'Slechte publiciteit is ook publiciteit'

Hij zat acht maanden vast op verdenking van drugssmokkel, is gescheiden en woont weer bij zijn moeder in Soest. Komt allemaal goed, zegt horeca- en showman Frank Masmeijer.

Frank Masmeijer met chihuahua Jochie op de bootBeeld Martin Dijkstra

Het lijkste in eerste instantie een gewapende overval, want de eerste man die 's ochtends vroeg het huis van de familie Masmeijer in België binnenstormt heeft lang haar, een spijkerbroek aan en een geweer in zijn handen. Maar dan wordt er geroepen: 'Politie!' Voormalig showmaster Frank Masmeijer wordt voor het oog van zijn vrouw Sandra, hun 24-jarige dochter Michelle en hun 22-jarige dochter Charlotte in de boeien geslagen. Charlotte vraagt nog: 'Mam, heeft papa soms een heleboel verkeersboetes niet betaald?'

'Mededaderschap in de handel van verdovende middelen, dat is wat die agenten me zeiden,' vertelt een gebruinde Masmeijer (55) goedgehumeurd op het terras van het Amstel Hotel in Amsterdam. 'Ik had geen idee, waarom ze er waren. Met z'n achten, om 5 uur 's ochtends. 'Jongens, waar is dit nou voor nodig?', vroeg ik nog. 'Had me even gebeld, dan was ik gewoon naar het bureau gekomen.'

Heb je je verzet tegen je aanhouding?

'Nee, ik ben gewoon meegegaan, geboeid, met mijn handen op mijn rug.
Het was gelukkig nog donker. Ik dacht dat ze me na het verhoor wel weer zouden laten gaan, maar ik moest blijven. Dat is wel raar, hoor. Dan kom je ineens in de gevangenis terecht. Vier je Kerst in je cel met een krentenbolletje als verrassing en wandel je over de luchtplaats met een medegevangene die de volgende dag in een lijkenzak wordt afgevoerd omdat hij zich aan de verwarming heeft opgehangen.'

Als de NCRV in 1994 zijn contract niet verlengt en een televisiecarrière in Duitsland niet van de grond komt, vestigt Frank Masmeijer zich als uitbater van horecagelegenheden in België. Zijn vrouw, die danseres was in zijn Holidayshow, komt daar vandaan. Op 14 oktober 2014 wordt hij gearresteerd omdat hij medeverantwoordelijk wordt geacht voor een poging 467 kilo cocaïne - met een straatwaarde van 22 miljoen euro - in bananendozen via de haven van Antwerpen België in te smokkelen. Het levert hem een voorarrest van tien maanden op, waarvan hij er acht in de Belgische cel zit en twee maanden thuis met een enkelband. Sinds juli 2015 is hij op vrije voeten, maar de zaak is nog niet gesloten. De Belgische justitie eist 7 jaar cel, de rechter zal half september met een uitspraak komen. Inmiddels is Masmeijer gescheiden van zijn vrouw Sandra, uit België vertrokken en woont hij weer bij zijn moeder in Soest.

Laten we even teruggaan naar de dag voor de arrestatie. Hoe zag je leven er toen uit?

'Ik had nog één horecazaak, in Wijnegem shopping center. En ik was bezig met de export van dranken. Ik heb met vrienden van mij bier en wijn naar China geëxporteerd, dat vond ik leuk. Maar eigenlijk wilde ik wat anders gaan doen, ik was een beetje klaar met de horeca in België. Ik heb dat veertien jaar gedaan en er is wel het een en ander veranderd. Het rookverbod, hogere personeelskosten, waardoor het er allemaal niet makkelijker op werd. Dus zo zag mijn leven er toen uit. Het ging prima.'

Toch schreef deze krant in een profiel naar aanleiding van je arrestatie: 'Wie de gangen van Masmeijer in Vlaams horecaland nagaat, stuit op een kluitje curatoren dat op last van de rechtbank faillissementen afwikkelt.' Je zou op dat moment tegen bijna 1 miljoen euro aan openstaande rekeningen hebben aangekeken.

'Allemaal onzin. Het is onvoorstelbaar hoe die verhalen zijn verschenen.'

Beeld Martin Dijkstra

Want hoeveel schuld had je volgens jezelf?

'Niets! We zijn keurig bij met alles, met de belastingen en noem maar op. Wel zijn we van een villa naar een appartement gegaan, maar dat kwam omdat ik geen meer zin had in zo'n grote tuin en een zwembad. Je wilt niet weten wat ervoor nodig is om dat allemaal te onderhouden. Dat huis heb ik heel goed verkocht, dus ik weet niet waar de verhalen vandaan komen dat ik schulden zou hebben. Maar ik heb zoveel over mezelf gelezen, joh. Ik zou ook gokverslaafd en drugsverslaafd zijn geweest. Stapelgek zijn ze allemaal, het is te walgelijk voor woorden.'

Had je last van maffia-achtige praktijken zoals je die vaak hoort over de horeca?

'Misschien dat dat in Napels gebeurt, maar ik heb dat niet meegemaakt.'

Je kwam wel een keer met een blauw oog op de zaak.

'Klopt. Uitgegleden bij mijn zwembad. Daar kan je ook weer een heel verhaal van maken, maar ik viel gewoon met mijn kop op de rand.'

CV Frank Masmeijer

25 augustus 1961 Geboren in Hilversum. Woont twee jaar in voetbalinternaat van Go Ahead Eagles in Deventer en doet vwo. Is twee jaar semi-profvoetballer.
1985 Hoort van zijn vader dat Ted de Braak bij de NCRV vertrekt en doet een screentest.Presenteert programma’s als Helemaal alleen in je eentje show, de Holidayshow, Dinges.
1994 Einde samenwerking met NCRV. Maakt daarna tv voor de Duitse zender WDR en een soort Tell Sell voor tuinartikelen.
1997-2014 Koopt en verkoopt diverse horecazaken in België.
2014 Opgepakt door Belgische politie; krijgt 10 maanden voorarrest.
2015 Op vrije voeten gesteld.

Masmeijer was 27 jaar getrouwd met Sandra Birsak, danseres in het ballet van de Holidayshow. Ze hebben twee dochters. Hij heeft nu een relatie met ondernemer Jaimy van Lent.


Op 14 september verschijnt Masmeijers biografie Frank en vrij door Nick Dijkman bij Xander Uitgevers B.V.

Een van je zaken zou in de fik zijn gestoken.

'Dat hebben ze inderdaad geprobeerd, maar dat is niet gelukt. Verderop bij een tankstation waren de slangen doorgesneden, dus dat zijn gewoon een paar deugnieten geweest.'

Je zat in die periode voor je arrestatie ook in de diamanthandel, toch?

'Ik heb nog nooit in de diamanthandel gezeten.'

Je ex-vrouw Sandra zei in een interview: 'Frank heeft me op een gegeven moment verteld dat hij een handeltje had in diamanten die uit Afrika kwamen en hij heeft thuis ook weleens een zakje met glimmers gehad.'

'Sandra heeft nog nooit glimmertjes gezien. Ja, haar eigen glimmertjes om d'r vingers. Nee, mijn corebusiness is altijd geweest dat ik een horecazaak kocht en dat ik die na een jaar of na twee jaar, als het goed begon te draaien, overdeed aan een van de mensen die daar werkten. Die hadden zelf geen geld om een eigen zaak te starten en bij mij konden ze binnen een termijn van zeven of acht jaar toch iets kopen. Dat is met een vijftal zaken goed gegaan.

Alleen mijn laatste zaak, een oude discotheek in Sint-Niklaas waar ik
grote artiesten als Rob de Nijs en Anita Meyer liet optreden, is failliet gegaan. Dat liep niet. Vervolgens lees je overal: 'Alles is failliet.' En wat je ook zegt, ze blijven het roepen. Zo is het ook gegaan met het verhaal dat ik jaren geleden kandidaten zou hebben laten winnen in de Holidayshow. Nu was het zo dat ik die kandidaten al kende, het waren vrienden van me, maar die jongens moesten een balletje binnen dertig seconden in een gaatje krijgen, dan wonnen ze een cruise. Hoe kon ik daarbij helpen? Maar al spreek je dat dertig keer tegen, het blijft hangen. Mijn advocaat Geert-Jan Knoops en ik hebben samen besloten dat dat fake news nu echt moet stoppen. Als er nu nog onzin wordt geschreven, gaan we de mensen aanpakken, want ik word er helemaal moe van.'

Ook het bericht dat je bij de rechtbank je betrokkenheid bekend zou hebben iets met die smokkel van doen te hebben, wordt door jou nu als fake news bestempeld. Waar komt zoiets dan vandaan?

'Geen idee! Want ik heb nog nooit bekend, en mijn advocaat ook niet. En nu word ík de Nederlandse Donald Trump genoemd, las ik. Omdat hij het ook over fake news heeft. En volgende week ben ik waarschijnlijk Donald Duck.'

Masmeijers' Belgische advocaat Kris Vincke snapt de verwarring of zijn cliënt nu wel of niet bekend heeft overigens wel. Dat komt, zegt hij, doordat hij uit strategische overwegingen geen volledige vrijspraak heeft gevraagd. In Nederland klinkt dat alsof je bekent, maar het heeft met het Belgische rechtssysteem te maken. Als je in België volledige vrijspraak vraagt, en de rechter acht je toch schuldig, kan de straf hoger uitvallen; een ontkennende dader wordt in België extra zwaar gestraft. Vincke: 'Frank ziet het niet als een bekentenis.'

Binnenkort verschijnt er een biografie over je, Frank en vrij, waarvoor je vele uren met de auteur hebt gesproken. Net nadat er in het nieuws kwam dat je had bekend, en vóór je dat weer ontkende, gaf die biograaf, Nick Dijkman, een interview aan De Stentor waarin hij zei: 'Tegenover mij had Frank inderdaad al gezegd betrokken te zijn geweest bij een drugstransport. (...) Frank wil in het boek nu openheid van zaken geven.'

'Sorry? Dat heb ik bij hem helemaal nooit bekend. Het is echt onvoorstelbaar wat ze in dit land allemaal maar schrijven.'

De journalist opende het stuk met: 'Ja, Masmeijer werkte mee aan cokehandel in 2014 in de Antwerpse waarbij het witte goud verstopt zat tussen ladingen bananen uit Zuid-Amerika.' Je biograaf zei dingen als: 'Misschien heeft hij gevoeld dat langer ontkennen niet meer werkte.' Dijkman verklaart nu dat hij het nooit zo heeft bedoeld, maar dat interview heeft hij destijds wel geaccordeerd, meldt de De Stentor-journalist.

'Dat vind ik echt bizar. Ik heb nooit bekend dat ik betrokken ben geweest bij drugssmokkel. Iedereen schrijft dat maar, en niemand schrijft dat je in België al kunt worden vastgezet op grond van vermoedens alleen.'

Je hebt tien maanden voorarrest gekregen waarvan je er acht in de cel hebt gezeten. Dan geldt toch ook in België dat er sprake moet zijn
van een stevige verdenking?

'De rechter heeft niks geen bewijs tegen mij. Het enige dat er ligt, is dat ik bepaalde mensen ken die er wél betrokken bij waren. Dat klopt, maar daar blijft het bij.'

Beeld Martin Dijkstra

En je wist waar die mensen mee bezig waren, toch?

'Ik weet wel meer dingen. Maar wat moet je als je iets van iemand weet? Ga je dan de politie bellen of zo? Zo zit ik niet in elkaar. Ik kreeg in de gaten dat ze met dingen bezig waren, maar ik wist niet waar het over ging, hoeveel het was en waar het vandaan kwam. Als ik alleen hoor dat ze met dingen in de haven van Antwerpen bezig zijn, dan verwacht ik natuurlijk niet dat ze met luchtballonnen bezig zijn, hè? Dan zal er wel iets gebeuren. Maar als jij in een kroeg hoort dat mensen een auto gaan stelen, dan ga je de politie toch ook niet bellen? Ik heb gewoon gezegd: 'Jongens, klaar.' In ieder geval heb ik er zelf niets mee te maken, dat is het belangrijkste. Er is helemaal niets. Mijn telefoon zou volgens justitie bijvoorbeeld in de haven van Antwerpen zijn gesignaleerd op de dag van de smokkel, terwijl ik die dag in het ziekenhuis lag.'

Je lag daar omdat je klappen had gehad waarbij je neus en oogkas braken. In het AD vertelde je: 'Ik kreeg een vermoeden waar die jongens mee bezig waren. Dat ging niet over een lading auto's. Toen heb ik gezegd: daar wil ik niets mee te maken hebben. We spraken af op een bepaalde plaats waar opeens acht man om me heen stonden en begonnen te slaan.'

'Ik heb dat gezegd, ja. Daarna is er inderdaad een flink knokpartijtje geweest. Omdat men mij duidelijk wilde maken er niks over te zeggen. Nou, dat was ik ook niet van plan, maar ja.'

Maar als je weet dat die mensen met louche zaken bezig zijn, is het dan niet logischer een appje sturen in plaats van met ze af te spreken?

'Ik heb het ze in een restaurant gezegd, maar daarna belden ze mij om ergens buiten in Antwerpen af te spreken. 'Kun je daar even naartoe komen', zeiden ze. En daar stonden ineens zes à acht man. Die mij even duidelijk gingen maken: mondje houden.'

Misdaadjournalist Bas van Hout suggereerde in het blad Story dat de criminelen je op hun dodenlijst hebben gezet. 'Als ik Frank was, lag ik nu al op de operatietafel van een plastisch chirurg in een ver buitenland', zei hij.

'Er is geen enkele aanwijzing dat mij zoiets zou gebeuren. Ik vind dit weer zo tragisch voor mijn moeder en voor mijn kinderen. Dat zijn geen journalisten die dat roepen, dat zijn horrorscenarioschrijvers, fantasten.'

Heb je aangifte van die mishandeling gedaan?

'Nee, dat doe je toch niet? Ik ben geen verrader. Toen ik in elkaar geslagen in het ziekenhuis lag, kwam er wel politie langs, maar daar heb ik verder niks tegen gezegd. Ik zei alleen: 'Ik ben gewoon door een aantal mensen in elkaar geslagen.' Pas later is uitgekomen dat een van de mensen die erbij stond te kijken toen ik in elkaar geslagen werd, ook in het dossier zat over die drugssmokkel. Die jongen kende ik, ja. Zo ben ik er ook bij betrokken geraakt: door kennissen. Die zijn dingen gaan roepen om hun eigen straatje schoon te vegen. Misschien omdat ze dachten: als we naar een grote naam wijzen, wordt de aandacht van ons afgeleid. Daardoor had de rechter het vermoeden dat ik in die zaak zat.'

Je 80-jarige moeder bezocht je om de drie dagen in de gevangenis, samen met je jeugdvriend Ruud. Ook Sandra en de kinderen bezochten je trouw. Hoe was het om om je familie de eerste keer in de gevangenis te ontvangen?

'Dat is niet leuk, ze zaten liever bij mijn televisieprogramma's.'

Hoe zat je er dan bij?

'In mijn gevangeniskleding. Geen streepjespak, maar een broek en een overhemd. En dan zit je aan een tafel. Dus je kunt elkaars hand wel gewoon vasthouden.'

Beeld Martin Dijkstra

Moest je weleens huilen?

'Nee.'

Ook niet daarna, als je in je eentje in de cel zat? Ruud zei dat hij het idee had dat je je groot hield voor je moeder.

'Dat doe je sowieso. Ik had mijn moeder ook drie à vier keer in de week aan de lijn, en die was dan altijd alleen maar bezig met: 'Heb je wel een uitgeperste sinaasappel gedronken?' Dan zei ik: 'Mam, het komt wel goed.' Ik had het er ook niet slecht, hoor. Ik maakte er op mijn manier wat van. Je moet niet gaan zitten zeiken. Dan maak je het jezelf alleen maar moeilijker.'

Hoe komt het dat je zo was afgevallen in de gevangenis?

'Door niet te drinken. Ik lust graag een wijntje. Ik ben geen alcoholist of zo, maar ik drink graag een glas wijn of drie per dag. En als je 's avonds uitgaat, worden dat er nog wel eens wat meer. Dus na acht maanden niet drinken was ik 14 kilo kwijt.'

Was het eten op zich goed in de gevangenis?

'Ik deed mijn boodschappen en maakte zelf mijn eten.'Je deed je boodschappen in de gevangenis?'Je kreeg een lijst en dan kon je elke week van alles bestellen. Dus ik maakte simpele dingen. Zalm, tonijn, een salade.'

En daarna tv-kijken?

'Ook dat. En ik kreeg heel veel post. Dat is natuurlijk altijd leuk, zeker als je de mensen kent die wat schrijven. Dan heb je toch een beetje het gevoel dat mensen aan je denken, weet je wel? Ik heb ook met jongens gezeten die niet eens naar huis konden bellen. Die zaten daar al heel lang en hadden niemand meer.'

Mocht je er de krant lezen?

'Alles. Ik heb me er in die tijd zelfs op geabonneerd.'

Het klinkt haast als een heerlijke plek om even tot rust te komen.

'Haha. Ze hebben tegen mij ook wel eens gezegd: 'In de gevangenis krijg je je eten, alles wordt voor je geregeld, en als je buitenkomt, ben je in de jungle. Moet je je rekeningen betalen en knokken.' Zo is het wel, hè. Je zit daar gewoon in een commune eigenlijk.'

Welke plek had je daar in de pikorde? Is het een soort apenrots waar
je je weg moet vinden?

'Het was natuurlijk wel zo dat al die bladen daar ook in de bibliotheek in de gevangenis lagen. Dus iedereen wist wel wie ik was.'

Gaf je dat extra status?

'Dat zou kunnen, ja. Niet dat ik daarop zit te wachten, hoor.'

De jaren vóór zijn detentie leek Masmeijer in België een glamourleven te leiden vol feestjes rond het zwembad van zijn grote villa, luxe vakanties aan de Côte d'Azur en snelle auto's voor de deur. Hij reed een Porsche Cayenne, zijn vrouw, gekleed in dure designerkleding, een Bentley. De kinderen zaten op een privéschool.

Hoe is het om nu weer bij je moeder in haar appartementje in Soest te wonen?

'Dit past net zo goed bij mij, hoor. Toen ik nog in België woonde met Sandra en onze dochters ging ik ook om de twee weken naar haar toe en bleef dan vaak slapen. Natuurlijk wil ik zo snel mogelijk een eigen huis in Nederland hebben, alleen moet ik eerst de uitspraak van de rechter afwachten. Vóór die tijd slaat het nergens op om iets te gaan huren. Stel je voor dat ik weer de cel in moet. Niemand verwacht het, maar ja, we zullen het zien.'

Heeft je moeder het overhemd gestreken dat je nu aan hebt?

'Dat heeft Jaimy, mijn vriendin, gedaan. Haha, mooie vraag is dat. Normaal gesproken doet mijn moeder dat, ja.'

Vriendin Jaimy van Lent komt net het terras op lopen - ze was in de buurt. 'Sorry als ik stoor, maar ik was even de hondjes aan het uitlaten.'

Frank Masmeijer en zijn vriendin Jaimy van LentBeeld Martin Dijkstra

Waar zijn de honden nu dan?

Van Lent: 'Bij de conciërge hier van het hotel. Ze mogen het terras niet op. Ik heb twee chihuahua's, Jochie en James, het zijn nog baby's. Ik neem ze overal mee naartoe. Ze zijn zo makkelijk, je legt ze gewoon op een stoel.'

Masmeijer: 'Ze zijn heel lief.'

Van Lent: 'Jochie, het mannetje, is een beetje gay. Die is gek op
mannen.'

Masmeijer: 'Die zit ook altijd bij mij.'

Van Lent: 'Die gaat mannen altijd likken. Bij mij doet hij dat niet.'

Masmeijer: 'Ik kreeg net een bijzondere vraag. 'Wie heeft je overhemd
gestreken?'

Van Lent: 'Oh, was het niet goed?'

Masmeijer: 'Jawel. Kijk eens, daar is het zonnetje. Wat hebben we het
toch heerlijk zo.'

Hoe lang kennen jullie elkaar?

Masmeijer: 'Twee maanden. Ik zag haar in een café. Toen zijn we 's avonds gezellig iets gaan drinken. En toen nog eens. En toen nog eens, en nog eens en nog eens. En nog steeds. En lachen dat we doen. We hebben veel plezier, dat is belangrijk.'

Schrok het jou niet af, alle commotie rond Frank?

Van Lent: 'Nou ja, ik vind het natuurlijk wel heel vervelend dat ze allemaal dingen schrijven die niet waar zijn.'

Het is niet dat je bang bent dat je verliefd bent geworden op een man die straks misschien voor jaren de cel in moet?

'Ik ga er niet vanuit dat dat gaat gebeuren, maar ik ben er niet bang voor, nee. Ik denk dat het tussen ons wel dusdanig goed zit om dat te overleven. En dat hij de moeite waard is om op te wachten. We schelen zeventien jaar in leeftijd, maar dat voel ik helemaal niet, er is een enorme klik. Ik sta achter hem, vierkant, voor, naast, rechts, links. Ik denk dat hij een lot uit de loterij is, ergens.'

Masmeijer: 'Ook weer zoiets. Er wordt steeds geroepen dat mij zeven jaar boven het hoofd hangt, maar de procureur des konings in België heeft zeven jaar geëist. En daar gaat altijd wel het een en ander van af. Ik heb ten eerste al tien maanden in voorarrest gezeten en ten tweede moet je in België maar een derde zitten van de straf die tegen je wordt geëist. Dus het wordt sowieso geen zeven jaar zitten. Maar dat wordt toch door sommige oproerkraaiers van de pers geroepen, terwijl ze weten dat het niet zo is.'

Hoeveel jaar krijg je in het worstcasescenario?

'Stel dat ik voor vier jaar veroordeeld wordt, dan zou ik bijvoorbeeld twee jaar voorwaardelijk krijgen en twee jaar onvoorwaardelijk. Nou, een derde van 24 maanden is acht maanden. Die heb ik al ruim gezeten.'

Van Lent: 'En bij vijf jaar was het ook nog goed, toch?'

Masmeijer: 'Met vijf jaar hoef ik ook niet terug de cel in. Mijn advocaat zegt dat het slechtste wat mij nog kan gebeuren is dat ik nog een aantal maanden elektronisch toezicht krijg. Dus dat betekent weer zo'n bandje om.'

Waarom geloof jij zo stellig in zijn onschuld, Jaimy? Jij en ik kunnen dat niet weten, toch?

'Nee, we kunnen het niet weten, maar door de gesprekken die ik met hem en zijn advocaat heb gehad, geloof ik hem gewoon.'

Masmeijer: 'In Nederland zeggen ze: 'Waar rook is, is vuur', maar ik rook helemaal niet. Dus stop er eens mee, alsjeblieft. Ik heb nog nooit gerookt!'

Van Lent: 'Wel eens een sigaar, toch?'

Ben je veranderd door die gevangenisperiode?

'Ja, je gaat een beetje van je roze wolk af en realistischer nadenken. Ik heb in de mooiste huizen gewoond, elke ochtend stonden de tuinmannen er en als ik 's avonds in het donker thuiskwam, waren ze net gestopt. Maar geluk zit niet in zwembaden. Het zit gewoon in de echte dingen, zoals een balletje gehakt van mijn moeder. Ik zat laatst nog naar de foto's te kijken van mijn laatste huis. Ik zie nu zelf ook wat een ongelooflijk protserig iets dat was. Je zit in die wereld, in die flow, je wordt voortdurend omringd door mensen die ook zo zijn. Maar het is helemaal niet zoals ik ben. Ik denk dat ik eigenlijk in principe gewoon heel simpel ben. Ik ben wel blij dat mijn kinderen volwassen zijn. Die hebben een prachtige jeugd gehad, en nog steeds doen we leuke dingen met elkaar, maar het is ook goed dat iedereen zich nu goed realiseert: jongens, de wereld is geen sprookje.'

Beeld Martin Dijkstra

Het lijkt alsof je het kwaadst bent op de pers. Terwijl, als je vindt dat je ten onrechte wordt beschuldigd, je zou verwachten dat die woede zich eerder zou richten op justitie of op degene die je erbij gelapt hebben.

'Ik ben op niemand kwaad, want ik weet hoe het werkt. André Hazes zei vroeger al tegen mij: 'Frank, als ik in de goot lig, en er staan verhalen in de bladen dat mijn vrouw en ik ruzie hebben, dan verkoop ik mijn meeste platen.' En dit is natuurlijk een prachtig verhaal: van showtrap tot gevangenis. En als ik eerlijk ben: ik moet er ook verschrikkelijk om lachen, hoor, als ik vanmiddag weer een boekwinkel in loop en al die koppen over mij overal op de bladen zie staan. Je hoeft in Nederland in ieder geval niet meer te vragen: wie is die man? Dat weten ze nu wel.'

Voor je naamsbekendheid is het allemaal goed geweest.

'Je weet wat ze bij het voetbal zeggen: 'Ze kunnen beter over je fiets lullen dan over je lul fietsen.' Slechte publiciteit is ook publiciteit. Ik ben al heel wat jaren van tv af, maar ik ben nu weer erg in de picture. Waarom wil SBS anders een reallifesoap met mij hebben? En daar kan straks misschien weer iets anders op volgen.'

Van Lent: 'En Frank heeft ook een mooi nummer uit: Ik geloof in morgen. Wil je het horen?'

Masmeijer: 'Dat gaan we nu ook allemaal weer promoten.'

Over geloven in morgen gesproken: hoe zie je de toekomst nu?

'Ik ben geen helderziende, maar ik ga sowieso weer doen waar ik zelf zin in heb. Dat heb ik besloten in de gevangenis: het is tijd voor me-time, ik ben er zelf ook nog. En daar wil ik zuinig op zijn.'

Het viel je ex-vrouw Sandra op dat je na je detentie anders in je huwelijk stond. Je was steeds vaker weg, zat steeds langer bij je moeder. Ze zei: 'Ik heb me lang afgevraagd waar dat nu precies door kwam. Daar hebben we nooit over gepraat.' Je hebt haar niet rechtstreeks gezegd dat jullie huwelijk voorbij was.

'Vóór die hechtenis was onze relatie al een beetje aan het wegzakken, vond ik. En zo'n tijd in de gevangenis heeft wel impact. Je ligt toch regelmatig in je bedje naar het plafond van je cel te staren en dan denk je over alles na. Het klopt dat ik daarover niet heel direct tegen Sandra ben geweest. Het was beter geweest als ik had gezegd: 'Luister, ik heb erover nagedacht, het is over.' Maar ik heb altijd liever gehad dat dat geleidelijk duidelijk werd in plaats van een stomp te geven aan iemand waarmee je jaren samen bent. Ook naar mijn kinderen toe.'

Die moesten uit de media vernemen dat papa een nieuwe vriendin had.

'Ja. Charlotte belde me 's ochtends op en zei: 'Zo papa, je bent aan het kussen in De Telegraaf, zie ik.'

Van Lent: 'Ze hebben ons ook wel betrapt met die foto, hè. Het was allemaal nog zo pril. Hij had het nog niet kunnen vertellen of we werden al ontdekt. Maar je dochters reageerden er leuk op, toch? Ze willen gewoon dat hij gelukkig is.'

Masmeijer: 'Maar het is onzin dat ik Sandra bedrogen had, zoals de kranten schreven. Sandra wist al langer dat het voorbij was. Als je man al anderhalf à twee jaar niet meer thuis is, dan kan je toch niet bedrogen zijn? We zijn alleen pas vorige week de scheidingspapieren gaan tekenen.'

Als je denkt aan de dag voor je arrestatie en aan vandaag? Wanneer was je gelukkiger?

'Nu. Ik heb alles meer in balans, ondanks alle onzekerheid die er nog is. Het is een zware les geweest, maar je komt wel terug op aarde, en je ziet de onderkant van het leven ook. Wat er nu ook gaat gebeuren, ik breng het wel tot een goed einde. Hoe hard de rivier ook stroomt, ik blijf overeind in mijn kano.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden