Signeersessie Agema, zorgdame met haar op de tanden

Fleur Agema schrijft een opdracht voor André Kleingeld.

Erg veel overtuiging straalt de Rotterdamse Boekhandel Snoek niet uit vanmiddag. Geen affiches, geen apart tafeltje, geen eigen hoekje in de etalage. Op het sandwichbord buiten prijkt Rosita Steenbeek.

Toch is het echt zo: op de dag van de finale van het Eurovisie Songfestival komt Fleur Agema hier haar boek Verzilveren signeren. Er ligt een stapeltje klaar naast de kassa. Vergissen is niet mogelijk, haar hoofd staat - met een waarschijnlijk onbedoelde knipoog naar Andy Warhol - wel 25 keer op de omslag. Dinsdag belde de uitgever, vertelt de boekhandelaar: is het goed als Agema komt? Iedereen is welkom, had hij geantwoord. Mart Smeets signeerde hier, André van Duin, Willeke Alberti. Maar dat het stadsblad dan zo benadrukt dat het om een bekende PVV'er gaat...

Een handjevol mensen heeft zich in de winkel verzameld. De meesten omdat ze haar de avond tevoren bij Pauw op tv zagen, die haar trouwens liefdevol behandelde. De baby, haar nieuwe liefde, haar ziekte (Agema heeft ms), haar passie voor Geer & Goor - het boek leek bijzaak.

Van alle zorgdames in de Tweede Kamer heeft Agema het meeste haar op de tanden. Een bijter met smalle mond en verwijtende blik die alle plannen van staatssecretaris Van Rijn aan stukken wil scheuren omdat ze knotsgek, verschrikkelijk en onbeschrijflijk zijn. Incontinentieluiers, pyjamadagen, opengebeten armen, bejaarde echtparen die gescheiden worden - haar zorg is een wereld van schreeuwende misstanden.

Het boek begint met het verhaal hoe ze zorgdame werd. 'Jij hebt toch iets aan je hand?', vroeg Geert Wilders toen de kersverse PVV-fractie in 2006 de portefeuilles ging verdelen. Zo kreeg Agema de zorg, waarin ze zich vastbeet totdat acht jaar en een onafzienbare reeks vragen en interrupties later The Common Linnets naar het Eurovisie Songfestival gingen.

Zorg is een apart onderwerp voor de PVV. Wilders koppelt het met grove steken aan de partijlijn: onze bejaarden belanden op straat door de toestroom van asielzoekers, zegt hij dan. Een redenering die aannemelijk moet maken waarom de PVV op zorggebied de SP links inhaalt. Het maakt Agema tot de valse linksbuiten van haar partij.

Baby Wies met de blonde Cupido. Beeld Foto Twitteraccount Geert Wilders

Terwijl de meeste PVV'ers alles waar je nieuwsgierig naar zou kunnen zijn liever voor zich houden, weet je van Agema dingen die je net zo lief niet had willen weten. Grote flarden van haar privéleven deelt ze online: de rode kater Loekie die zoek was en weer terug kwam, seks bij de PVV-sekte ('Waarom weet ik daar niks van?'), de nieuwe bril. Maar ook: de door de sekteleider (zo noemt ze Wilders) op touw gezette Songfestivalavond bij Léon de Jong, PVV-fractieleider in Den Haag en voormalig boybandzanger; ook bekend als de man die naast Wilders stond toen die zijn gehoor vroeg of het minder Marokkanen wilde.

In haar column op FAB Magazine beschrijft ze hun eerste avond samen: 'Kus. Goeie genade. Wow. Jeminee. Total crush!!!! Totaal verslingerd op donkere god.' Ook zonder telraam kunnen we uitrekenen dat baby Ziva Wies niet lang op zich liet wachten. Op 24 februari kon de blonde Cupido, zoals Agema haar politiek leider tegenwoordig noemt, een foto twitteren met 'de eerste PVV-baby' in de armen.

Inmiddels heeft het gezin van Agema zijn opwachting gemaakt: vader posteert zich met kinderwagen naast de trap terwijl Wies slaapt en moeder signeert. Had ze haar columns gebundeld, dan was de toeloop allicht groter geweest.

'Ze is dapper', vindt André Kleingeld, een grote man die speciaal voor Agema uit Rotterdam-Zuid is gekomen, en vanwege diabetes met een stok loopt. 'Ik heb nooit PVV gestemd. Als zij de lijsttrekker was, zou ik daar over nadenken. Kwestie van karakter, zij is net wat minder fel.'

Als de laatste klant vertrokken is, verklaart Agema haar drijfveren: 'De PvdA is terug naar voor 2002. Ze praten met meel in de mond. Wat ze zeggen klopt maar half. Met dit boek wil ik mensen de ogen openen.'

Haar oplossing: kleinschaligheid en minder overhead. En wie wil dat niet? Dan wil je weten of wat Agema voorstelt financieel haalbaar is, en of de zorg er beter van wordt. Debatreeksen zou je verwachten, met mensen uit de praktijk, met andere partijen. In plaats daarvan drie signeer- sessies, op de valreep door de uitgever geregeld. Agema maakt de politiek graag persoonlijk, dat had met dit zorgboek ook gekund.

'Met dit boek wil ik de mensen de ogen openen.'
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden