ReportageUit Arnhem

Sinds ze QR-codes moeten controleren, is het er bij de zwembaden niet gezelliger op geworden

Coronacheck bij een zwembad in Arnhem. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Coronacheck bij een zwembad in Arnhem.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Er klinken dreigende woorden rond de Arnhemse zwembaden nu er op QR-codes moet worden gecontroleerd. ‘De kans dat mijn kind verdrinkt is aanwezig door de positie die jullie innemen.’ Het is even wennen, zegt Mark Debets van Sportbedrijf Arnhem.

Rik Kuiper

‘Wij zetten dus geen voet meer bij jullie over de drempel.’

‘Jullie maken het voor ons vrijwel onmogelijk onze kinderen aan zwemles te laten deelnemen. De kans dat mijn kind verdrinkt is aanwezig en dat risico blijft bestaan door de positie die jullie innemen.’

‘Schandalig dat jullie meedoen met het vaccinatiepasjesbeleid. We do not forgive, we do not forget.’

Het zijn zomaar wat zinnetjes – voor de leesbaarheid enigszins geparafraseerd – uit de circa twintig boze mails die de afgelopen weken bij de Arnhemse zwembaden binnenkwamen. De aanleiding: de verscherpte coronamaatregelen, waardoor nu zowel zwemmers van 18 jaar en ouder als ouders die hun kinderen bij de zwemles willen helpen met aan- en uitkleden hun coronapas moeten tonen.

Er waren ook vervelende telefoontjes, vertelt Mark Debets van Sportbedrijf Arnhem, zoals die keer dat iemand vroeg of ze binnenkort met gele sterren zouden beginnen – een verwijzing naar de Jodensterren uit de Tweede Wereldoorlog.

Gedoe bij de deur

En dan was er natuurlijk gedoe bij de deur. Een man die weigerde zijn QR-code te laten zien, terwijl hij die wel had. Mensen die gewoon met hun kind naar de kleedkamer liepen, zonder zich te laten controleren. Iemand die woedend een desinfectiezuil omver trapte.

‘Zwemles is normaal een vriendelijk en prettig product’, zegt Debets. ‘Ouders vertrouwen ons hun kinderen toe. En de badmeesters en -juffen hebben er plezier in hen te leren zwemmen. Nu is de sfeer omgeslagen. Mensen verhouden zich anders tot onze medewerkers. Dat is even wennen.’

Vooral de eerste week dat ze de coronapas moesten controleren was pittig, zegt een medewerker van de zwembaden, die vanwege zijn veiligheid niet met zijn naam in de krant wil. ‘Sommige mensen wisten het niet en mochten niet naar binnen. Dan krijg je discussie. Nu valt het wel weer mee. Iedereen weet ervan. Het is rustiger.’

Toch vergt de controle nog altijd het nodige van de organisatie, zegt hij, zeker als het spitsuur is. ‘Op drukke momenten liggen er 80 kinderen voor zwemles in het bad. Zodra die moeten worden opgehaald, staan de volgende 80 klaar. Op dat moment moeten we dus 160 mensen in 20 minuten controleren.’ Soms springt daarom ook het management bij.

De meeste mensen laten zich gewoon controleren, benadrukt de medewerker. Zij schoppen geen stennis. En bij de enkeling die dat wel doet, proberen ze vooral de discussie te vermijden, want die win je toch niet. In plaats daarvan hebben ze geleerd begrip te tonen, te zeggen dat de maatregelen voor ons allemaal vervelend zijn en dat ze er als zwembad ook niet veel aan kunnen doen.

Doorlopen

En als mensen toch doorlopen? Tegenhouden is een slecht idee, weten ze. En handhavers bellen heeft ook niet altijd zin, want die hebben het druk zat met andere werkzaamheden. ‘Daarom spreken we deze mensen later aan’, zegt de medewerker. ‘We vertellen ze dat dit niet de bedoeling is. En dat we hun kinderen uit het water halen als het nog een keer gebeurt. Al doen we dat natuurlijk niet graag. Ons doel is om ze te leren zwemmen. Met zo’n maatregel is een kind de dupe van het gedrag van zijn ouders.’

Ook de mensen die bozige mails sturen, krijgen vaak een reactie, zegt Mark Debets. Neem de ongevaccineerde ouder van een kind met een beperking. Die wilde graag mee de kleedkamer in bij het aan- en uitkleden. Dan zegt Debets dat dat ook mag, maar dat diegene zich dan wel van tevoren moet laten testen om een coronabewijs te krijgen.

‘Soms zegt zo iemand dan dat dat niet gaat, omdat hij ook nog drie keer wil sporten en in het weekend uit eten, en dat hij zich dan wel heel vaak moet laten testen. Maar dan is mijn antwoord dat dat zijn eigen keuze is. Een keuze die ten koste gaat van zijn eigen kind. Hij moet het probleem niet onze kant op schuiven.’

Dit is de vierde aflevering van een serie over het coronabeleid in Arnhem. Volkskrant-verslaggever Rik Kuiper doet de komende weken verslag uit de Gelderse hoofdstad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden