'Scooters, verdraagzamer word je er niet van'

De ingezonden brieven van woensdag 27 mei.

Archief beeld. (Staat los van de bijbehorende brief).Beeld anp

Machtige scooter

Knap dat Sylvia Witteman zo verdraagzaam is en zelfs een positieve draai kan geven aan een vervelend en intimiderend voorval ('Scooter', V, 26 mei). Of was het ironisch bedoeld? Ik had, fietsend naast mijn vriend, iets soortgelijks.

Een scooterrijder wilde met alle geweld (luid toeterend, gas gevend) een meter of dertig voor een rood stoplicht toch nog graag snel op het smalle fietspad inhalen. Voor die paar meters is het lastig om de fietsen achter elkaar te manoeuvreren en voor haar was het toch ook rood, dus wij fietsen naast elkaar door. Maar nee; gezeten op haar machtige scooter dacht zij de ruimte voor zichzelf op te kunnen eisen.

Half over de trambaan rijdend haalde ze ons in, riep 'stomme kankerhomo je hoort me toch?!', remde iets af om met haar gelaarsde voet tegen mijn voorwiel aan te kunnen trappen waardoor ik bijna onderuit ging en reed vervolgens hard door rood verder. Ik kon er geen positieve draai aan geven.

En verdraagzamer werd ik er zeker niet van.

Jaap Jong, Amsterdam

Brief van de dag:

Op naar de volgende enqûete

Snappen doe ik het niet; de beursgang van ABN Amro kost de staat zo'n 9 miljard, maar de regering zet het door. Een rare beslissing: de belastingbetaler hijst die bank uit de modder en krijgt de rekening gepresenteerd. Ze lachen zich rot, die bank- en beursheren en -dames, ik hoor het geschater van Zalm galmen. Die zijn niet eens van plan om lering te trekken uit deze zoveelste bankenpuinzooi.

Laat die suffe belastingbetalers er maar lekker voor opdraaien. Dankzij de parlementaire enquête rond de Fyra zien we weer eens dat onze politieke bestuurders echt niet altijd de juiste keus maken. Natuurlijk doen ze ook zaken goed, maar soms lijkt het wel of ze niet los kúnnen komen van modieuze theorieën. Als je maar vaak genoeg gewichtig beweert dat dit écht moet, deskundigen nietwaar, dan gaat de minister wel akkoord. Volgens mij kunnen we dat geld dat we straks kwijt zijn aan die beursgang wel voor betere zaken gebruiken. Zeg maar dag met je handje tegen dat geld. We wachten rustig een paar jaar af tot de volgende parlementaire enquête. De vraag is dan: hoe kon het nou toch zó fout gaan met die beursgang van de ABM Amro. Waarom zoveel staatsgeld verkwanseld?

Saskia Kuntze, Amsterdam

Moedige Ploumen

De discussie over bootvluchtelingen wordt doorgaans verengd tot een discussie over 'onze' veiligheid, uiteraard in de eerste plaats niet die van de bootvluchtelingen want dat zijn volgens de gemiddelde Nederlander toch alleen maar gelukzoekers, maar die van Europa en Nederland. In dit opzicht vind ik het opiniestuk van minister Ploumen (O&D, 26 mei) verademend.

Ploumens stuk is een moedige poging de discussie over de bootvluchtelingen open te gooien. Ze suggereert dat de problematiek van de bootvluchtelingen - en dus 'onze' veiligheid - samenhangt met de economische situatie in Afrika. Een verbeterde situatie van de economieën in Afrikaanse landen zou een teruggang van de toestroom van vluchtelingen naar Europa betekenen.

Maar haar voorstel moet radicaler geformuleerd. Wat wij ons doorgaans maar weinig realiseren is dat de economieën van Afrikaanse landen in belangrijke mate getekend zijn door de manier waarop de EU als economische unie is vormgegeven. Nog steeds heeft die markt uiterst protectionistische trekjes gehad, met slechte tot geen toegang voor Afrikaanse economieën tot de EU.

We zouden er dus, beter aan doen de problematiek van de bootvluchtelingen bovenal als een economische kwestie te zien.

Michiel Besters, Bergen op Zoom

De zaak omkeren

Marleen Barth ken ik als een serieuze en bevlogen politica, die bovendien haar sociaal-democratische gedachtegoed helder naar voren kan brengen. Zij slaat in het interview (Ten eerste, 26 mei) de plank echter mis, door een directe relatie te leggen tussen de keuze van de kiezer en de campagne die aan de verkiezingen vooraf gaat.

Een campagne is een momentopname, die hooguit het beeld versterkt dat de kiezers toch al hebben. In werkelijkheid begint die beeldvorming meteen na de verkiezingen, wanneer de partijen door hun keuzes laten zien op welke wijze zij hun programma - de verkiezingsbeloften - gestalte geven. De keuze voor een coalitiepartner hoort daar bij.

Ik hoef hier niet te herhalen wat voor de PvdA het effect is van die keuze. Het zal voor de partij moeilijk zijn om de bestaande beeldvorming bij te sturen. Maar in ieder geval zou ik daar snel mee beginnen.

Henk Schell, Bennebroek

Nieuw juweeltje

Sportief hoogtepunt in het Sportkatern van 26 mei was de geweldige 10,94 van Dafne Schippers, vastgelegd door fotograaf Klaas Jan van der Weij. Fotografisch hoogtepunt in mijn ogen was echter een nieuw juweeltje van dezelfde fotograaf in de serie Rookie (Keerzijde, 26 mei).

Bo de Lange, Hilversum

Liefde blijft

In het stuk van Marjan Slob (Sir Edmund, 23 mei) over liefhebben, trekt zij aan het eind een conclusie: 'Aan elke liefde komt vroeg of laat een einde. Doordat die ander jou niet meer wil. Doordat jij die ander niet meer in zijn pracht kan zien. Of doordat één van jullie sterft.'

Ik kan Marjan vertellen dat ik gezien heb dat de liefde blijft als één van de twee in een relatie sterft. 'Wie liefheeft zal verdriet hebben', schrijft zij. Natuurlijk is er verdriet. Verdriet omdat jij diegene die jij liefhebt zo vreselijk mist, maar niet omdat de liefde voor diegene over is. Die blijft. Gelukkig.

Marleen van Bloois-Stöve, Zeewolde

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden