Snelle interventie of duurzame vrede

PALESTIJNSE jongens - en jochies - slingeren hun stenen behendig naar Israëlische soldaten, die naar believen met zwaarder geschut kunnen antwoorden....

'De oorlog is uitgebroken omdat Israëli's en Palestijnen hun mogelijkheden om te onderhandelen hadden uitgeput', constateert columnist Bernard Guetta in L'Express. Geen van beide partijen wil onderdoen voor de ander. Maar wat is het resultaat van die krachtmeting? De Israëli's, die vechten tegen een hele bevolkingsgroep, kinderen incluis, 'verliezen hun ziel en zullen al snel elke internationale steun verliezen'. De Palestijnen 'zitten weer opgesloten in hun gebieden, zonder voedseltoevoer, zonder werk'. Voor Guetta staat vast: ze hebben geen andere keus dan vrede.

Maar er valt niets meer te onderhandelen, dus vredesoverleg kan geen uitkomst bieden. 'Nu is het aan de grote mogendheden, Europa en de VS, om een regeling op te leggen, voordat de islamitische wereld zijn eer tot de laatste Palestijn heeft verdedigd, Israël werkelijk in gevaar verkeert, de pan-Arabische droom herleeft, en de emoties overslaan naar het Middellandse-Zeegebied, de Golf en de rest van de wereld.'

Als twee kleine volken zich overgeven aan een Balkan-achtige waanzin, dan moeten morele overwegingen het winnen van het realisme. Dan moeten de grote mogendheden het zelfbeschikkingsrecht van betrokken volkeren vergeten en hun, terwille van de wereldvrede, een regeling opleggen. Vindt Bernard Guetta. Wat voor regeling dat zou moeten zijn en hoe die moet worden afgedwongen, daarover laat hij zich niet uit.

Ook de Duitse Friedensforscher Ernst-Otto Czempiel vindt het principe van de niet-inmenging - hoewel altijd nog deel uitmakend van het handvest der Verenigde Naties - in de 21ste eeuw uit de tijd. Want landen zijn tegenwoordig zozeer op elkaar aangewezen, dat ze welvaart en veiligheid alleen nog samen tot stand kunnen brengen, schrijft hij in Der Spiegel. 'Veilig is een staat slechts dan (. . .) als hij geen vijanden meer heeft. Een dergelijke toestand is niet utopisch, maar is in West-Europa reeds verwezenlijkt.'

Om dat doel te bereiken is militair geweld onbruikbaar, vindt Czempiel. Wat nodig is, is 'zachte macht'. Wat is dat nou weer? 'Zachte macht richt politieke ordeningen in die de geweldloze oplossing van internationale conflicten institutionaliseren en daarmee garanderen.'

Gelukkig heeft de onderlinge afhankelijkheid van landen al een heel aantal processen in het leven geroepen die erop wachten om te worden omgesmeed tot strategieën voor de internationale veiligheid. Als voorbeeld noemt de Duitse polemoloog het Stabiliteitspact: de economische ontwikkeling en de democratisering van de zuidelijke Balkan moet worden gestimuleerd om de oorzaken van mogelijke toekomstige Balkanoorlogen weg te nemen.

De bepleite 'absoluut geweldloze interventie' heeft echter één groot nadeel: de 'zachte macht' levert geen snelle successen op. Het wegnemen van de oorzaken van oorlog (armoede, onrecht, achterdocht) is een kwestie van lange adem. En 'is het geweld eenmaal uitgebroken, dan komt de hulp meestal te laat'.

Daarmee hebben we nog geen antwoord op de vraag hoe te verhinderen dat zich in de Palestijnse gebieden een nieuwe intifada ontrolt. Want militaire interventie zónder een door de betrokkenen ondersteund vredesakkoord is geen oplossing. Zoveel hadden we uit eerdere jaargangen van de buitenlandse bladen al opgestoken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden