Slakken en Vrede

Het thema in de kleuterklas is deze laatste schoolweek Afrika. Voor mijn 5-jarige nog een hele administratie, die thema's.


'Wat zijn dat voor dingen?', vroeg hij laatst, wandelend in de duinen.


'Dat zijn bunkers. Die werden gebruikt om...'


'Dat is toch van de oorlog?'


'Ja.'


'Dat is dan toch van vroeger?'


'Ja hoor. Van heel vroeger. Nu is het al bijna zeventig jaar vrede in Nederland. Op andere plekken in de wereld is er natuurlijk...'


'Ja! Dat wist ik! Want wij hebben op school thema Vrede. En slakken. Slakken en Vrede.'


Slakken en Vrede. Daar heeft Tolstoj toch een mooie sequel laten liggen. De uiteenlopende abstractieniveaus mogen een zware dobber zijn voor literatuurcritici, mijn zoon en de rest van zijn kleuterklas draaien er hun hand niet voor om. Slakken en vrede. En hup, door naar Afrika. Weliswaar a giant leap for man, maar toch one small step for kleuterkind.


Op het tafeltje waar vorige week nog een niet al te zorgvuldig omgewassen potje appelmoes met daarin zeven blaadjes sla en één slak uit onze achtertuin pronkte, staan nu stoffige trommeltjes en andere parafernalia die de papa's en mama's best konden missen. Afrika. Hebben wij daar ook niet nog wat rotzooi van op zolder?


'Kijk, lieverd', begin ik op mijn meest pedagogische toon. 'Dit komt ook uit Afrika. Mag je best meenemen.' Mijn zoon neemt het goudkleurige beeldje nauwkeurig op.


'Wat is dat?'


'Een steenbok. Denk ik. Of een gnoe.'


'Wat is een gnoe?'


'Een gnoe is, nou ja...'


'Waarom hebben wij die?'


Kijk. Nu heb ik hem waar ik hem hebben wilde. Op mijn Wieteke van Dortst vertel ik hem over Tsjaad, waar ik dit beeldje van een stamhoofd kreeg omdat ik daar was met Unicef, en dat de mensen daar zo'n honger hebben, en dat de dokter op deze foto probeert om een kindje te helpen, kijk dan, die baby...


'Die baby is wel heel dun hè. En wat is dit?'


'Oh, dat is mooi. Dat meisje is denk ik ook 5, net als jij. Kijk, en zij moet dus helemaal alleen die twee grote emmers water dragen, zie je dat? Zij moet de hele dag werken.'


'Maar hoeft ze dan nooit naar school?'


'Nee, ze mág dus niet naar school. Terwijl ze dat heel graag zou willen, want het is natuurlijk helemaal niet leuk om te werken als je nog maar...'


'Wat is dat?' Hij wijst op het koffertje dat mijn liefste lang geleden eens meenam uit Kenia. Het is gemaakt van bierdoppen, en gegarandeerd childhandmade. 'Is Kenia ook Afrika?', vraagt hij. 'Mag ik die dan mee?'


Vandaag zal zijn klas stinkend jaloers zijn op de kindertjes in Afrika die lekker nooit naar school hoeven maar voor hun werk van die toffe koffers mogen knutselen. Ze steken er een hoop van op hoor, van zo'n thema.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.