Sea. East Sea en Paris

Het schip dat 908 Koerden naar de Franse badplaats Cannes bracht, voer drie keer in mijn slaap voorbij...

Honderden gaan er dood, maar ook honderden bereiken de rotsen van Côte d'Azur. Dat is de nieuwe wet.

Ik hief een glaasje wijn op hun gezondheid.

Jean-Marie Le Pen voorzitter van het extreemrechtse Front National schrok toen hij het schip zag. Hij riep: 'Dit schip kondigt zonder twijfel een nieuwe etappe van de massale immigratie uit de Derde Wereld aan.'

Hij heeft gelijk. De extremen zien de dingen soms duidelijker.

Het is jullie recht om nieuwkomers tegen te houden, maar tegelijkertijd is het de plicht van nieuwkomers om een poging te doen binnen te komen. Het is geen illegale immigratie, maar een strijd.

De East Sea, het schip dat de Koerden naar Frankrijk had gebracht zonk onmiddellijk, zodra de Fransen het wilden wegslepen. 480 kinderen plus drie pas geboren baby's. Ik snap het niet. De hoogzwangere vrouwen zijn gek geworden. Waarom moeten ze zo nodig weg. Nee, niet gek, de nieuwkomers moeten komen om de orde van de wereld te veranderen.

Eind goed, al goed. Ze hebben de baby's, drie meisjes, namen gegeven: Sea. East Sea en Paris.

De bemanning had het schip opzettelijk laten stranden en vervolgens meteen de benen genomen. De passagiers mochten de gezichten van de bemanning niet zien. Ze hadden zwarte bivakmutsen over hun hoofd getrokken.

Premier Jospin noemde hen misdadigers en Blair zei, mensensmokkel is de snelst groeiende tak van misdaad in de wereld. Beiden zitten fout. Als je zo praat, gooi je zand over de dikke wortels van het probleem.

Ik doe iets anders. Ik prijs hen stiekem. In het donker klop ik op hun schouders. Een goede zet. Schaak. Zij zijn onze strategen in deze zwaar ongelijke strijd.

De Franse en Britse regeringen zijn bezig om structurele maatregelen te nemen. Wat willen ze nog meer doen. Alle trucks worden grondig onderzocht, alle trein - wc's worden met zaklantaarn gecontroleerd, alle hekken zijn uitgerust met alarminstallaties, elke verdachte beweging wordt met infrarood - camera's en CO2-detectoren opgenomen.

Hoe moeten de nieuwkomers dan naar binnen?

Ik denk na, ik fantaseer, zoek naar een oplossing. Een verdwaald vliegtuig misschien, en dan landen op de snelweg. Of ze kunnen met z'n allen als vogels vliegend naar binnen komen. Opeens zie je 908 Koerden met nepvleugels die in de lucht boven Amsterdam verschijnen en op de Dam gaan zitten. Drie hoogzwangere vrouwen baren onmiddellijk drie, vier meisjes.

'Waar bevinden wij ons?' vragen de Koerdische kinderen verbaasd aan een voorbijganger.

'In een magische stad jongens. In Amsterdam.'.

Ik denk, ik fantaseer. Misschien moeten ze een lange tunnel onder Europa graven. Ze moeten werkwijze van wilde konijnen overnemen zodat de politie hen niet te pakken kan krijgen. Dat moet een tunnel met tientallen gangen zijn. Een gang naar Parijs. Een gang naar Londen, een gang naar Amsterdam, een gang naar Stockholm, en een nooduitgang naar mijn huis, waar ze er onder mijn schrijftafel uit kunnen. Een verdwaald schip staat naast ons aan de oever. Ik heb hem met een touw aan een boom vast gezet. Ik zal alle 908 mensen die zich in mijn kamers dringen in het donker naar dat schip brengen, dan trek ik meteen mijn zwarte bivakmuts over mijn hoofd en vaar. Nederland is vol. Ik zal ze naar België brengen. Opzettelijk zet ik het schip aan de kade en neem onmiddellijk de benen in het donker naar een glaasje wijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.