Sheila Sitalsing: Via het nieuwe seizoen van Narcos bereikt koloniale geschiedenis de beeldbuizen

Beeld de Volkskrant

Vrijdag zette Netflix seizoen 3 online van de serie Narcos, die min of meer waarheidsgetrouw - met hier en daar een verfraaiing en een dichterlijke vrijheid - het verhaal vertelt van de Colombiaanse drugskartels. Hun invloed reikte ver, ze zaaiden terreur en wreedheid in Latijns Amerika, ze wisten diverse overheden in te corrumperen en talloze bankiers en advocaten wereldwijd te verleiden tot een afdaling naar de onderwereld.

Zaterdag al zat mijn Whatsapp vol met berichtjes van mijn schoolvrienden uit Curaçao: 'Curaçaopromotie!', vergezeld van een fragment uit Narcos waar weinig op af te dingen valt - behalve dan dat ze op de getoonde wereldkaart de naam Curaçao boven het verkeerde (buur)eiland hebben gezet, maar vooruit, in Nederland weet ook niemand de eilanden aan te wijzen op de kaart.

Te zien zijn beelden van de deinende pontonbrug, de gebouwen langs de Handelskade in hun snoeppapiertjeskleuren, intens blauwe zee, wit strand, spierwitte jachten. Geen enkel cliché uit de folders van het toeristenbureau wordt geschuwd.

Onder lieflijke beelden wordt omstandig uitgelegd waarom dit stukje Nederlands Koninkrijk in de Caribische Zee in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw zo in trek was bij mensen die omhoog zaten met bergen zwart geld: 'Het is een smokkelaarsparadijs. Voor het Calikartel is geen betere locatie denkbaar. Er zit maar 65 kilometer tussen de kust van Zuid-Amerika en de havens van Curaçao, die al eeuwenlang worden gekoesterd door smokkelaars, slavenhandelaren en nu drugskartels.

Cruiseschepen vol bejaarden naast speedboten vol contanten. En wat niet wordt weg gesmokkeld, eindigt in banken - er zijn er honderden. Lang geleden zette een ondernemende Nederlander er een financieel systeem op poten, gehuld in ouderwetse geheimhouding. Hun economie is zo afhankelijk van witwassers die er hun contanten parkeren, dat het verboden is iemand te arresteren in of nabij een bank.' (Tijdens dit stukje laten ze om onopgehelderde redenen leuke bewegende beelden zien van heel vroeger, van prins Bernhard en koningin Juliana die wuivend in een open wagen over het eiland rijden langs uitzinnig zwaaiende mensen. Mogelijk was het de makers ter ore gekomen dat de prins een tikje ploerterig kon zijn en leek een associatie met schurkenbanken gepast.)

Vanaf het smokkelaarsparadijs van mijn jeugd ontving ik gemengde berichten. Want 'smokkelaarsparadijs' is misschien niet flatteus, maar mooi dat we wel op tv zijn. Eindelijk eens géén Aruba, het eiland dat om onbegrijpelijke redenen altijd de voorkeur krijgt als er in een Amerikaanse film of serie een exotische locatie nodig is. En de slavenhandel is genoemd, net als de Nederlandse rol in het laten ontstaan en bloeien van de offshore-banking op het eiland - noem het een stukje koloniale geschiedenis dat via Netflix de Nederlandse beeldbuizen zal bereiken.

Wellicht biedt het stukje Curaçaopromotie voor de geïnteresseerden in Nederland ook iets meer inzicht in hoe het zover heeft kunnen komen dat het op Curaçao misschien niet altijd even helder is waar de onderwereld eindigt en de bovenwereld begint.

Nu hopen dat de makers ook royaal ruimte uittrekken voor dat andere land dat zich door de drugskartels tot op het bot heeft laten corrumperen, het land dat geleid wordt door een man die goede relaties onderhield met Pablo Escobar: Suriname. Er zijn heel leuke toeristische plaatjes te schieten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.