Sobere ‘Antigone’ van Hans Sibbel

Antigone..

groningen Ze is zo akelig vastberaden, Antigone. Principieel. Moedig. Welbespraakt. Jazeker gaat ze haar dode broer Polyneices begraven. Je laat een broer niet rotten buiten de poorten van de stad (Thebe), zelfs al heeft die broer een beetje dom gehandeld, en zelfs al heeft de nieuwe machthebber (Creon) van de stad maar al te duidelijk gemaakt dat het niet de bedoeling is dat Polyneices op die manier wordt geëerd. Ze doet het toch. En ze zal haar straf ondergaan, met opgeheven hoofd.

Gelukkig is Creon niet zo vastberaden. Hij twijfelt. Voortdurend. Hij is dan ook een interessanter, sympathieker personage dan Antigone, zeker in de bewerking van Hans Sibbel – en in de vertolking van Iwan Walhain – bij het NNT. Shit, man. Hoe doe je dat, regeren. Hoe bedien je een gemeenschap, ga je om met regels, met gevoeligheden, met begrippen als eer en geweten. Creon heeft er niet direct een eenduidig antwoord op.

Sibbel – cabaretier Lebbis van Lebbis & Jansen – regisseerde wel collega’s, maar nog niet eerder een klassiek stuk. Hij pakt ze beet, Antigone en Creon, zet ze neer, tegenover elkaar – en laat het knetteren. Resultaat: een heldere voorstelling, compact, sober en direct, en niet gespeend van enige humor.

Als Creon zich voorbereidt op het leiderschap dat hem na de dood van Polyneices en diens broer Eteocles onverwacht ten deel valt, maakt zich uit de coulissen fluks een spindoctor los. Dat levert grappige momenten op, en het verlevendigt de monoloog.

Dat gebeurt vaker: hoewel de personages wat af redeneren en theoretiseren – interessante materie, maar op de vloer kan dat saai uitpakken – doen ze dat hier met een prettige souplesse, gestut door een geintje hier en daar. De confrontatie tussen vader Creon en zoon Haemon (Martijn de Rijk), is in dat opzicht een hoogtepunt.

De aankleding is vrij strak, doeltreffend – alleen de verschijning van ziener Tiresias met foute pruik detoneert enigszins. Sibbel slaagt erin te laten zien dat de ideeën en overwegingen van Sophocles goed gelezen kunnen worden in deze tijd, in een tegelijk nuchtere en prikkelende voorstelling.

Karin Veraart

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden