Slagers zijn woedend: ‘De minister liegt’

Directeur Aaldert Wildeboer van slachterij Friesland Vlees heeft niets te verbergen. Hij houdt dan ook van koeien.

Aaldert Wildeboer is gek op koeien. Gemaakt van felgekleurd porselein staan ze bovenop de kast in zijn directeurskamer bij Friesland Vlees in Leeuwarden. Koeien zijn mooi en lief, zegt hij. Prachtig vindt hij het als ze net geslacht zijn. ‘Dan kijk ik graag even of ze er mooi bij hangen.’

Welkom in de wereld van de Leeuwarder slachterij, op de eerste dag dat de permanente controle voor de deur staat. Minister Verburg van Landbouw kondigde de controles zondag aan in Buitenhof. Er zouden misstanden zijn, zo hoorde ze van een oud-medewerker van de Algemene Inspectie Dienst, de AID. Vooral het transport zou nogal te wensen overlaten. Directeur Wildeboer is samen met zoon Harrie en broer Henk Wildeboer (tevens juridisch adviseur) woedend. ‘De minister liegt. Het is schandalig dat ze ons zo in het openbaar belastert.’

Poortcontrole
De Wildeboers hoorden zondag van de controles. Kennissen hadden de uitzending gezien en maakten hen attent op de aangekondigde poortcontroles.

Een dag later struikelt de ene cameraploeg over de andere bij het slachthuis. Iedereen mag naar binnen. Bijzonder, maar ‘we hebben hier niets te verbergen’.

‘Kijk, die is afgekeurd’, zegt Harrie Wildeboer, knikkend naar een in tweeën geknipt karkas dat met een klap in een enorme bak verdwijnt. ‘Dat kun je zien aan het blauwe stempel. En die, daar verderop, die moet in onderzoek. Dat gebeurt als er iets verdachts is.’

Karkassen
Wie hier komt kijken, moet wél tegen bloed kunnen: op de grond ligt een dikke laag. Karkassen bungelen aan haken; wie niet uitkijkt, kan een onverwachte omhelzing krijgen. Bovenlangs loopt een rails waaraan koeienkoppen voorbijkomen aan vleeshaken. ‘I’m so excited’, zingen the Pointer Sisters. De koppen worden uitgebeend, vertelt Wildeboer. ‘Het vlees wordt gebruikt om worsten van te maken.’ Mits ze zijn goedgekeurd, natuurlijk. Een kop die een oog mist, wordt al afgekeurd.

Op weg naar de koelcel staat een grote bak vol stierenpenissen. ‘Daar wordt hier in Nederland hondenvoer van gemaakt. In Japan is dit een delicatesse. Wil je voelen hoe taai die dingen zijn?’

Harrie Wildeboer heeft geen goed woord over voor Verburg. ‘Een autodealer trapt toch ook geen deuk in een auto voordat hij hem verkoopt? Als we onze dieren slecht zouden behandelen, zouden we dieven van onze eigen portemonnee zijn. Klanten zouden ontevreden worden en wegblijven. Dat kunnen we niet riskeren.’

De oud-AID’er die bij Verburg alarm sloeg, keurde in 2006 tien magere koeien af voor de slacht. ‘Maar de dierenarts van de Voedsel- en Waren Autoriteit (VWA) keurde ze goed. Dat werd ruzie. Die AID’er werkt er nu niet meer.’

Volgens oud-VWA’er Henk Wildeboer – ‘ik weet meer van veterinair recht dan het ministerie’ – mochten gezonde dieren met een mankementje, zoals de magere exemplaren, in 2006 gewoon geslacht worden. Volgens hem vechten AID en VWA hun onderlinge ruzie uit over de rug van de vleesindustrie, en die van Friesland Vlees in het bijzonder.

Een ander gerucht: de klokkenluider zou bij de AID geschorst zijn omdat hij informatie naar de media had gelekt. Hij zou hebben gehandeld uit rancune.

Minder aanvoer
Maandagochtend was er meteen al minder aanvoer, vertelt Aaldert Wildeboer. En de vleesindustrie komt al zo vaak slecht in het nieuws. Wrang genoeg zeggen de AID’ers aan de poort allemaal dat Friesland Vlees beslist moet blijven, vertelt Henk Wildeboer. ‘Dit is een provincie met veel vee. Daardoor zijn de afstanden kort.’

‘Verburg brengt de hele veehouderij in diskrediet’, verzucht de juridisch adviseur. ‘Ze heeft ons in het openbaar belasterd. De belastingdienst gooit toch ook geen misstanden bij bedrijven op straat? De minister had alles mogen zien. Maar ze moet niet zomaar iets roepen op tv. En al helemaal niet zonder eerst onderzoek te doen.’ Aaldert: ‘Ze zou eens moeten langskomen om te kijken. En om haar excuses aan te bieden.’

Vleeshouwers van Friesland Vlees in actie. (Bart Mÿhl)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden