Sereen tennis bedreigd door voetbal-folklore

Het verslag van de Wimbledon-wedstrijd Haarhuis-Henman in de Volkskrant van 30 juni getuigt van verwerpelijke opvattingen over sportiviteit. De kop 'Wimbledon bevangen door verfrissende voetbalsfeer' vatte ik - Ben de Graaf indachtig - aanvankelijk op als pure ironie....

Helaas bleek de verslaggever, Hans van Wissen, de laakbare houding van het Engelse publiek hooglijk te waarderen. Oorverdovend geklap als Haarhuis een dubbele fout sloeg, uitzinnige kreten als onze landgenoot een bal buiten de lijnen sloeg, nauwelijks door de umpire te stuiten geschreeuw als de Nederlander moest gaan serveren. . . wie dat 'verfrissend' noemt, heeft wel een heel onfrisse kijk op sport.

'De spelers waren laaiend enthousiast over het lawaai', aldus dezelfde verslaggever. Sinds wanneer houden tennissers van kabaal?' Bovendien lijkt mij het doorgaans uiterst correcte tennispubliek een voorbeeld voor het voetbalpubliek, en niet omgekeerd. Maar nee, Van Wissen houdt duidelijk niet van - ik citeer - 'beschaafd applaudisserende aandeelhouders van de All England Club en ander conformistisch tennispubliek.'

Wat wil Van Wissen eigenlijk? Dat het tennispubliek zich maar gauw moet conformeren aan de F-side-mentaliteit die de voetbalsport zo in discrediet heeft gebracht?

WINTERSWIJK

W.F.H.G. Dobson

Richard de Kleine

Tennis is wellicht een topsport, al hebben sportliefhebbers alle redenen om dat vaak te betwijfelen. Maar wanneer houdt de sportjournalistiek toch eens eindelijk op om over Richard Krajicek en zijn tennis te schrijven als zijnde 'topsport'?

Al jaren moet het sportminnend publiek zich ergeren aan de onovertroffen labiliteit van deze tennisser. Ook de sportjournalistiek haalt het grootste gedeelte van haar kopij uit de negatieve houding en slechte prestaties van deze 'sportman'. Toegegeven: ook ik was even verblind door zijn prestatie van vorig jaar op Wimbledon. Ook ik dacht: 'nu gaat het de goede kant op' Mijn ergernissen opzij schuivend begon ik zowaar de berichten over onze tennisheld te volgen.

Daar was ineens de Krajicek Foundation! Wat fantastisch, een rijke tennisser die aan de kansarme kinderen in de kansarme wijken van de Nederlandse steden dacht. Tennis op straat en voor iedereen! Het was een geweldig idee, en de publiciteit was enorm. Had ik deze Richard dan toch verkeerd ingeschat?

Nu was er toch een succesvol tennisser die niet achter zijn roem aanging, maar met beide benen op de wereld bleef staan, en de sport van de happy few deelde met de armen. En wat sprak deze moedige man tegen de kansarme jeugd? 'Als je erin gelooft, kom je er ook! Geef niet op. Zet door.

Maar wat moeten deze kinderen denken van hun held als hij het voor de zoveelste keer laat afweten? Als hij wederom traag en ongeïnspireerd een balletje staat te slaan, terwijl zijn Daphne als een slecht gespeelde Maria mee lijdt met haar geliefde? Als hij zelf doet wat die kinderen niet kunnen of mogen doen? Opgeven! Wat moeten deze kinderen met zo'n voorbeeld, vraag ik mij af?

Ik volg hem niet meer, en ik hoop dat die kinderen snel een ander voorbeeld zullen vinden.

NIJMEGEN R.P.A. Stegman

Sport en geld

Met veel verbazing heb ik zondag gekeken naar het Nederlands kampioenschap wielrennen in Meerssen. Verslaggever Mart Smeets, daags tevoren nog uiterst kritisch in de Volkskrant over de invloed van de commercie op de sport ('Knieval voor een drol'), bejubelt het kampioenschap van Rabo-renner Michael Boogerd.

Een titel, openlijk weggegeven door medevluchter en ploegmaat Erik Breukink in diens dertiende en laatste profjaar. Smeets vindt het laten winnen van Erik Breukink een groots gebaar ('de komende en gaande man'). Het ganse volk kan zien hoe een titelstrijd verwordt tot een geslaagde banktransactie tussen een aanstaande en een belegen miljonair.

Smeets, na de pensionering van Ben de Graaf het boegbeeld van kritische sportjournalistiek, vindt dit alles leuk, spreekt er zelfs lovend over. Ziet Smeets door de Meerssense regen de sport niet meer? Bewijst Smeets niet dat hij geen haar beter is dan de door hem misprijzend besproken aankomende sportjournalisten?

Co-commentator 'flatvoice' Steven Rooks voegde binnensmonds hakkelend niets toe, en moet een déjà vu hebben ervaren met Gert-Jan Teunisse, die siamese tweeling Rooks meer dan eens de zege cadeau deed. Was Smeets toen ook niet immer kritisch?

Vinden ook de kijkers sport die elke spanning ontbeert echt zo leuk als beide heren ons wilden doen geloven? Leren renners en sportjournalisten niets van openlijke wedstrijdvervalsing (Hinault-Lemond, Rooks-Teunisse, Mapeiploeg) uit het verleden?

Beschaamd en verward door zoveel onbenulligheid, heb ik me afgewend van het wielrennen op Nederland 2 richting de BBC voor de tennispartij tussen de Kroatische Majoli en de Britse Cross. Beide tennisspeelsters gingen voor de zege en maakten er in ieder geval wel een spannende wedstrijd van. De (chauvinistische) Britse sportjournalistiek wordt in ieder geval met gevoel voor de wedstrijd gebracht.

AMSTERDAM Ger Ettes

Het Grote Geld

Het artikel van/over Mart Smeets 'Knieval voor een drol' is de bekende druppel die mij tot dit schrijven noopt.

Ik ben hem dankbaar voor zijn commentaar. Hij maakt ons attent op een groot gevaar. De knieval die gemaakt wordt voor het geld loopt inderdaad de spuigaten uit en vervult mij met grote angst. Ik vrees dat ons iets ergers dan communisme en fascisme te wachten staat: daar ging tenminste nog een ideologie achter schuil. Achter de schraapzucht van deze tijd, waarin zelfs voetbalclubs naar de beurs willen, zit het grote niets.

Alles, letterlijk alles, moet wijken voor geld. Als dit zo doorgaat, zullen wij al die dingen die eigenlijk niet voor geld te koop zijn verliezen door een volledig gebrek aan zingeving en moraal. Relaties, gezondheid en vrijheid van meningsuiting worden nu al beïnvloed en geëxploiteerd door de commercie. What's next?

DEN HAAG J. Croes

Mega-Mart

Vorige week interviewde Mart Smeets een wetenschappelijk medewerker van de Universiteit van Maastricht die interessante informatie had over de opzet van een project om de invloed van topprestaties op de verdere kwaliteit van het leven te onderzoeken. Wat bleek? Het onderzoek zal uitgevoerd worden met medewerking van Tour de Francerenners. Zelfs nadat Mart drie maal gezegd had: 'ik heb ervaring in de Tour', verontschuldigde deze wetenschappelijk medewerker zich niet bij Mart dat ze hem niet geconsulteerd hadden bij de opzet van dit project. Zoiets begrijp je toch niet!

Wat lees ik dit weekend in de Volkskrant: Mart begrijpt niets van de commercie in de sport. Mart weet (begrijpt) niet wat Jansma - z'n meerdere - bekokstoofd heeft met de NOS, en Jansma heeft hem niet om advies gevraagd en kennelijk niets van deze bekokstoving medegedeeld, want hij had zo graag geweten of Heineken meebetaald heeft aan de uitzendingen van het tennis in Rosmalen.

Mart begrijpt niet dat NOS-directeur Bauke Geersing genoten heeft van de Tour, en dat er om hem gelachen werd begreep hij helemaal niet. Mart begrijpt niet dat renners nog harder gaan kwijlen, terwijl hij staat te genieten van het slijm dat van hun bekken afspringt, wanneer ze door hem geïnterviewd worden.

Mart begrijp heel goed dat wij begrijpen dat de sympathieke Jean Nelissen, na zoveel jaren, niet meer met de Tour meegaat, en dat wij - radiofanaten - met respect aan hem terugdenken.

Mart, je begrijpt niet hoe het verder moet als jouw generatie sportjournalisten met de VUT gaat. Maak je geen zorgen. Wij zouden het heerlijk vinden wanneer de sponsers laten weten dat ze niet meer gediend zijn van jouw quasi-intellectuele geleuter.

BERGENJohan v.d.Kooi

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden