Sollicitant al snel niet jong genoeg dan wel te duur

De ingezonden brieven van donderdag 17 september.

Beeld anp

Brief van de dag: Geef ouderen ook een kans

Oudere kandidaten worden vaak afgewezen en zouden liever anoniem, zonder vermelding van leeftijd, solliciteren (Economie, 16 september). Vanuit mijn recruitmentpraktijk herken ik het geschetste beeld dat oudere werknemers moeilijker een nieuwe baan vinden. Al snel wordt een sollicitant niet jong genoeg dan wel te duur bevonden. Afhankelijk van de functie en het bedrijf ligt die grens in sommige gevallen al bij de 30. Vanaf 40 wordt het nog lastiger. Alleen wanneer een kandidaat zeer specifieke kennis en ervaring heeft, wordt deze leeftijdsgrens bij hoge uitzondering opgerekt.

Tijdens mijn vakantie in Oostenrijk viel het mij op dat in zaken waar service een belangrijke rol speelt, er juist wel relatief veel oudere mensen werkzaam waren. Dames van middelbare leeftijd in de horeca bijvoorbeeld. Het toppunt troffen we aan in Gerlos bij de plaatselijke supermarkt. Achter de kassa zat een hoogbejaarde man, hij moet eind 70 zijn geweest, als hij niet al de 80 gepasseerd was. Gestaag scande hij onze boodschappen. Kennelijk doet men hier niet zo krampachtig en kunnen oudere werknemers in Oostenrijk wel blijven deelnemen aan het arbeidsproces.

Tom van den Broeke, Haarlem

Vergeten verleden

Tijdens een van die koude novemberdagen van 1956 stond ik als middelbare scholier samen met mijn vrienden en honderden stadgenoten op het grensstation van Venlo.

We stonden daar te wachten op al die treinen vol met Hongaarse vluchtelingen die vanuit Oostenrijk en West-Duitsland naar ons land onderweg waren.

Met applaus, bloemen en geschenken werden de Hongaarse vluchtelingen als helden binnengehaald. Hongaren die gevlucht waren voor de dictatuur en het militaire geweld. Gevlucht voor de Sovjettanks en Sovjettroepen die de Volksopstand begin november 1956 bloedig hadden neergeslagen.

Meer dan 200 duizend Hongaren waren op de vlucht met achterlating van alles. De Hongaren waren in het Westen meer dan welkom. Op dat station in Venlo wisselden we namen en adressen uit. Wekenlang gingen we op de fiets naar het 'vluchtelingenkamp' Horst/America in de troosteloze Peel om ons 'adoptiegezin' van vader, moeder en twee jonge kinderen te bezoeken, wat nuttige spullen toe te stoppen en wegwijs te maken in ons land. Totdat het gezin een definitief onderkomen vond in het noorden van ons land.

De Hongaren van 2015 die nu de grenzen potdicht houden en een ware terreur uitoefenen tegen radeloze vluchtelingen moeten eens terugdenken aan de manier waarop hun families toen in ons land werden onthaald als vluchteling: met open armen.

Frans Stultiëns, Hilversum

Tsunami

Geert Wilders spreekt geregeld over een tsunami van vluchtelingen.

Een tsunami is een verschrikkelijke ramp. Wilders suggereert steeds in zijn betogen dat deze ramp ons, inwoners van Europa, overkomt.

De werkelijke slachtoffers van deze ongekende ramp zijn mijns inziens de vluchtelingen, die in soms mensonterende omstandigheden proberen een veilige toekomst voor henzelf en hun gezin te bewerkstelligen.

Misschien kan Wilders eens proberen mee te denken aan een oplossing voor dit gigantische probleem. Een oplossing voor de echte slachtoffers van deze tsunami, een oplossing voor de mensen die het werkelijk betreft. De vluchtelingen.

Kees Pruis, Middenbeemster

Noeste arbeid

In een schitterende animatie op volkskrant.nl ('Wat betekent die koopkrachtprognose écht voor u?') kom ik er achter dat ik na 42 jaar noeste arbeid volgens dit kabinet niet meer behoor tot hard werkend Nederland. Niet alleen geen inflatiecompensatie, maar zelfs een koopkrachtkorting als dank voor jarenlang hard werken is mijn deel.

R. Meijer, Woubrugge

Jesse en Joris

B. Nooteboom (O&D, 15 september) vindt de ideeën van Jesse Klaver niet onzinnig, al moeten ze wel verder worden uitgewerkt. Ik deel zijn visie dat economen moeten openstaan voor een hervorming van hun discipline en de richting die hij voorstaat: het economische systeem (onder meer banken) hervormen, bredere waarden mee laten tellen dan alleen economische en ruimte geven aan vertrouwen.

Ik was alleen verrast door het verwijt dat hij Joris Luyendijk maakt: de schuld van de bankenproblemen zou volgens Luyendijk liggen bij individuele bankiers. Ik bewonderde in Luyendijks Dit kan niet waar zijn juist het feit dat hij de schuld niet daar legt, het zit ook volgens hem, en tot zijn verrassing, juist in het systeem.

Josee van Eijndhoven, Den Haag

Leer van Friesland

In de trein Utrecht-Leeuwarden heb ik met verbazing het artikel van Heleen Mees gelezen over een georkestreerde volksverhuizing in Nederland (O&D, 14 september). Nadat ik in Hongkong, Amsterdam en Moskou heb gewoond en gewerkt, ben ik veertien jaar geleden in Utrecht gaan wonen. Sinds vorig jaar werk ik in Leeuwarden en reis ik wekelijks met de trein heen en weer.

Dat betekent twee uur de tijd voor een kop koffie, de krant en mijn e-mails. Ik doe dit niet alleen, wij zijn met een team van vijf personen uit de Randstad. Wij investeren in duurzame energieprojecten in de provincie Fryslan en de ontvankelijkheid daarvoor is groot. Vergeleken met de reistijd van mijn vorige banen stelt die twee uur niks voor. Nog meer mensen in de Randstad betekent alleen maar nog meer files en wellicht nog belangrijker: juist minder innovatie. Wij ervaren het als een verrijking om in Friesland te werken.

Michel Hendriks, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden