Slotakkoord uit Eerbeek

ZIJN TRANEN zijn inmiddels opgedroogd in het zand van Marbella, maar zijn verdriet is met hem meegereisd naar Eerbeek. Voor Karel Aalbers is er definitief geen weg terug naar Vitesse....

Poul Annema

Spelers en supporters hebben geprobeerd hem in het zadel te houden, maar de voorzitter is in zijn pokerspel zover van de boekhoudkundige zuiverheid afgedwaald dat de club alleen nog te redden bleek door een machtsgreep van hoofdsponsor Nuon.

Zestien jaar lang heeft Aalbers de touwtjes bij Vitesse in handen gehad. Gedreven toonde hij zich, slim en ijdel, maar bovenal ontpopte hij zich als de keiharde zakenman voor wie op weg naar zijn ultieme doel geen berg te hoog leek. De afgelopen dagen bleek achter die façade een mens met emoties schuil te gaan. 'Ik wil mijn cluppie terug', huilde Aalbers in de pers. 'Ik voel me als de vader wiens gezin in een klap is weggevaagd.'

Diep in zijn hart is Aalbers natuurlijk de supporter gebleven die hij als kind al was. Tegelijkertijd was hij de ondernemer die op de ruïnes van een oud bolwerk het raamwerk van een nieuw imperium ontdekte. Op bezoek bij de grootsten van de branche vond hij de stimulans om Arnhem op te stoten in de vaart der volken, maar in zijn persoonlijk streven naar eeuwige roem werd hij teruggefloten door de werkelijkheid. Arnhem is geen Manchester of Leeds, laat staan Londen of Milaan.

Aalbers de supporter - 'Ik ben opgevoed met een geel-zwart hart' -, werd de redder. 'Als ik Vitesse voor een faillissement kan behoeden, houd ik het voor gezien', zei hij toen hij in 1984 aantrad als voorzitter van de club. Maar de redder werd de bouwer: 'De eredivisie is mijn uiteindelijke doel.'

Opgejaagd door zijn ambities verlegde Aalbers de lat van zijn mogelijkheden voortdurend.

Aalbers, de bouwer werd de dromer. 'Zolang ik het kan opbrengen om nieuwe ideeën te ontwikkelen, wil ik voorzitter van Vitesse blijven', tekende Voetbal International in 1992 op uit zijn mond. En Arnhem lag aan zijn lippen toen Aalbers de toekomst van zijn club schilderde. 'Met twee, drie sleutelspelers erbij zijn we van het niveau Ajax en PSV.' Een kwestie van geld dus en Aalbers wist waar hij het kon verdienen; in de weelde van het luxueuze Gelredome.

De dromer bleef de dromer. 'Als we die accommodatie niet krijgen dan moeten we helemaal opnieuw beginnen', beklemtoonde Aalbers in 1994. En ook zei hij toen: 'Zonder televisie en reclamegelden is de sport niet meer realiseerbaar, maar je moet wel de grenzen in de gaten houden.'

Aalbers vergeleek - 1997, Algemeen Dagblad - Vitesse met een kleine zelfstandige ondernemer die groter wil worden en vergeefs bij de bank aanklopt voor een hypotheek. 'Dan kan zo'n man twee dingen doen: of hij neemt genoegen met wat hij heeft óf hij kijkt in zijn omgeving wie hem verder kan helpen. Daardoor bouwt hij een grotere schuldenlast op, maar zijn bedrijf groeit wel. Het enige wat hem kan stoppen is de plotselinge ineenstorting van de markt of een fout in de bedrijfsvoering.'

Voor Aalbers werd het het laatste: de dromer bleef de dromer. En de hoogste baas van het sponsorende Nuon deelde op voorhand in zijn geluk.

Aalbers oriënteerde zich bij Chelsea en Leeds United in Engeland en keek rond in de Amerikaanse profbasketbalcompetitie onder het motto 'Succes komt niet vanzelf'. 'We zijn altijd bezig met de toekomst, alles op wetenschappelijke basis', zei hij halverwege 1998. Zijn boodschap kreeg een wikkel van sympathie met de mededeling: 'Vitesse's hoogste doel is niet de titel, maar ons hoogste goed is een substantiële bijdrage leveren aan de maatschappij.'

Voor de dromer liepen fantasie en werkelijkheid in elkaar over; vorig jaar nog zei hij zich te spiegelen aan Manchester United, 's werelds rijkste voetbalclub. 'We hebben er concrete plannen voor ontwikkeld en we hebben er de accommodatie voor.'

Gelderland en Arnhem luisterden naar hem; ze geloofden hem op zijn woord. Pas nu is de prijs van zijn droom bekend: 'huisbankier' Nuon is bij Vitesse de baas. Karel Aalbers vecht thuis tegen zijn verstoorde illusies. 'Nog steeds droom ik ervan om met die schaal in mijn handen te staan.' Zover zal het niet meer komen: het slotakkoord uit Eerbeek klinkt als een persoonlijk drama.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden