Sollicitatie?

Leeftijd mag geen rol spelen bij een sollicitatie. Alleen objectieve criteria dienen daarbij te worden gehanteerd. In opdracht van minister Melkert zal de Commissie Gelijke Behandeling daarop toezien....

Peter Sonderman ex-leraar geschiedenis: 'Ik heb zeventien jaar in het voortgezet onderwijs lesgegeven. Burned-out, afgekeurd, WAO, omscholingscursussen, bij een evenementenorganisatie gewerkt en vervolgens na anderhalf jaar ontslagen wegens gebrek aan werk. Nu ben ik 49 jaar en schrijf ik sollicitatiebrieven. Ik barst van de ervaring, maar ben juist daardoor ook te oud. Laatst liet een computerbedrijf in Diemen weten dat ik een prachtige sollicitatiebrief had geschreven. Schitterend, maar gezien de leeftijdsopbouw paste ik niet in het team. Iedereen weet het. Arbeidsbureaus, organisaties voor omscholingscursussen, pensioenfondsen, ambtenaren, GAK, Detam, uitzendbureaus, noem maar op: na je 45-ste ben je kansloos op de arbeidsmarkt. Men volgt braaf de procedures en spéélt dat je nog wel alle kansen hebt. Wat is dat voor een maatschappij waarin mensen al op hun 35-ste opgebrand raken, zonder dat het de werkgevers iets kan schelen, omdat ze uit de bak zo een nieuwe werknemer kunnen vissen? Vroeger liep ik de honderd meter onder de elf seconden. Nu niet meer, logisch, maar een marathonloper komt ook pas later tot zijn recht. Door mijn leeftijd en ervaring heb ik andere kwaliteiten gekregen. Het is niet eens een kwestie van geld. In mijn geval betaalt het pensioenfonds ABP een deel van de salariskosten. Te duur kan ik dus niet zijn.'

Laura Christ van het landelijk bureau leeftijdsdiscriminatie: 'Op 29 februari, schrikkeldag, hebben we ons telefoonnummer opengesteld. Mensen konden klagen over de wijze waarop ze op grond van hun leeftijd gediscrimineerd worden. We hebben duizenden telefoontjes gekregen. Natuurlijk is zo'n enquête geen officieel onderzoek, het is hoogstens een peiling. Dat neemt niet weg dat we enorm zijn geschrokken. Tweederde van alle telefoontjes ging over leeftijdsdiscriminatie op het werk. Daarvan betrof weer de helft de selectie en sollicitatie. De meeste klagers waren tussen de veertig en vijftig jaar, maar er waren ook veel dertigers. Zelfs die worden al te oud bevonden. Het lijkt of iedereen die niet tussen de 25 en 32 jaar is, het kan vergeten. Er wordt wel gezegd dat ouderen te duur zijn. Maar dat is lang niet altijd het geval. Een afwijzing gebeurt meestal vanuit het vooroordeel dat ouderen niet goed functioneren. We horen dat vaak van vrouwen die willen herintreden. Die zijn bijvoorbeeld als caissière helemaal niet duurder dan jongeren en toch worden ze niet aangenomen. De plannen van minister Melkert zijn zeker nog niet genoeg. Ook bij de uitgang van de arbeidsmarkt mag je niet discrimineren. Hoe vaak worden mensen er niet uitgegooid omdat ze te oud zijn?'

Manon van Sloten, afgewezen sollicitante: 'Jaren geleden ben ik door de KLM aangewezen als vliegstewardess. In die tijd ben ik een paar keer gebeld of ik wilde komen. Ik wilde dolgraag, maar ik heb toch voor de kinderen gekozen. Nu ben ik bijna veertig, de kinderen zijn groot genoeg, dus ik heb een open-sollicitatiebrief geschreven. Kreeg ik als antwoord dat ik niet voldeed aan het leeftijdscriterium. Ik had tussen de 21 en 34 jaar moeten zijn. Daarop heb ik met het arbeidsbureau op Schiphol gesproken. Daar vonden ze het ook raar en ze vroegen of ik in een brief wilde vragen op welke grond ze die leeftijdsdiscriminatie hanteerden. Ze kregen wel meer klachten, zeiden ze, en op die manier konden ze een dossier maken. Die brief heb ik niet geschreven, omdat mijn vader twee weken geleden is overleden. Maar ik ben er ook een beetje bang voor, want ik had bij mijn sollicitatie gevraagd of ze de brief naar een andere afdeling wilden doorsturen als ze me niet nodig hadden. Daar heb ik nog geen antwoord op gehad. Straks nemen ze me elders ook niet aan, omdat ze me een zeur vinden. Zou u mij daarom onder pseudoniem willen citeren?'

Monique Matze van het ministerie van Sociale Zaken: 'Nu de ministerraad akkoord is gegaan met het discussiestuk, wordt het naar twee instanties gestuurd: de Stichting van de Arbeid en de Raad voor het Overheidspersoneelsbeleid. Met die twee raden gaat de minister overleggen over de uiteindelijke vorm van de notitie. Levert dat overleg weinig commentaar op, dan wordt het vrij eenvoudig een wetsvoorstel. Is er wel commentaar, en wordt er veel in het stuk gewijzigd, dan gaat het opnieuw naar de ministerraad. Uiteindelijk beslist de Tweede Kamer. Wanneer die beslissing te verwachten is? Moeilijk te zeggen. Er kan in de procedure nog zo veel gebeuren. Wie weet wat de Raad van State te zeggen heeft. Als het plan weinig tegenstand ondervindt, kan het gauw gebeurd zijn. Maar het kan evenzogoed nog jaren duren.'

Gijs Zandbergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden