Sheila Sitalsing

Plots weet ik best veel van Diederik Samsom. Dat hij een zonnige woonkamer deelt met een blonde vrouw die hij 's ochtends kust bij het weggaan, dat hij een zoontje heeft en een dochtertje met een handicap bij wie het allemaal niet zo vlotten wil, ondanks 'het doorzettingsvermogen van een dieseltrein'. Het is allemaal te zien in een nieuw campagnefilmpje.


Meteen kropen de cultuurpessimisten uit hun holen om luid ach en wee te roepen over de teloorgang van de terughoudendheid. Wat is dit voor exhibitionistische stemmentrekkerij met je gehandicapte kind, en weet je nog dat Wouter Bos nurks een ommetje maakte met een lege kinderwagen om de paparazzi tevreden te stellen?


Samsom heeft een tijd geleden besloten Benthe, zo heet ze, in de openbaarheid te gooien. Hij praat over haar, schrijft over haar, twittert over haar. Met als klapstuk het filmpje met Benthe, op de bank, in de bus, met papa.


De boodschap: Samsom is een betrouwbare familieman, wegens Benthe extra gemotiveerd te knokken voor mooie dingen voor de mensen. De verborgen boodschap: Samsom is een hypermoderne campaigner die zijn inspiratie haalt uit Amerika, waar campagne oorlog is, en waar het dientengevolge geoorloofd is je familie tot in de derde graad samen met de hond op te voeren in gelikte tearjerkers.


Het origineel van het Benthe-spotje komt van Rick Santorum, de man volgens wie we hier kerngezonde bejaarden doodspuiten. In een filmpje vertelt hij over Bella, de jongste van zijn acht kinderen, die geestelijk gehandicapt is. Het is in de beste Oprah Winfrey-traditie geschoten: muzak, Bella als ten dode opgeschreven baby, lachende Bella nu. Topteksten: 'Bella makes us better. I look at her and at the love she emits and it's clear to me that we're the disabled ones, not her. She's got it right.'


Dat je even vergeet dat je kijkt naar een religieuze extremist, dat je enkel denkt: tissues!


En daarom is het filmpje van Samsom niet goed. Niet alleen omdat hij een armzalig acteur is die zijn tekst schools opdreunt, maar omdat er te weinig Benthe in zit. Als je je kind inzet, doe het dan schaamteloos, maak ons aan het huilen, en eindig niet met de tekst dat je voor goede zorg en onderwijs en duurzaamheid bent, 'voor onze kinderen'. Dat is de concurrentie namelijk ook.


Allemaal, van Emile Roemer tot Mark Rutte, doen ze de dingen die ze doen 'voor onze kinderen'. 'Onze kinderen' zijn de nieuwe 'hardwerkende Nederlanders'; iedereen wil ze behagen.


Ik las ergens dat de Diederik-spot jonge moeders moet doen denken: topvent, zo eentje wil ik ook! Maar volgens mij doe je jonge (en oude) moeders een groter plezier met het CDA-spotje. Daarin zien we Sybrand Buma in wielertenue op de racefiets - en dat ziet er beslist niet onaantrekkelijk uit. Daarna is hij in de weer met het ontbijt voor het gezin en, nu komt het, haalt hij een doekje over tafel. Een doekje! Over tafel! Nog netjes ook, in van die swingende banen die elke kruimel vangen. Een man die dat spontaan doet, is pas een unique selling point. Je zou er pardoes CDA van gaan stemmen.


En nu maar hopen voor Mark Rutte dat hij een leuke hond heeft die hij kan inzetten in zijn campagnefilm.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden