Column

Sheila Sitalsing wil meer, meer, meer Argos en Reporter

Minder zendtijd en budget een 'kwaliteitsimpuls' noemen is lachwekkend

Foto de Volkskrant

Op gezette tijden laat ik me door iemand uitleggen hoe de publieke omroep is georganiseerd. Die uitleg duurt doorgaans drie kwartier en is zo onnavolgbaar, dat ik alles prompt weer vergeet, behalve dit: in de meeste lezingen is de zendermanager de Sauron.

Daar kan de zendermanager ook niks aan doen, het hoort bij de functie. De manager moet onder meer bepalen hoeveel sport, leut en nieuws er op de zender komt en wanneer, en dat doet hij naar beste vermogen, met marktonderzoeken in de hand en een natte vinger in de lucht, in een vertwijfelde poging vat te krijgen op de tijdgeest en op het grillige publiek. Dit alles in de wetenschap dat er bij de makers van de omroepen met enig dedain over hem wordt gesproken omdat hij zelf niets maakt of bedenkt of onthult.

Onlangs is het de zendermanager van NPO Radio 1 even te veel geworden. In een vlaag van vernieuwingsdrift schreef hij in het Jaarplan Radio 2018 dat de twee belangrijkste onderzoeksjournalistieke programma's op Radio 1, Argos (elke zaterdag van 2 tot 3 uur 's middags) en Reporter Radio (elke zondag van 7 tot 8 uur 's avonds), de helft van hun zendtijd en een deel van hun budget moeten inleveren. Dit om ruimte te maken voor 'nieuwe initiatieven'. Want als er één ding is waar bestuurders dol op zijn, dan zijn het 'nieuwe initiatieven'.

Zo helder staat het natuurlijk niet in het Jaarplan, dat grossiert in het type managerstaal - 'de propositie van NPO Radio 1', 'verhalen lineair én online insteken', 'financiële ruimte creëren ten laste van het huidige platformbudget' - waar ze bij de Taalstaat (elke zaterdag van 11 tot 1) wel raad mee weten. Een en ander staat er zo omfloerst, dat de hulp van een geoefende zendermangementtaallezer nodig is om de intentie eruit te destilleren: minder Argos en minder Reporter, meer consumentennieuwtjes. En die nog niet bestaande 'nieuwe initiatieven dus'.

Nu moet je een zendermanager zijn Jaarplannen gunnen, hij doet ook maar gewoon zijn werk, maar wie aan Argos wil tornen, met het lachwekkende argument 'de helft minder zendtijd en 30 procent minder budget is een kwaliteitsimpuls!' is aan een lange vakantie toe.

Argos is de parel van de Nederlandse onderzoeksjournalistiek. Een bastion van vasthoudendheid dat wars van autoriteitenvrees onverdroten beerputten opent, schandalen ontdekt en de waarheid achter de leugens openbaart. Van het fotorolletje van Srebrenica, via Nederlandse steun aan de oorlog in Irak (de commissie-Davids maakte dankbaar gebruik van het spitwerk van Argos, Zembla en Reporter), naar zwijgcontracten in de zorg, frauderende hoogleraren, handtastelijke geestelijken, de lange arm van Eritrea en nog veel meer. De prijzenkast puilt uit van de prestigieuze prijzen, stuk voor stuk gewonnen voor onderzoeksjournalistiek van de bovenste plank.

Radio 1 is inmiddels geïnfiltreerd door muziek, grote delen van de avonden zijn gemonopoliseerd door sport, langzaamaan sijpelt steeds meer leut naar binnen. Lieve zendermanager, kom bij zinnen en doe het enige goede: geef die jongens en meisjes van de harde onthullingen niet minder zendtijd en budget, maar meer, meer, meer.

Aanvullingen en verbeteringen: het onderzoeksprogramma Argos wordt niet 'elke zaterdag van 3 tot 4 uur 's middags' uitgezonden, zoals in een eerdere versie van deze column werd gemeld, maar van twee tot drie uur 's middags.

Meer over