Silvio de Geweldige presenteert zich

IN Italië kan het altijd gekker, al lijkt met de post van donderdag de grens voorlopig bereikt. Op naam bezorgd een in blauw cellofaan verpakt chic kleurenmagazine, afkomstig van Guido Possa, Tweede-Kamerlid in Rome en president van Club Forza Italia, de beweging van Silvio Berlusconi....

Willem Beusekamp

In een begeleidend schrijven zegt de volksvertegenwoordiger 'als zoveel anderen' gegrepen te zijn door het engagement van Berlusconi. Hij hoopt dat alle Italianen na lezing van het blad (oplage 25 miljoen) hetzelfde zeggen en op 13 mei hun stem zullen uitbrengen op Superman en diens motto: word als ik, succesvol en gelukkig.

Omdat volgens de peilingen iets meer dan de helft van de stemmers in sprookjes gelooft en Berlusconi derhalve niet kan worden afgedaan als een maniakale gek, is het leerzaam te zien waarmee zijn doorgewinterde campagneleiders indruk denken te kunnen maken op de Italianen.

Voorin, gespreid over twee pagina's, een stilleven. De geliefde leider op z'n hurken tussen de lentekrokussen in een overigens zacht groen gekleurd park. Onderschrift: relaxen in de tuin. De foto is niet kosjer, en niet alleen omdat de kleuren zijn gemanipuleerd. We herinneren ons een soortgelijke compositie met die andere grote Italiaanse leider. Die droeg een uniform, Berlusconi daarentegen is privé door-en-door casual.

Het fascinerende beeld wordt gevolgd door een jeugdfoto, een groepsportret van vijftien gymnasiasten, dat zo uit Goodfellas, het maffia-epos van cineast Scorsese, kan zijn gehaald. De adolescenten worden geflankeerd door twee paters. Silvio (65 inmiddels) vertelt zelf het verhaal. In de hoofdrol, hoe kan het anders, la Mamma. 'Een moeder als vriend. Moeder altijd aan mijn zijde.'

Moeder Berlusconi, aldus haar zoon, redde nog in de nadagen van de Duitse bezetting (september 1943 - april 1945) een joods meisje uit de klauwen van de nazi's en heeft altijd willen voorkomen dat haar zoon de politiek inging. Ze ging overstag toen Silvio haar bezwoer: 'Ik móet het doen. Die communisten blijven altijd hetzelfde en zullen Italië op den duur ruïneren.'

Na deze ontboezemingen wordt de familie geintroduceerd. Dochter Marina en zoon Pier Silvio uit het eerste huwelijk en ondergebracht in de zaak. Waar hun moeder is gebleven, blijft onduidelijk. Silvio: 'Een huwelijk werd een fantastische vriendschap.' Des te meer ruimte voor 'il grande amore', de geblondeerde en rondborstige Veronica, met wie hij inmiddels drie kleine koters heeft.

De Italiaanse triestheid is compleet als direct daarna de horoscoop van Superman aan bod komt. De lezer kan niet verrast zijn: uit alle sterrenbewegingen blijkt dat weegschaal Berlusconi het dit jaar zwaar te verduren krijgt, 'zowel politiek als economisch', maar dat hij is voorbestemd om te winnen.

Dat hij zelf kanker heeft overwonnen ('het kleine geheim van Silvio') verbaast evenmin. Zeker niet zodra hij zijn favoriete schrijvers opsomt: 'Dante, Plato, de heilige Augustinus, Meister Eckhart, de Middeleeuwse mystici, Erasmus van Rotterdam.' En als hij uit dit bovengemiddelde intellectuele aanbod dan toch een keuze moet maken: Erasmus' Lof der Zotheid ligt altijd onder handbereik.

Amusement is eveneens aan hem wel besteed. Natuurlijk in stijl, nooit ordinair of proleterig, altijd 'la bella figura'. Paginagroot daarom een foto van ... - het lijkt de jonge Frank Sinatra wel achter de microfoon - Silvio Berlusconi. Nog steeds musiceert Silvio elke zaterdag met Veronica en de kinderen. En koken, belangrijk in Italië, doet hij ook graag. Wat een geweldige kerel.

De meeste Italianen interesseert het geen zier hoe de man uit Milaan de rijkste van het land kon worden. Daarom ook geen ingewikkelde verhalen over Fininvest, zijn media-, bouw-, sport- en financieringsimperium. Geen cijfers, hooguit een nietszeggende lijst van dochterbedrijven. Ter zake komt Berlusconi pas als het over voetbal gaat. Daarmee win je in Italië stemmen.

Vandaar in het hart van dit bijzondere magazine: 'Il presidente e Ruud Gullit.' De voorzitter van AC Milan met Gullit, Van Basten en Rijkaard, de drie Nederlanders die Berlusconi pas echt wereldfaam bezorgden. Alle cijfers op een rij, behalve die van de laatste jaren, sinds het niet meer zo goed gaat met Milan.

De toekomstige Europese leider eindigt met een leugen, of liever een gotspe. Ooit, zeven maanden in 1994, was hij al premier. Zijn kabinet, schrijft hij, werd ten val gebracht door 'een staatsgreep van justitie'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden