SM en Nostalgie

Zouden geëmancipeerde vrouwen van sm houden omdat ze een sterke man naast zich willen?

'Chicklit en archetypisch sprookje, maar dan met arnicazalf op het nachtkastje om de pijn te verzachten van de klappen met de riem.' Er is al veel geschreven over het immens populaire boek Vijftig Tinten Grijs (8 miljoen exemplaren verkocht in de VS) van schrijfster Erika James. Het boek gaat over de 21-jarige studente Anastasia Steele, die een sadomasochistische relatie aangaat met de 27-jarige, knappe miljardair Christian Grey. 'Hype, of appelleert de belangstelling voor gedomineerd worden aan een dieper liggend seksueel verlangen?' vraagt Vrij Nederland zich af. In het stuk klinkt de verwondering door: hoewel vrouwen het nog nooit zo goed gehad hebben, blijkt het merendeel opgewonden te raken van een telecommiljardair met een zweep. Volgens de Amerikaanse hoogleraar psychologie Marta Meana willen vrouwen vooral begeerd worden. 'De dominantie van de man is het bewijs van jouw begeerlijkheid.' De Nederlandse seksuologe Ellen Laan zoekt de populariteit van het boek vooral in de nieuwigheid van zo'n gevaarlijk spel. Haar onderzoek toonde aan dat het effect van porno sterker is bij gelovige vrouwen, omdat zij dit voor het eerst zagen. Relatietherapeut Vera Steenhart gelooft dat geëmancipeerde vrouwen sterke mannen missen. 'Christian Grey is zo'n man aan wie je je kunt overgeven, dan komt het allemaal goed. Het is niet iemand die je hoeft te troosten.'


Meer boeken in de Detective en Thrillergids van Vrij Nederland, vanwege de maand van het spannende boek. Wat is het spannendste boek? 13 uur van de Zuid-Afrikaanse schrijver Deon Meyer, luidt het oordeel. Inspecteur Bennie Grissel moet een zaak oplossen van een dode, jonge toeriste. Haar vriendin is op de vlucht voor de daders. Meyer, sinds zijn eerste boek Feniks (1996) kind aan huis bij de politie, beschrijft haarfijn de corruptie, fraude, lange uren en raciale spanningen waar het corps in Kaapstad mee te maken krijgt.


De literair criticus krijgt weliswaar ruim baan, de beeldende kunst krijgt steeds minder ruimte in kranten en tijdschriften, aldus De Groene Amsterdammer. Wat is goede kunstkritiek? vraagt Birgit Donker, directeur van het Mondriaan Fonds, zich af. Net als bij goede pasta is een aantal ingrediënten onmisbaar: centraal staat een originele redenering, niet een meninkje omdat het toevallig bon ton is. Critici moeten daarbij ook altijd iets van zichzelf blootgeven. 'Niet meer dan fair, want als criticus schrijf je immers over de ziel van de ander.' Volgens het blad is de criticus een bemiddelaar tussen de kunst en de geïnteresseerde burger. 'En de ware kunst is het voor media om daarbij open te staan voor een nieuwe generatie die haar eigen, onderbouwde mening durven te geven.'


Nostalgie ten top in Revu deze week. Het blad duikt in de jaren negentig, toen 2Unlimited de zalen platspeelde. Heftige tijd, bravere foto's. Even geen gedoe, moet de redactie hebben gedacht, na een boze Carice van Houten (zichtbare tepel op de cover) en een boze Ellen ten Damme (afgekeurde bikinifoto). Nostalgie is verlangen naar vroeger en de reportage backstage bij Anita en Ray is ervan doorspekt. In het Belgische Hasselt komen nog steeds 22 duizend fans samen om hen te midden van andere retro-acts te zien optreden. Maar de hoogtijdagen zijn voorbij. Anita wijst vanuit de pendelbus op een limousine: 'Ah, daar zijn de echte artiesten.'


Anna van den Breemer


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden