Sheila zag wat er in Groningen gebeurde en begreep waar volkswoede en politicihaat vandaan komen

Twee bussen vol Gronings leed en Groningse woede waren dinsdagavond naar Den Haag gekomen. Ze zijn het al zo lang zat. Ze hebben al zo vaak het theatrale 'hoe lang laten we dit nog gebeuren' gehoord van deze of gene politicus - waarna prompt daarop de aarde doodgemoedereerd weer eens ging beven - en ze hebben als zo vaak 'als dit in de Randstad was, zou er allang zijn ingegrepen!' gehoord van deze of gene commentator - waarna de commentator van dienst tevreden over zijn engagement afreisde naar zijn Randstedelijke woning en de verwarming een graadje hoger zette. Je kan ze wel meer vertellen.

In de bus op weg naar die vermaledijde Randstad - die tussen vier en zeven uur 's avonds één grote file bleek te zijn, óók erg - tekende de verslaggever van het Dagblad van het Noorden de frustratie op. 'Nog even dan rijd ik met mijn trekker een gaslocatie kapot', zei de een in het verslag uit de bus dat dvhn op de site plaatste. Een ander wist dat een shovel 'zo gehuurd' is. 'En dan breken we de hele rommel af en hang ik na afloop een tientje aan het hek. Zo gaat de NAM ook te werk.' Uit de mond van een derde tekende dvhn op 'Ik weet waar de camera's hangen, ik doe een bivakmuts op en schakel ze uit. Met de trekker eroverheen en ik rag de hele rommel kapot. Niemand die dat merkt, midden in de nacht.'

Begrijpelijke voornemens, te billijken ook. Waar ze vermoedelijk (en helaas) te braaf voor zijn, want daarna gingen ze bedaard zitten op de publieke tribune van de Tweede Kamer. Het zijn ervaren tribunezitters, ze weten dat ze geen blijk van goed- of afkeuring mogen geven, en ze weten dat ze af en toe wel een applausje mogen wagen want ze hebben de sympathie aan hun zijde, tegelijk weten ze ook dat ze bij herhaaldelijke, grove overtreding van het verbod uit de zaal zullen worden verwijderd, en ze weten ook dat het goede televisie oplevert om als martelaren van de gaswinning te worden afgevoerd uit het hart van de democratie.

Een klein jaar geleden dreven ze premier Rutte nog fraai in een hoek tijdens een tv-uitzending, ze riepen woedende dingen zoals 'naaiers' en 'niet mijn premier'. Een politicus verzekerde mij later dat het 'allemaal beroepsdemonstranten' waren in die studio, hij kende ze 'stuk voor stuk', de 'gewone Groningers' zijn een stuk kalmer. Soms kun je ontzettend goed begrijpen waar zetelverlies en volkswoede en politicihaat vandaan komen.

Gisteren hielden ze het netjes bij af en toe een formeel verboden applaus voor Kamerleden die de juiste actiedingen zeiden ('Ziet de premier Groningen soms als shithole?' 'Stop de vernedering.' 'Bij elke ramp in de wereld staat Nederland vooraan om te helpen, maar Groningers worden aan hun lot overgelaten.' 'Al die oude gebouwen, al die oude boerderijen. Als je dat alleen financieel-economisch gaat beredeneren, blijft er niets van Groningen over.'). En bij beschaafd boegeroep toen de VVD een bleue nieuwkomer het medeleven met de Groninger liet oplezen van papier, en haar liet jokken dat Groningen 'een heel belangrijke prioriteit in het Regeerakkoord' is.

En toen moesten ze nog terug, 'helemaal naar Groningen', zoals ze in de Randstad plegen te zeggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden