Snor

SYLVIA WITTEMAN

Anna Karenina is een van de fijnste boeken ter wereld. Er is eigenlijk maar één minpuntje aan: graaf Wronski, Anna's verleider, heeft een snor. Dat wordt niet even zomaar terloops verteld, zodat je hem met goed fatsoen als lezeres kunt verdringen, nee, die snor blijft maar terugkomen, tot hij, tegen het eind van het boek, voorgoed op het netvlies van je geestesoog staat geëtst.

Snorren zijn belachelijk, ijdel en dom. Een snor mét baard is ook erg, maar impliceert tenminste nog een zekere onverschilligheid jegens de eigen verschijning, een stoer, mannelijk laisser faire, dat je met enige welwillendheid als aantrekkelijk zou kunnen beschouwen. Maar een snor zonder baard verraadt dat de drager in kwestie wel degelijk de moeite neemt zich te scheren, maar daarbij bepaalde delen van het gezicht overslaat, onder invloed van het noodlottige misverstand dat hij daar mooier van wordt. Het tegendeel is waar, en bovendien gaat er eigeel in zitten.

Een boek met een zeer prominent aanwezige snor kun je op zich dus beter niet verfilmen, maar hoe gaan die dingen, mensen kunnen het niet laten, en hopla, daar héb je weer een Anna Karenina-film. Deze keer met Keira 'kaakklem' Knightley, daar moet je tegen kunnen, maar Jude Law zit er ook in en dat weegt alleszins tegen Keira op, want, zo bedacht ik onderweg naar de bioscoop, Jude zou natuurlijk Wronski spelen, zéker, een perfecte Wronski, een heerlijke, gevaarlijke man, daar doet die malle meisjesnaam van hem niks aan af.

Maar nee, het zat weer eens niet mee. De nieuwste film-Wronski bleek Aaron Taylor-Johnson, een nauwelijks de puberteit te boven gekomen miscast, een blonde krullenbol met rode kinderlippen, een onbenullige blik in die veel te blauwe ogen, en dus die snor. Die snor waar je als Tolstojverfilmer blijkbaar niet onderuit komt, hoe graag iedereen het ook zou willen.

Daar zat het corpus delicti, pontificaal op de bleke bovenlip van dat ijdele graafje. Hij frunnikte er ook nog telkens aan, ja, hij leek wel verliefder op dat blonde groeisel dan op Anna zelf. 'Ach lieve Jezus, straks gaan ze natuurlijk nog zoenen ook', dacht ik, inwendig alvast kermend van weerzin. En ja hoor, daar gingen ze, Keira met haar centenbak en Aaron met die vieze haarworst. En niet zo'n beetje ook. Minutenlang zag je hun tongen nattig glimmend dansen in een meedogenloos tegenlicht dat elke afzonderlijke snorhaar en speekseldraad pijnlijk haarscherp in beeld bracht. Bah.

Jude Law speelt trouwens Karenin, Anna's duffe, vingerknakkende echtgenoot. Dat doet hij erg goed. Het is sowieso echt een fijne film. Toch jammer, van die snor.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden