Sneeuwuil bovenaan het verlanglijstje

Harry Potter dient vele doelen: vooral economische. Niet alleen moet de film de kassen van de Britse vermaakssector spekken, ook moet Harry Potter and the Philosopher's Stone de kerstomzet van de speelgoedindustrie stimuleren en de zwaar door de mond- en klauwzeerepidemie en terroristische aanslagen getroffen Britse toeristenindustrie uit het slop...

Vandaag presenteert de British Tourist Authority de eerste officiële plattegrond van de locaties waar de Harry-Potterfilm is opgenomen. Dat van deze kaart al vele officieuze versies de ronde doen, zal het plezier nauwelijks vergallen.

Het Britse VVV hoopt dat de toeristen in 2002 massaal komen naar het Alnwick Castle in Northumberland (het decor voor de zwerkbalscènes), Black Park in Berkshire (de woning van de reus Hagrid), Lacock in Wiltshire (huis van Harry's vermoorde ouders), Picket Post Close in Surrey (woonhuis van zijn gemene pleegouders) of Harrow in Noord-Londen, waar Zweinstein is gedraaid.

Twee weken na de wereldpremiere - en een hele serie van galavoorstellingen en previews verder - konden afgelopen weekeinde ook de gewone dreuzels de film gaan zien. Het leidde in Groot-Brittannië tot een ongekende toeloop naar de bioscopen. In amper drie dagen zagen een half miljoen Britten de film. In het weekeinde werd een recordaantal aan (uitgestelde) kinderpartijtjes gehouden met het bezoek aan de bioscoop als hoogtepunt.

Zitvlees was wel vereist, want de hele voorstelling duurde soms zo'n drie uur: tweeënhalf uur film en vaak een voorprogramma. Talrijke filmstudio's willen op deze wijze op de voortsnellende Zweinsteinexpress meeliften en de eigen producties (zoals Lord of the Rings die in december uitkomt, Star Wars: episode 2 en Monsters Inc.) onder de aandacht van kinderen en volwassenen brengen. Omdat werd gevreesd dat ouders in sommige gevallen hun kinderen niet rustig konden houden, had producent Warner Bros. bepaald dat het voorprogramma niet meer dan een half uur mag duren. Maar in deze korte tijd werden soms tien trailers van andere films vertoond.

De meeste kinderen hadden geen probleem met de lange duur van de film. In de bioscoop van Sevenoaks was het muisstil. De negenjarige Astrid Vaandrager en haar vijfjarige zusje Kirsten, die de film daar onder begeleiding van hun Nederlandse ouders zagen, vonden dat het spektakel eerder te snel voorbij was dan dat het te lang duurde.

De vijfjarige Daniel van Grinsven die de film in Londen zag - en nog nooit een Harry Potter-boek had gelezen - had evenmin moeite met de lange zit.

'Ik vond het einde best wel eng', aldus Daniel die het laatste halfuur op de schoot van zijn moeder zat.

De film is een opeenstapeling van vele korte en flitsende scènes - ook omdat regisseur Chris Columbus door schrijfster J.K. Rowling was verplicht het boek nauwgezet te volgen - waardoor het volgens filmcriticus Peter Bradshaw van The Guardian goed inspeelt op de jonge zapgeneratie. De sterke cast en de special effects zetten de kroon op het werk.

De Harry Potter-hype heeft nog niet tot een felle tegenreactie geleid van de filmkenners of de intellectuele bovenlaag. Alle dagbladenrecensenten - van The Independent tot de tabloid Daily Mail - oordeelden positief, zij het niet overenthousiast.

'Het was een cineastische kans voor open doel. En die is keurig benut', schreef Anthony Quinn in The Independent. 'Ik houd ervan. Zweinstein en de rest', oordeelde Andrew O'Hagan in The Daily Telegraph. The Daily Mail gaf de film vier sterren: 'niet perfect, maar entertainment voor mensen van vijf tot vijfhonderd jaar'.

'Het eerste wat mijn kinderen na afloop vroegen was wanneer we weer zouden gaan', schreef Jonathan Ross in The Mirror. En Philip French in The Observer: 'The Wizard of Oz gaf de Amerikaanse kinderen enige verlichting in de laatste jaren van de depressie en Engelse kinderen in de eerste jaren van de oorlog. Harry Potter and The Philosopher's Stone moet hetzelfde doen in onze eigen angstige tijden'.

De hype zal dus nog wel enige tijd aanhouden en mogelijk nog doller worden. Sommige Britse kinderen zijn al niet meer tevreden met speelgoedtreinen, puntmutsen, capes en een bezoek aan een filmlocatie: zij hebben tot ontsteltenis van de Britse dierenbescherming voor kerstmis een echte sneeuwuil gevraagd.

Ook deze kinderwens hoeft niet onvervuld te blijven: het dier is niet beschermd, makkelijk te fokken en kost in de Britse winkels ongeveer 200 pond (700 gulden).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden