Snakken naar ellende

Iedereen die A brave new World van Aldous Huxley leest, zal zich schrap moeten zetten. De auteur drijft ons voorstellingsvermogen tot het uiterste....

Wie de heerlijke nieuwe wereld van Huxley betreedt, komt in een nachtmerrie van stabiliteit en geluk terecht. Zijn wereld wordt gemeten naar de maatstaven van een totalitaire opvatting over menselijk evenwicht, geluk en toekomstverwachting. Een ijzingwekkende vrolijkheid, een treurige promiscuïteit, en algeheel ontbreken van ongeluk houden de mensheid in hun greep. Via een uitgekiend stelsel is er een hiërarchie van identieke mensen gekweekt, geconcipieerd en geconditioneerd in een keten van laboratoria. 'Geboren worden' is een anomalie, het woord 'moeder' is regelrechte pornografie en het uitspreken van het woord 'vader' leidt tot onbedaarlijke lachpartijen. Maar door dit steriele landschap trekt plotseling een 'wilde', afkomstig uit een woest reservaat waar indianen wonen die gezinnen hebben (een gezin is het toppunt van belachelijkheid en onfatsoen).

In de confrontatie tussen deze wilde en de nieuwe wereld ligt de kern van Huxley's roman. Ten diepste is het boek een aanklacht tegen iedere vorm van eugenetica. De wetenschappelijke mogelijkheden om een stabiel, niet-crimineel, gelukkig en gehoorzaam ras te kweken worden hier in een al hun horror getoond. Je snakt op den duur naar ellende, naar wraak, naar instabiliteit. Je hoopt op ongeluk, wanhoop, op een leven met herinnering, pijn en een verleden.

Huxley is een must voor iedere politicus, iedere wetenschapper, iedere filosoof.

Heerlijke nieuwe wereld is prachtig vertaald door Pauline Moody.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden