Sheila Sitalsing: 'De kloof tussen het Europese deel van het Nederlandse Koninkrijk en de rest, die is pas diep'

Maar na de ramp Irma op Sint Maarten leken we 'net een echt koninkrijk'

Foto De Volkskrant

Irma was een ramp voor Sint Maarten, een echte, met vernielingen en verlies en persoonlijke drama's en financiële rampspoed en verstrekkende gevolgen voor de toerisme-inkomsten. Tegelijk was het een ramp die liet zien dat kloven heus wel te overbruggen zijn.

Want van alle imaginaire en echte kloven die volgens de zelfbenoemde klovenexperts het Nederlandse grondgebied doorklieven, is de kloof tussen het Europese deel van het Nederlandse Koninkrijk en de rest van oudsher het echtst en het diepst. Aan de overzijde van dit ravijn hebben ze doorgaans weinig oog voor het de subtiele verschillen tussen Randstedelijke en Dokkumse arrogantie; daar menen ze dat álle Europese Nederlanders aan superioriteitsgevoelens lijden. Aan deze zijde van het ravijn daarentegen is het vooral de totale desinteresse die welig tiert; Caribisch Nederland, dat ligt toch in de Stille Zuidzee?

Irma veranderde dat. Een heel klein beetje misschien, maar zoals J.C. Bloem al dichtte, alles is veel voor wie niet veel verwacht. Er verschenen empathische reportages in Nederlandse kranten, voorzien van kaartjes met de juiste locatie en met uitleg over de staatkundige structuur. Nederland stuurde subiet hulptroepen en maakte geld vrij voor de wederopbouw. Er kwamen hartroerende inzamelingsacties en benefietavonden. Het broedervolkgevoel bleek gewoon te bestaan - met mate en heel lang bleef het vuur niet hoog laaien en we moeten ook niet meteen gaan overdrijven, maar toch.

En aan de overkant waren ze gewoon blij. Dat de Europese Nederlanders de orde kwamen bewaken in die eerste wilde dagen na de orkaan. Dat ze hulpgoederen stuurden en geld beloofden. Dat de koning onverwijld kwam kijken. Dat er aan beide zijden van de Atlantische Oceaan heftig gedebatteerd werd over hoe het verder zou moeten ná de wederopbouw.

Net een echt koninkrijk.

En zoals dat gaat in een echt koninkrijk waar men zich elkaars lotgevallen aantrekt, verklaarde Nederland zich bereid 550 miljoen euro beschikbaar te stellen, mits Sint Maarten een 'Integriteitskamer' instelt - een orgaan dat toeziet op een schoon bestuur - en mits het eiland akkoord gaat met Nederlandse marechaussees en Nederlandse douaniers voor de grensbewaking. Premier Marlin vond die eisen maar niks, in tegenstelling tot zijn eigen parlement dat hem daarop wegstuurde, want 550 miljoen is niet te versmaden en van een Integriteitskamer zou het bestuur beslist niet slechter worden. Waarop Marlin toch bleef zitten.

En zoals dat gaat in een echt koninkrijk waar men de belangen van het volk vooropstelt, greep Nederland afgelopen vrijdag hard in op Sint Maarten en maande het Marlin per direct op te stappen. Dat deed hij. Het ingrijpen was 'op z'n minst tegen de grenzen aan van wat juridisch haalbaar is in onze democratie', zo citeerde NTR/Caribisch Netwerk afgelopen vrijdag een deskundige.

Dat zal ongetwijfeld. Maar de mensen op Sint Maarten zijn ermee geholpen. Zoals de lokale krant The Daily Herald onlangs schreef in het hoofdredactioneel commentaar: 'De inwoners van dit land zijn Nederlands onderdaan en ze verdienen het dat hun belangen op koninkrijksniveau worden verdedigd, indien dit niet gebeurt door degenen die hier in eerste instantie voor verantwoordelijk zijn.'

Net een echt koninkrijk.

Meer over