Sluiter en Schalken kwellen wereldkampioen

Het kwam nooit eerder voor in de Nederlandse tennisgeschiedenis: spelen tegen de wereldkampioen en bij de rust met 2-0 voorstaan....

De angstige vraag luidde daarom gisteravond in Eindhoven: kan het Nederlands Davis Cup-team, uitgegroeid van underdog tot favoriet, met de druk van die ogenschijnlijk al te comfortabele situatie omgaan? De wedervraag zou even snel geponeerd mogen worden: kunnen de Spanjaarden zich in de drie resterende partijen nog wel redden?

Coach Jordi Arrese en zijn spelers Juan-Carlos Ferrero en Carlos Moya maakten na de nederlagen tegen de Nederlandse reuzendoders Sluiter en Schalken een uiterst aangeslagen indruk. Hun wereld leek voor even vergaan. Waar door velen - zeker na de afzegging van vedette Richard Krajicek - de definitieve teraardebestelling van het Nederlandse toptennis werd verwacht, waren somberheid en droefenis nu louter aan Spaanse zijde te bespeuren.

In de aanloop was al verkondigd dat het Spaanse mannentennis twee maanden na de verovering van de Davis Cup in het eigen Barcelona - het ultieme succes van de gravelbijters - erg veel moeite zou hebben met het bereiken van een nieuwe piek in hun verrichtingen. Kopman Corretja moest worden overgehaald om aan zijn verplichtingen te voldoen.

De realiteit van de vrijdag in Eindhoven stemde overeen met die defaitistische verwachting. Al vlot werd hardop gesproken van het befaamde 'Spaanse graan' dat deze Nederlandse orkaan niet zou doorstaan. Spanje lijkt daarom aan te sluiten in het rijtje landen dat in de Davis Cup op het vroegst mogelijke moment als titelverdediger werd afgelost.

Zo'n nederlaag in de eerste ronde overkwam de Verenigde Staten tweemaal (tegen Argentinië en Australië); het gebeurde Zweden in 1976, tegen Italië, en Frankrijk, als laatste, in '97 (versus Australië). In dat rijtje van stuntploegen lijkt Nederland aan te sluiten.

Ter ondersteuning van het Nederlandse zelfvertrouwen past ook de statistische vaststelling dat Spanje sinds de eerste deelname aan het vermaarde landentoernooi, in 1921, nooit in staat was terug te vechten na een 0-2 achterstand. De Spanjaarden die vertelden over die tachtigjarige geschiedenis hadden het hoofd reeds tussen de schouders laten zakken.

Het pessimisme over de afloop van Nederland - Spanje kwam ook voort uit het bijzondere optreden van de oranjehemden voor eigen publiek. Nooit slaagde de ploeg er de voorbije tien jaar in om in thuisinterland boven zichzelf uit te groeien. In 1995 begon Paul Haarhuis in Utrecht, tegen Duitsland, met een zege op monument Boris Becker. Het bleek later de enige winstpartij (1-4).

Gisteren zette Raemon Sluiter de toon met uiterst brutaal en doordacht verweer tegen de honderd plaatsten hoger gerangschikte Ferrero. De 22-jarige Rotterdammer had coach Bogtstra in de voorbereiding steeds voorgehouden er erg veel zin in te hebben. Zijn vorm op training bleek ook te deugen, waarna de nieuwe captain een risico nam. Hij stelde Sluiter op, ten faveure van routinier en oogappel Jan Siemerink.

De overweging was dat Sluiter rijp was voor een stunt. 'We wilden een stunt. Raemon is de persoon die daartoe in staat is', aldus Bogtstra. Op televisie werd hij afgevallen in die opvatting door oud-captain Stanley Franker. Ook Krajicek verklaarde met de hand op het hart dat hij blind voor Siemerink zou hebben gekozen.

'Het heeft goed uitgepakt', kon Bogtstra later verklaren. Zijn toevoeging: 'Maar het had ook tegen me kunnen werken. Als Sluiter verliest, zegt iedereen: hoe kun je hem opstellen?'

Sluiter, in een piraten-uitrusting met Pantani-hoofddoekje, maakte zijn uitverkiezing geheel waar. Hij dreef op het enthousiasme van het publiek. Hij viel er niet op stil. Hij maakte tweemaal een set achterstand goed, om in de vijfde set ook nog eens een break achter te komen op Ferrero (1-4).

Daarna won de man met de beperkte forehand - hij omklemt het racket met twee handen - vijf games op rij. De volgepakte hal ontplofte na de 6-7, 7-6, 3-6, 7-6, 6-4 en werd pas weer rustiger toen Sjeng Schalken zijn rustgevende spel ging vertonen tegen de man-in-vorm Carlos Moya. Captain Bogtstra, eerder Sluiter opzwepend met zijn mantra 'Je wint in vijf', koos voor een rustgevende begeleiding van zijn voornaamste enkelspeler.

Het publiek hoefde zich ook niet nadrukkelijk met de driesetter (6-4, 7-5, 6-4) te bemoeien. Schalken, in de Australian Open al in de eerste ronde geslachtofferd door landgenoot Siemerink, had de wedstrijd tegen Moya zeer nadrukkelijk onder controle. De Limburger dicteerde de rally's.

Coach Bogtstra wenste na de twee zeges niet als 'tactische tovenaar' te worden benoemd. Hij refereerde aan de derde zege die zijn team nog behoort te boeken. Het momentum van de eerste dag wenst de Tilburger vast te houden met een oer-Hollandse aanpak: nuchter je zegeningen tellen, goed eten, op tijd naar bed en een analyserend gesprek over de volgende wedstrijd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden