Skiër Marcel Hirscher heeft gouden medaille eindelijk binnen, op zijn eerste dag van de Winterspelen

Zijn eerste dag op de Olympische Winterspelen van Pyeongchang en Marcel Hirscher heeft zijn begeerde plaats in de historie. De slalomspecialist uit Oostenrijk, zoon van een Nederlandse moeder en een vader uit Annaberg, veroverde dinsdag op de ijspiste van Jeongseon het olympische goud op de combinatie.

Foto epa

Na de ingekorte afdaling - de wind viel gevaarlijk over de berg heen - wist iedereen hoe het ging aflopen. De verschillen tussen de afdalers en de dansers langs de palen waren na het eerste onderdeel te gering. Niemand zou in de finale opgewassen zijn tegen de kunde van Hirscher.

Waar anderen met minder soepele heupen bochten draaien, slingert de 28-jarige atleet, groot geworden in het ruwe hooggebergte achter zijn eigen huis, het lichaam langs de kiepstangen. Niemand beheerst die vaardigheid beter dan de 'halve Nederlander' die op basis van die kwaliteit maar liefst zes kristallen bollen in zijn kluis heeft staan, de prijs voor de winnaar van de algemene wereldbeker. Niemand deed hem dat ooit na.

Onverslaanbaar

Sinds zijn 22ste is Hirscher schier onverslaanbaar, maar bij de Spelen van Vancouver was hij te jong en te onervaren en eindigde hij als vierde (reuzenslalom) en vijfde (slalom). Vier jaar later was hij, de wereldkampioen, de torenhoge favoriet voor goud in Sotsji. Het werd de tweede plaats achter zijn landgenoot Mario Matt. Op de reuzenslalom bleef hij zelfs buiten de topdrie (4). Hij keek treuriger dan men hem kent. Het werd hem kwalijk genomen in eigen land. De lach, altijd tevoorschijn komend bij zijn grote zeges, is een van zijn handelsmerken.

Na dat debacle aan de Zwarte Zee begon de druk zich op te stapelen voor Hirscher die als 'Jahrhunderttalent' - een soort Sven Kramer - van en voor heel Oostenrijk zijn kwaliteit moest bewijzen. Hij hield altijd vol dat al zes jaar op rij te hebben gedaan, maar wie in de voetsporen van Sailer, Schranz, Klammer en Maier wil treden, moet in skiland nummer één van de wereld nu eenmaal olympisch triomferen.

Foto epa

Dinsdag was het zo ver. Eindelijk. Het was de eerste dag dat een wedstrijd geskied kon worden in de bergen rond Pyeongchang. De wind, daags tevoren nog tegen de 100 kilometer per uur op de top, was wat gaan liggen. Het weer zag er glorieus uit: zon. Sneeuw viel er niet tot nauwelijks te bekennen op de bergen. Alleen op de piste was het keurig geplamuurd wit: kunstsneeuw. Opgespoten, dan wel uit grote voorraadschuren gehaald.

Hirscher had het fortuinlijke startnummer 2 voor de afdaling die gewonnen werd door de eerst startende, de Hahnenkammwinnaar Thomas Dressen. De slanke Oostenrijker, die een jaar lang niet op de snelle afdaalski's had gestaan, gaf in een proeve van bekwaamheid slechts 1,32 seconden op deze 25 kilo zwaardere Duitser toe. Even na enen stond hij twaalfde in het tussenklassement. Eitje, spraken de skijournalisten tegen elkaar. Hirscher ging drie seconden pakken op de slalom.

Het vervolg was zeker geen licht klusje voor Hirscher. Bij min elf eiste de ijzige piste het ene na het andere slachtoffer. De grote, zware kerels van de afdaling vlogen links en rechts van de zwabberende route af. Matthias Mayer nam aan de zijkant van de piste een stootkussen voor een tv-camera plus een coach mee.

Twee Franse specialisten, Alexis Pinturault en Victor Muffat-Jeandet, kwamen dicht bij de uiteindelijke winnende tijd van Hirscher. Die blies, gefinisht, tussen zijn tanden en vervolgens de wangen leeg, toen concurrent Pinturault, de favoriet, 0,23 seconden van zijn tijd verwijderd bleef. Het is skiën, had hij al gezegd. Alles moet maar net kloppen. De wind stak op in zijn slalomrace, de sneeuw woei hoog, maar hij bracht zichzelf veilig naar de meet waar hij extatisch twee armen omhoogstak. Toen moest Pinturault nog afdalen.

Toen de titel binnen was en er was geposeerd met de latten van hun fabrikanten, keurig naast zich neergezet, was er de opluchting. 'Elke dag', vertelde Hirscher aan zijn internationale gehoor, was hem gevraagd wanneer hij dat olympische goud nu zou gaan binnenhalen. Mooie carrière, maar geen goud, werd dan gezegd. 'En dat dan elke dag, hè. Maar nu is dat voorbij. Dat is een heel positief ding vandaag.'

Foto epa

Hirscher verstuurde al snel een tweet aan de wereld. Deel 1 van zijn job in Korea voltooid. Er kunnen er nog drie (slalom, reuzenslalom en de teamwedstrijd) volgen. Dan zal er in Salzburgerland nooit meer plagerig gevraagd worden wie toch de beste skiër aller tijden is.