen droomt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden