Somberman danst de horlepiep met een brede glimlach op zijn gezicht

Remco Campert

'Geniet toch van het leven!', zegt een kennis van Somberman. 'Je zit hier maar de hele dag droevig te wezen en zwart te kijken. Kom op. Hopla met je beentjes. Dans het zonlicht tegemoet. Laat een ferm hoera klinken.'

Hoe leg ik het hem uit?, denkt Somberman. Mijn genieten, met mate natuurlijk, bestaat juist uit dat zwartkijken. Maar ik hoef het hem niet uit te leggen. Laat hem maar in onbegrip rondstommelen. Hij zal de enige kennis niet zijn.

Hopla met de beentjes. Wat kan de kennis hiermee bedoeld hebben? Somberman tilt, het ene na het andere, zijn benen voorzichtig op. Dit zou een aanloop tot dansen kunnen zijn, merkt hij tot zijn schrik. Hij probeert het nog even verder uit. Ja hoor, dit lijkt verdacht veel op dansen.

Als maar niemand het gezien heeft! Maar er is niemand in de buurt die het gezien kan hebben. De kennissen zijn naar huis.

Dan kan hij het niet langer tegenhouden. Het slaat in zijn benen. De beenspieren beheersen zich niet langer meer. Even later danst Somberman de horlepiep. Hij heeft een brede glimlach op zijn gezicht.

Later, in bed, begint het grote schamen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden