Slechtziend, maar nog overal zin in

Tientallen jaren loop je voor iedereen het vuur uit de sloffen (werk, kinderen, vrienden)...

En dan word je 65 en zit je ineens thuis. Sta je aan de zijlijn. Hoe kijken senioren naar het leven? Is het nog leuk? Op de koffie bij R. Derks-Kuiper (90) in Emmen.

Drinkt koffie 'In de grote zaal van bejaardencentrum De Holdert.'

Met wie? 'Gezellig met alle bewoners.'

Lekker bezig? 'Ik ben nu wel een beetje moe, want ik heb het deze week nogal druk gehad. Ik had zondag een feestje, maandag was ik jarig. Dinsdag was het een gezellige avond met de mensen van de zangvereniging. Een avond met muziek en zo. Woensdag moest ik weven met de handwerkgroep. Donderdag hadden we dia's van oud Emmen. Vanmorgen ben ik naar gymnastiek geweest met de beweeggroep. Nou, sjoelen doe ik verder niet meer want ik kan die gaatjes niet meer zien. Nu ga ik wel vaak naar de bingo. De activiteiten hier zijn prima.'

Rustig aan? 'Nee, stilzitten kan ik niet. Kon ik vroeger ook niet. Ik moet wat te doen hebben. Anders is er niets aan. Ook al kan ik bijna niets meer zien, ik ben slechtziend, ik wil van alles doen. Ik kan nog goed zingen, heb nog steeds een sopraanstem. Ik zing dus nog geregeld in het koor waar ik penningmeester van was en nu bestuurslid. Als we een nieuw lied gaan zingen, worden de teksten heel erg groot gekopieerd en dan kan ik het woord voor woord lezen met mijn vergrootglas. De teksten zijn vaak niet zo moeilijk, dus dan onthoud ik het wel.

'Vandaag kon ik niet zingen omdat ik verkouden ben. Ik heb geen stem meer over. Gelukkig heb ik nog genoeg borduurwerk. Ik moet iedere steek eerst bekijken met de loep en dan voel ik de steken een voor een. Ja, dat is best een gedoe maar dat geeft niet. En ik vind het leuk om naar de tv te kijken.'

Televisiekijken? 'Ik wil altijd naar Netwerk en B & W kijken. Ik wil weten wat er allemaal aan de hand is, dan kan ik daarover meepraten. Maar ik hou ook erg van voetbal. Als Emmen speelt wil ik dat niet missen en natuurlijk de wedstrijden van het Nederlands elftal. Ja, dat kan ik heus wel volgen. Dan zet ik mijn stoel vlak voor de tv en dan kijk ik op een centimeter of tien naar het scherm. Dan zie ik net de poppetjes lopen.'

Oud? 'Nee, ik voel me niet oud, want ik ga er zachtjes naartoe. Heel zachtjes. Ik red me ook nog wel. Ik ben blij dat ik hier in De Holdert ben. Ik roep haast nooit om hulp. Ik ben nog aardig flink voor mijn jaren. Maar er zijn ook mensen van tachtig die in de rolstoel zitten, of met zo'n rolkarretje lopen. Daar hebben de zusters het maar wat druk mee hoor.'

Familie? 'Mijn familie bestaat bijna niet meer, iedereen is gestorven. Ik heb alleen nog een zus en die is tien jaar jonger. Ze woont ook hier in De Holdert, gezellig. Maar ze is een beetje in de war. Dan moet ik haar helpen. Bijvoorbeeld als ze haar bril niet kan vinden. Moet je nagaan, ik ben bijna blind en ik moet haar bril vinden. Is niet erg, het lukt meestal wel.

'Ik heb veel kinderen, kleinkinderen en negen achterkleinkinderen. Het is leuk als ze langskomen. Ik ben wel blij dat ik in een bejaardentehuis kan wonen, want anders zou ik bij de kinderen in moeten wonen. Dat is niks. Ik wil niet lastig zijn, ze moeten gewoon lekker op vakantie kunnen gaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden