'Sjek' Brinkman moet altijd vreselijk nodig winnen

Dat een hockeyer zo fanatiek kan zijn als Jacques Brinkman begrijpen maar weinig hockeyers. Die staan, met het glas in de hand, schamperend langs de lijn wanneer de stick van de fanaticus het kunstgras geselt, uit woede om een nederlaag....

JAAP VISSER

Van onze verslaggever

Jaap Visser

DUBLIN

Zelfs binnen de selectie van het Nederlands elftal worden de wenkbrauwen wel eens gefronst wanneer bij 'Sjek' de emoties loskomen. Dan explodeert het baasje dat, beweren de weinig begripvolle buitenstaanders, met oogkleppen op door het leven draaft. Het botst wel eens, met Brinkman, en dat is onvermijdelijk, want de druistige middenvelder wil altijd rechtdoor, via de kortste weg, zelfs als hij daarop tegenstrevers ontmoet.

In Dublin zal Brinkman zondag Europees kampioen worden, want een ander verdient die titel niet, vindt de importeur van hockeymaterialen. Daarom wordt in de halve finale, vanavond, van Engeland gewonnen, en in de finale van Duitsland. Mocht het onverhoeds anders lopen dan kunnen ze zich in Ierland maar beter bergen voor Brinkman. Zelfs zonder Bovelander en Van den Honert heeft het Nederlandse hockey in Europa kwalitatief het meest te bieden. 'Dus moeten we hier gewoon die Engelsen en Duitsers verslaan. Worden we geen kampioen dan hebben we gefaald, punt uit.'

Niet te genieten was Brinkman toen Nederland zich op het EK blameerde door in de laatste poulewedstrijd 1-1 tegen België te spelen. 'Het bleek dat iedereen met zijn gedachte al bij de halve finale was en we kregen met geen mogelijkheid de knop meer om. Daar heb ik mij even flink kwaad om gemaakt.'

Vandaar dat Brinkman tijdens de twee rustdagen voor de krachtmeting met Engeland zijn minder ervaren ploeggenoten heeft bestookt met prikkelende opmerkingen. 'Om te voorkomen dat we vervallen in oude fouten. Gedachten over een finale tegen Duitsland moeten we verdrijven zolang we nog niet van Engeland hebben gewonnen. Het is mede mijn taak om dat de jongeren voor te houden.'

Deze week trad hij toe tot het elitaire gezelschap der 200-plussers. Brinkman werd de zesde international in de Nederlandse hockeyhistorie die het magische aantal van tweehonderd caps bereikte. Op zijn 28ste werd hij daardoor 'een beetje een begrip' in zijn sport. 'En daar dien je je dan ook naar te gedragen.'

Brinkmans bitterste interland-ervaring was de WK-finale van Sydney, waar Oranje zich eind vorig jaar liet verrassen door Pakistan. 'Toen hebben we ons te vroeg kampioen gewaand. We speelden vorstelijk, in een roes, en iedereen verzekerde ons dat we het beste team van het toernooi waren. Australië, het thuisland, was het enige gevaar dat we zagen en toen we dat in de halve finale hadden bezworen, kwam er een geweldige ontlading.'

Enkele dagen te vroeg, zo leerde de finale tegen Pakistan die bij het nemen van strafballen verloren ging. In hun hotel hadden de Nederlandse internationals geoefend in mooi en grappig juichen en in het aanpakken en doorgeven van de wereldbeker. Brinkman denkt er met afgrijzen aan terug. 'We hebben ook nog even wat strafballen genomen, lacherig, zo van: ach, zover laten we het toch niet komen. Nu denk ik: hoe hebben we zo stom kunnen zijn.'

Een pijnlijke val maakte een einde aan de hoogmoed, de bezinning kwam snel, maar te laat. 'Na de nederlaag zeiden we tegen elkaar: we waren de besten, maar we zijn het niet geworden en dat moet dus ergens aan liggen. We wisten het meteen: we hebben te vroeg gejuicht.'

De les van Sydney was simpel en Brinkman onthield 'm. De nog jeugdige routinier dacht dat zulks voor iedereen gold, maar in Dublin bleek anders. Nederlandse onachtzaamheid bracht de Belgen het punt waarmee zij de halve finale tegen titelhouder Duitsland verdienden.

Brinkman was er laaiend om, maar is opgelucht dat de onbezonnenheid zonder gevolgen is gebleven. 'Iedereen is opeens weer bij de les en realiseert zich dat die pas zondagmiddag om vijf uur is afgelopen. We hebben elkaar na die zeperd tegen België even recht in de ogen gekeken en afgesproken: na de halve finale nul alcohol.'

Vroeger, bij de Stichtse, blonk hij uit en werd hij gekoesterd. Maar toen hij 't hogerop ging zoeken, bij Kampong, moest hij bikkelen en kreeg hij er vaak danig van langs. Vooral van Tom van 't Hek, de spits met zijn neus voor treffers en vlijmscherpe tong, die hij als zijn voornaamste leermeester ziet. 'Van hem heb ik veel afgekeken. Van 't Hek wilde alles winnen, simpele trainingspartijtjes, lullige spelletjes, alles. Dat bloedfanatieke zodra er iets te winnen valt, vond ik heel indrukwekkend. Ik heb 't van 'm overgenomen.'

Maar bij Kampong werd weinig meer gewonnen toen Van 't Hek de stick neerlegde en vrouwen ging coachen. Tot ergernis van Brinkman die steeds vaker botste met clubgenoten. 'Want ik verzette mij tegen de gemakzucht die ik constateerde. Ik werd er gek van als ik weer zo'n Kamponger hoorde roepen: als de sfeer maar goed blijft dan komen de prestaties vanzelf wel weer. Maar het is dus andersom, het zijn de prestaties die sfeer brengen.'

Kampong degradeerde, zonder Brinkman, want die werd kampioen met zijn nieuwe club, Amsterdam, waar hij wroet en wrikt en de kortste weg naar het doel van obstakels bevrijdt. Schamperende toeschouwers mogen hem dan een merkwaardige snuiter vinden, op het hockeyveld legt Brinkman een onwaarschijnlijke ijver aan de dag en onderwerpt hij zich altijd en zonder morren aan het ploegbelang.

Daarom zal hij vanmiddag lijf en leden riskeren als de Engelsen naar hun wapen Giles grijpen. De lompe schutter verschijnt alleen aan het front wanneer er een strafcorner uit het vuur is gesleept en keert terug naar de bank zodra hij heeft uitgehaald. Als eerste uitloper wacht Brinkman het risicovolle karwei om zich voor de ziedende push van Giles te werpen.

Maar aan 't gevaar heeft hij nog geen moment gedacht. 'Ik denk alleen: ik ga die gozer dwingen om naar de stickkant van onze keeper te pushen. Want op die die manier vergroot ik de kans dat we zondagmiddag Europees kampioen zijn.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden