Somalische vrouwen werken wèl

De ingezonden brieven van 15 mei 2015.

Een Somalisch meisje volgt taalonderwijs op de basisschool.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Door mijn werk in de hulpverlening (her)ken ik de zorgelijke maatschappelijke situatie van veel Somaliërs in Nederland.

Onderzoeker Dagevos wijt de hoge werkloosheid onder deze groep aan een lage opleiding en analfabetisme. Volgens mij ligt het ingewikkelder.

Als hij verder kijkt, zal hij hoogstwaarschijnlijk zien dat de overgrote meerderheid van de wél werkende Somaliërs, vrouw is. Die hebben kennelijk veel minder last van deze belemmeringen.

Arie Berg, Voorst

Zinloze strafzaken

Advocaten Smeets en Vis schreven terecht dat het Openbaar Ministerie met flutzaken meer kwaad dan goed doet en dat de rechter meer bevoegdheden moet krijgen om er iets tegen te doen (O&D, 13 mei.).

Maar die heeft de rechter al. Niets in onze strafvordering verbiedt de rechter om het OM bij gebrek aan belang weg te sturen ('niet-ontvankelijk te verklaren').

Sterker nog: de rechter moet alle doen en laten van het OM toetsen op rechtmatigheid, ook in afweging van belangen. In het 'Popcorn-arrest' (2011) is dat nog eens bevestigd: het OM is niet bevoegd tegen een jongen die een restje gepofte mais op straat morste. Er zijn andere en betere manieren om dergelijke misstanden af te doen.

Dus, rechter, maak dadelijk een eind aan zaken die nergens over gaan. Dan houdt het OM ook nog meer tijd over voor aanpak van echte misdaad.

Hendrik Kaptein, Leiden

Elke dag Moederdag

Is het toeval dat de Libris Prijs een dag na Moederdag is uitgereikt aan Adriaan van Dis voor de roman Ik kom terug? Is de Nederlandse taal al enige tijd verrijkt met het woord papadag, in de letteren heersen inmiddels de mamadagen.

Van Dis, Hugo Borst, Arnon Grunberg, Tosca Niterink en de voor de prijs genomineerde Esther Gerritsen (voor haar roman Roxy, maar lees Dorst, 2015) - zij allen kruipen uit de schaduw en zetten hun moeder in de brandende zon.

Peter Bosman, Utrecht

Boston Bomber

Een erg goed, gedegen en genuanceerd verhaal van Arie Elshout over de Boston Bomber (Ten eerste, 13 mei). Het laat erg goed zien hoe moeilijk een onderwerp is als de doodstraf, en zet aan tot nadenken.

Maarten Kools, Amsterdam

Klavertje vier

Heden opgestaan: Jelle. Vurig, jong, enthousiast en radicaal! Tegen het rendementsdenken, voor medemenselijkheid en milieu. Eindelijk. Word ons klavertje vier. Mijn stem heb je.

Maaike van der Horst, Haarlem

Singapore

Correspondent Michel Maas rept in een artikel over de Singaporese blogger Amos Yee (Ten eerste, 9 mei) over een bevolking die collaboreert.

Eerder, bij het overlijden van oud-president Lee Kuan Yew, sprak hij, doelend op Singapore, al over een goelag.

Ik ben erg benieuwd in welke bewoordingen Maas het Franse regime-Petain ten tijde van WO II, respectievelijk het huidige Noord-Korea zou omschrijven.

Wellicht zou een meer objectieve en minder activistische berichtgeving zonder al te grote woorden op zijn plaats zijn en ook getuigen van meer respect voor de lezers van deze kwaliteitskrant. Velen van hen mogen immers uitstekend in staat worden geacht op basis van degelijke berichtgeving zelf een mening te vormen. Voor de rest is er dan altijd nog mevrouw Sitalsing (Ten eerste, 13 mei), die werkelijk overal verstand van heeft.

Emile Gregoire, Den Haag

Muziek uit Mali

Mooi dat de Volkskrant schrijft over Bassekou Kouyaté (V, 11 mei). Wel erg merkwaardig dat een goed geïnformeerde auteur als Robert van Gijssel schrijft dat musici in Mali juist in deze getroebleerde tijden tot grote artistieke daden komen.

Immers, Mali staat al minstens dertig jaar bekend om zijn enorm rijke muziekcultuur met sterren als Ali Farka Touré, Salif Keita en Oumou Sangare. Ook noemt de auteur in dit verband Fatoumata Diawara en Tinariwen. Diawara woont haar hele leven al in Parijs en trad pas onlangs voor het eerst op in Mali en de eerste plaat van Tinariwen is toch echt al al veertien jaar oud.

Jos Schuring, Haarlem

Piraten en beveiligers

Het Nederlandse marineschip Johan de Witt is al maanden niet in actie gekomen omdat de piraten bij Somalië het kennelijk laten afweten (Ten eerste, 12 mei).

Onder het artikel stond in een kader dat privébeveiligers nog altijd illegaal zijn. Dit moet zo blijven. Het geweldsmonopolie is toebedeeld aan de overheid. De mariniers handelen conform een geweldinstructie die strikt wordt nageleefd. Zij mogen terugschieten wanneer het vuur op hen wordt geopend. Bij aanhouding van piraten wordt er technisch onderzoek gedaan.

Dit in tegenstelling tot private beveiligers. Op YouTube tonen enkele filmpjes hoe leden van het voormalige beveiligingsbedrijf Black Water er als cowboys op los schieten. Op die private beveiligers is geen enkele controle. Wie controleert hen op volle zee? Daarom moet de Nederlandse regering niet toestaan dat private beveiligers op Nederlandse schepen worden toegelaten.

Govert Rietveld, Papendrecht

Varoufakis als illustrator

Geweldig, die onbegrijpelijke dia met het hervormingsplan van minister Yanis Varoufakis waarmee Griekenland uit de economische crisis moet komen (Ten eerste 12 mei).

Gummbah zou het getekend kunnen hebben. Wat direct opvalt, is dat Varoufakis hiervoor het totaal foute lettertype Comic Sans heeft gebruikt. Dat kan niets anders betekenen dan dat hij het zelf ook niet serieus neemt, maar als een groot spel ziet!

Ruud Vos, Bemmel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden