Sociaal geïsoleerde mannen op eindexamenexpo Rietveld

Deze week is de eindexamenexpositie van de Rietveld Academie in Amsterdam. Ruim 200 kunstenaars studeren dit jaar af aan de verschillende richtingen. Bij de avondopleiding DOGtime voert de poëzie en het surrealisme de boventoon.

Een bijzonder mooi, bizar en aangrijpend werk is gemaakt door de Japanse Toshie Takeuchi. Zij laat in haar afstudeerfilm maatschappelijk onaangepaste, en sociaal geïsoleerde mannen zien, waar zij een sprookjesachtige en bizarre relatie mee aangaat. Dat de gevoerde monologen vrij vertaald worden via het Japans naar het Nederlands maakt de hele beleving nog surrealistischer en absurder. Een absolute aanrader.

Mijn adem in deze boot
Volgens galeriehouder Gerhard Hofland van Galerie Aschenbach & Hofland is de kwaliteit van de studenten dit jaar erg hoog. Hij was onder de indruk van de conceptuele kunst van Loes Degener. Zij laat drie opblaasboten zien. Het beeld lijkt op Jeff Koons maar heeft niets te maken met het cynisme van de jaren 90. Degener probeert in het aangezicht van de opblaasboten het poëtische te brengen van haar eigen verlangen, het persoonlijke en haar levenslucht. De titel is dan ook: Mijn adem in deze boot.

Door het hele gebouw hangen vrolijke posters met kartonnen doosjes en felgekleurde 'tongen'. Het blijken sieraden te zijn van Nhat-Vu Dang. Op het eerste gezicht lijken het objecten, maar het zijn broches en hangers. De ontwerper laat zien hoe het werkt. Hij begint te springen en uit de hanger springt een kleurige tong naar buiten. Momentary Jewelry: vrolijke sieraden die je tot activiteit dwingen. Helaas, zijn de broches wat aan de grote kant waardoor ze in de praktijk niet echt draagbaar lijken.

Ongemak van de mannen in pak
Geld is belangrijk en de jongens die daar alles van afweten zijn geportretteerd door Dorian de Rijk. Zij heeft voor haar afstudeerproject bankiers gefilmd. Snelle jongens die bij de bank werken staan een minuut lang stil voor haar camera. Het ongemak van de mannen in pak, die gewend zijn te babbelen en nu stil moeten zijn levert mooie ongemakkelijke beelden op.

Ann Demeester, directeur van de Amsterdamse kunstinstelling De Appel slentert ook rond in het gebouw. Zij vindt de kwaliteit van de kunst wisselend maar beter dan drie jaar geleden. De Rietveldacademie is een magneet waar veel internationale studenten op af komen. Ondanks het feit dat Amsterdam een dure stad is geworden heeft het nog steeds een internationale aantrekkingskracht. Het zou volgens Demeester jammer zijn als dit alles teniet gedaan zou worden door de huidige cultuurbezuinigingen.

Ik sta met beide benen op de grond
De in Nederland geboren Surinaamse Brian Coutinho maakt zich geen zorgen over de bezuinigingen. 'Ik sta met beide benen op de grond,' zo heet zijn werk en dat is wat hij zegt. Hij gaat zes maanden naar Suriname, naar het land van zijn ouders. Coutinho verbindt in zijn poëtische objecten keramiek met hout. In Suriname onderzoekt de kunstenaar de inheemse keramiektraditie en gaat hij een oven bouwen met de lokale bevolking.

Op de keramiekafdeling staat het werk van de Tunesische Slim Ben Ameur met een wonderschoon blok van conceptvazen. Architectuur van halve vazen waarmee hij probeert zijn Islamitische achtergrond te verbinden aan de westerse vormtaal. Hij is klaar met de academie en wil een vervolgopleiding doen in Nederland, maar Ben Ameur weet nog niet of hij een verblijfsvergunning krijgt.

Enorme cultuurverarming
De directeur van de Appel vertelt dat de postdoctorale vervolgopleidingen voor de studenten vrijwel geen subsidie meer krijgen Ze vreest dat het stevige fundament onder het kwalitatief hoge niveau van de Nederlandse fotografie, autonome kunst en design op deze manier weggehaald wordt. De buitenlandse kunstenaars zullen niet langer in Nederland blijven en Nederlandse kunstenaars zullen niet door kunnen groeien. 'Dat zou een enorme cultuurverarming kunnen betekenen.'

De eindexamententoonstelling van de Rietveld is nog te bezoeken tot en met zondag 10 juli.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.