Shaken

In films is het drinken van enorme hoeveelheden alcohol door veiligheidspersoneel doodnormaal.

Dat krijg je natuurlijk: vul een of meerdere vliegtuigen met Amerikaanse secret service-mannen, stuur die en groupe naar het door wiet en hoeren beroemd geworden Nederland en je kunt op je vingers natellen dat er een aantal laveloos dronken worden.


En inderdaad: drie agenten werden nog voor de aanvang van de nucleaire top voor straf naar huis gestuurd. De leden van de elite-eenheid die president Obama moet beschermen, waren zondagnacht starnakel dronken, zo meldt The Washington Post. Een van hen werd bewusteloos in een hotelgang gevonden.


De Telegraaf roept de lezers meteen op om het te melden als ze meer misdragende Amerikaanse agenten hebben gezien in Nederland - en gelijk hebben ze. Het valt inderdaad mee dat er niet meer snurkende spionnen in de krochten van Amsterdam zijn aangetroffen.


Het consumeren van enorme hoeveelheden sterke drank is immers een ongeschreven onderdeel van hun taakomschrijving. Tenminste, als je films en televisie mag geloven. En waarom zou je dat niet: omdat onzichtbaarheid een kenmerk is van geheim agenten, is het de enige plek waar ze te zien zijn. Overleg met de hoge bazen? Een minibar gaat open. Terug op de hotelkamer, even nadenken aan de bar, undercover vrouwen verleiden? Stevig drankje erbij. Logisch natuurlijk. Zo'n hardboiled man gaat natuurlijk niet met een frisje in een hotelbar zitten. En met een licence to kill en zo'n eenzaam bestaan valt er veel verdriet weg te drinken.


De spion met een glas sterke drank is zo'n cliché dat Brad Pitt dat benoemt als hij met Robert Redford aan een schemerige bar zit in Spy Game. 'Ik dacht dat spionnen alleen martini's dronken?', vraagt de nieuwe rekruut. 'Nee, whisky', antwoordt CIA-man Redford. 'Nooit jonger dan twaalf jaar oud.' Die dialoog verwijst natuurlijk naar de drinkebroer onder de filmspionnen, de snob van een drinker die drank en geheim agenten definitief onafscheidelijk maakte: James Bond. Het liefst drinkt hij martini's, shaken, not stirred, al is champagne ook goed, of een Nederlands biertje. Onderzoekers hebben onlangs in Ian Flemings boeken geturfd hoeveel 007 werkelijk achterover slaat. Dat komt neer op vijf martini's of anderhalve fles wijn per dag. Knap dat hij daar tijd voor heeft, zo tussen de moordaanslagen, schietpartijen, reddingspogingen, auto-achtervolgingen en explosies door. De onderzoekers voorspelden dat Bond met deze levenswijze ongeveer 56 jaar oud zou worden en impotent. En om even in het thema van de nucleaire top te blijven: 'Je zou zo'n man geen atoombom laten ontmantelen', aldus Patrick Davies, ziekenhuiswoordvoerder in een interview op de website van de BBC.


Maar dat is natuurlijk het punt: Bond kan dat best. Hoeveel hij ook drinkt, geen kogel wordt er minder goed door gemikt. Zoals filmcriminelen tijdens een lastige opdracht onverschrokken een fles Black Label aan de mond zetten, zo zijn filmspionnen immuun voor alcohol. Voor de duidelijkheid: normale mensen dus niet. Ook, of zelfs niet als ze secret service-mannen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.