Soepel traplopen leert mountainbiker nooit

Veldrijden..

treviso Ze behoren tot een minderheid in het peloton, dat zich in het Italiaanse Treviso voorbereidt op de wereldtitelstrijd veldrijden. Zijzelf, en misschien nog een verdwaalde Duitser of een Belg van wie ze het niet weten, vormen het kleine contingent ex-mountainbikers dat zijn geluk in de cross beproeft.

Thijs Al en Gerben de Knegt kennen de geluiden vanaf de kant. Dat op een mountainbike zitten niet veel kan verschillen van het veldrijden, omdat in beide disciplines door de vrije natuur wordt gefietst. Wie dat durft te beweren, moet maar eens de overstap proberen te maken waarvoor zij zich zoveel moeite hebben getroost, zeggen ze.

Vol zelfspot memoreren ze hun eerste wedstrijd in de voor hen vreemde sport. Nadat De Knegt in het Duitse Keulen ‘alle bomen uit de grond had gereden’, schreef hij zich vier jaar lang niet meer in voor een veldrit.

Het debuut van Al verliep al niet minder chaotisch. In Harderwijk had hij nog net genoeg tijd gehad het parcours te verkennen op een geleende fiets. Aan een stel tubes – banden die op de velg worden gelijmd en minder snel lek gaan – had hij niet gedacht. Gelukkig had de bondsmecanicien er nog twee over.

Het kon niet voorkomen dat Al in de wedstrijd als enige een nieuw wiel in zijn fiets moest steken omdat hij lek had gereden, terwijl zijn concurrenten doodleuk van fiets wisselden. Het publiek en de andere renners zullen hebben staan schaterlachen, zegt Al nu.

Hij kan er zelf ook de humor wel van inzien, want Al heeft zijn verleden goeddeels achter zich gelaten. Dit seizoen merkte hij voor het eerst dat hij niet meer als mountainbiker op de fiets zit. Dat was toen hij in een afdaling plompverloren botste op de gevallen De Knegt.

Al: ‘Een jaar eerder had ik hem nog ontweken, omdat ik toen nog als mountainbiker reed en veel meer afstand nam. Nu reed ik in zijn wiel, als een echte veldrijder. Bij die val bleek ik een crosser te zijn geworden.’

Dat had de 32-jarige De Knegt al eerder vastgesteld bij zijn vijf jaar jongere landgenoot, die in het begin nog vaak bij hem aanklopte voor adviezen over de juiste bandenspanning voor een veldrit. ‘Ik hielp hem er graag bij, daar niet van. Maar tegenwoordig weet hij zelf heel goed hoe veel bar hij moet gebruiken.’

Hoewel De Knegt nooit van zichzelf droomt als veldrijder (wel als als mountainbiker) zijn ze gewend geraakt aan de andere stijl van fietsen. Maar hou zondag de trap op het parcours in de gaten en je pikt mountainbikers zoals zij er moeiteloos uit. Zo natuurlijk als Richard Groenendaal zichzelf losklikt uit de pedalen en over de balken ‘vliegt’, zullen ex-mountainbikers nooit ogen.

‘Als wij die trap naderen, springen we er al anders af. Dus komen we heel anders neer en lopen we een stap achter als we die fiets op onze schouder moeten nemen’, zegt Al die dit seizoen in Koksijde opzichtig worstelde met die techniek. Daardoor ‘vergat’ hij bij de tweede balk zijn fiets mee te nemen.

In de wedstrijd moeten ze volledig geconcentreerd zijn om de regels van hun tweede sport goed te kunnen uitvoeren. Als ze zich lichamelijk of geestelijk niet optimaal voelen, vervallen ze in de verkeerde automatismen die ze zichzelf op de mountainbike hebben aangeleerd.

Ze peddelen bijvoorbeeld een constant tempo, wat ze in de andere sport gewoon waren te doen. Daardoor kunnen ze hun voorsprong op andere renners in stand houden, maar koplopers niet bijhalen.

Of ze houden de benen stil in een bocht. Dat is in het mountainbiken gebruikelijk, omdat de deelnemers veel meer achterstand hebben op elkaar. In het veldrijden kost zo’n fout een renner een paar plaatsen.

Andersom gaat de omschakeling ook met de nodige problemen gepaard. Sven Nys slaagde in zijn missie om zich als mountainbiker te kwalificeren voor de Olympische Spelen, maar ’s werelds beste veldrijder kreeg dat pas bij een van de laatste mogelijkheden voor elkaar. Volgens De Knegt zou de Belg met zijn vijftiende plaats in een wereldbekerwedstrijd niet eens aan de olympische limiet hebben voldaan als hij Nederlander was geweest.

‘Hij heeft onderschat wat het is om mountainbiker te kunnen worden’, zegt Al, die zich dit seizoen voor twaalf kleinere mountainbikewedstrijden inschreef; meestal met succes tot gevolg. Maar het verhaal dat Nys door een groot aantal wedstrijden van beide disciplines te combineren, vermoeid is geraakt, geloven de Nederlanders niet.

‘Anders had Nys die mountainbike-kilometers wel op een andere manier gemaakt’, zegt De Knegt beslist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden