Column

Shame on her! Je kan het niet snel goed doen als je Ivanka Trump heet

'Van het boek vanIvanka Trump kreeg ik geen jeuk, wel van de recensies.' Beeld getty

Ik begreep dat veel mensen jeuk kregen van het boek van Ivanka Trump, Women Who Work. Ik kreeg vooral jeuk van de recensies, al had ik haar boek toen nog niet gelezen. Ook ik betwijfel of ze in haar positie überhaupt een boek moet uitgeven, maar goed, haar hele positie is al een kwestie op zich. Wat me ergerde aan de kritiek was vooral die toon dat een miljardairsdochter haar mond moet houden. Dat iemand die haar nanny's en haar persoonlijk assistent kan bedanken in haar boek niet tegelijkertijd iets mag zeggen over hard werken. Dat ze op die foto op Instagram waarop ze met laptop en telefoon is te zien in een auto en waaronder staat dat we 'allemaal wel wat extra uren in een dag kunnen gebruiken', vast naast haar chauffeur zat.

Shame on her! De dochter van Donald Trump heeft alleen recht van spreken wanneer zij in kameelharen mantel in een sloppenwijk vrijwilligerswerk gaat verrichten en haar vader publiekelijk zou besmeuren. De helft van de opbrengsten van haar boek gaat naar goede doelen. Dat feit gecombineerd met het gezeur over haar bevoorrechte positie leverde haar nog meer inkomsten op: ik kocht haar boek. Hoe harder er wordt geroepen dat iemand haar mond moet houden, hoe liever ik wil horen wat ze te zeggen heeft.

Goed, het was leuk geweest als ze een briljant epistel had geschreven. Afijn, een mens mag dromen. Is het dan zo'n erg boek? Nee, er staat niet zo heel veel ergs is. Het gaat over maakbaarheid, over gepassioneerd werken en gepassioneerd moeder zijn. Het staat vol aardige tips en wel heel erg veel citaten. Een groot deel van het boek laat zich samenvatten met de oud-Hollandse wijsheid die je vroeger kreeg te horen als je liep te zaniken: 'Kan ik niet ligt op het kerkhof en wil ik niet ligt ernaast.'

Er is van alles aan te merken op het geloof in de maakbaarheid, maar het is interessant dat sommige mensen minder recht op dat geloof lijken te hebben. Zoals netjes is samengevat in een kop van de Washington Post: 'Ivanka Trumps leven vol privileges ondermijnt de geloofwaardigheid van de boodschap van haar nieuwe boek.' Op haar geprivilegieerde jeugd valt overigens nog wel wat af te dingen. Wil je werkelijk Donald Trump als vader? Had je ook graag als kind in de krant gelezen dat je ouders gaan scheiden? Verlangde je naar paparazzi op het schoolplein? Gaan privileges dan echt alleen over keiharde cash?

Het boek deed me denken aan mijn poesiealbum. Door de citaten in het lollige lettertype en door de immer opgewekte toon. Maar zelfs in mijn poesiealbum staan woorden die meer weerstand bij me oproepen dan die van Ivanka Trump. Tussen de bloemenplaatjes schreef een klasgenoot: 'Dweil de keuken schrob de gang. Vang de spinnen wees niet bang. Schil de piepers kook de pap, dan vindt iedere man je knap.'

Ivanka vertelde ooit dat ze als 6-jarige nogal teleurgesteld was toen ze een barbiepop met Kerst kreeg. Ze pakte de lego van haar broer en bouwde de Trump Tower na. Goed verhaal, zou ik zeggen, maar ik las hoe deze week een journalist die anekdote navertelde en daar naadloos op aansloot met: 'Het was zijn goedkeuring en aandacht die ze keer op keer zocht. Om zijn verwachtingen te overtreffen, zou ze zich te pletter werken.' Geen leuke, ambitieuze, hardwerkende vrouw, nee hoor, daddy's girl. Je kan het niet snel goed doen als je Ivanka Trump heet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.