Seks, horror en geweld

'Als we onze vrouwen niet zouden delen, was jij nu nog maagd geweest'
De eeneiige tweeling in Dead Ringers is niet in alles identiek.

Op het vorige week afgesloten Londense filmfestival werd David Cronenberg geëerd met de hoogst haalbare prijs daar: de BFI Fellowship, het lidmaatschap van het British Film Instute. Cronenberg (1943) was in Londen met zijn nieuwste film, A Dangerous Method, over Jung, Freud en de geboorte van de psychoanalyse.


De onbewuste drijfveren van de mens houden de Canadese cineast al langer bezig. De horrorfilms die hij in het begin van zijn carrière maakte, in de jaren zeventig, waren nooit zomaar horrorfilms. Altijd zat er wel ergens een intelligente psychologische visie achter. Het maakte dat Cronenberg een graag geziene festivalgast was. Critici waren dol op zijn films, maar Cronenberg heeft lang op brede publiekswaardering moeten wachten. Die waardering kwam begin jaren tachtig, vooral met Videodrome en The Fly, terwijl de kritiek hem op handen bleef dragen. Die periode sloot hij in 1988 af met Dead Ringers; daarna sloeg hij wederom een experimentelere weg in, met films als Naked Lunch, Crash en eXistenz, om vervolgens toe te treden tot de galerie der allergrootsten. De twee films die hij in de jaren nul maakte, behoren tot de beste van het decennium: A History of Violence en Eastern Promises.


In het vanavond laat uitgezonden Dead Ringers komt alles wat Cronenberg fascineert samen: seks, horror, geweld en techniek. Jeremy Irons geeft gestalte aan de tweelingbroers Beverly en Elliot, die meer delen dan alleen hun gynaecologiepraktijk, en die al hun hele leven onafscheidelijk zijn. De kleine verschillen in hun karakter worden plotseling uitvergroot als ze in contact komen met de mysterieuze actrice Claire Niveau (Genevieve Bujold), die de een beschouwt als een intrigerende scharrel, en op wie de ander smoorverliefd wordt. Dat gaat slecht eindigen, en slecht bij Cronenberg wil wel wat meer zeggen dan slecht. Huiveringwekkend akelig.


Dead Ringers (David Cronenberg, 1988)


BBC 1, 01.00-02.50 uur.


The Godfather

(Francis Ford Coppola, 1972) Film die je nauwelijks te vaak kunt zien. Paul Verhoeven noemde hem deze zomer in zijn rubriek in dit katern 'de beste misdaadfilm ooit gemaakt' en rekent hem tot zijn persoonlijke top-5. En hij is de enige niet. Coppola, een van de bepalendste regisseurs van de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw, was begin 30 toen hij aan het project begon. En als je dan ook nog in aanmerking neemt hoe studio Paramount zich probeerde te bemoeien met het project, dan kan de waardering voor The Godfather alleen maar toenemen. Terwijl het natuurlijk ook gewoon een ijzersterke film is. In lange, uitgesponnen scènes - soms zelf films op zich - zuigt Coppola de kijker de wereld binnen van de maffiafamilie onder leiding van de iconische Marlon Brando. Drie uur later gruw je van ze. En van jezelf - omdat je je zo hebt laten meeslepen.


Canvas, 20.40-23.25 uur.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden