'Schutter in Marum was ik'

Het vermoedelijke 'meesterbrein' achter de huurmoord in Marum ontkent, in tegenstelling tot zijn kompaan. De opdracht: schieten op de man in blauw.

GRONINGEN - Na de moord kwam de burgemeester op bezoek bij moeder Elzinga in het bejaardentehuis. Hij kon er niet bij: haar zoon Jan (40) geliquideerd door een huurmoordenaar, en dat in Marum, een dorp op de grens van Friesland en Groningen. 'In Amsterdam verwacht je zoiets, maar niet in Marum.'


Vanuit het bejaardentehuis kijkt moeder Elzinga uit over het zwembad van Marum. Op 10 juli 2012 werd Jan Elzinga daar vermoord in de berm aangetroffen. Nu staat er een monument. Weliswaar is volgens het OM zijn dood mogelijk een criminele afrekening - in Marum telt dat niet. Het blijft hun Jan: vader, lid van de plaatselijke motorclub.


Maar hier in de streek, verklaart zijn zus tegen de rechtbank, wordt ook gepraat. Over het geheim van Jan Elzinga. In Marum kennen ze het verhaal dat binnenkwam bij de criminele inlichtingendienst: Jan zou zijn vermoord wegens een drugsruzie. 'Zijn er grijze plekken in zijn leven waar wij geen weet van hebben?'


Donderdag zaten de verdachten voor de rechter in Groningen. Pascal E. (36) uit Zwolle en zijn vermeende opdrachtgever Willem P. (45) uit Kampen. Dikke maten uit de noordelijke drugshandel. E. heeft bekend. 'De schutter in Marum, dat was ik.'


Hij schoot Jan Elzinga dood. In de bosjes lag hij te wachten tot de vertegenwoordiger in motoronderdelen naar het zwembad fietste, zoals hij altijd deed rond zeven uur 's ochtends. E. wist: 'Ik moet schieten op een man in een blauw werkjasje.' Niet alle mannen in blauw heten Elzinga, merkt de rechter op. 'Maar zo stond het op mijn briefje', zegt E.


Dat briefje met instructies kreeg hij van zijn kompaan Willem P., volgens de officier van justitie 'het meesterbrein dat alles heeft geregisseerd.' Samen hadden ze Marum verkend, het zwembad, de bosjes. Volgens deskundigen is E. beïnvloedbaar. 'Het was niet echt mijn ding om te gaan doen. Maar er was geld mee te verdienen.'


Zijn eerste drie pogingen mislukten, steeds lag hij een ochtend voor niets in de bosjes. Teveel mensen op straat, niemand in een blauw jasje. Maar nu had hij dan succes. Gewapend met een oude revolver sprong E. uit de bosjes. Raak schieten was lastig - de eerste keer leek er niets te gebeuren, maar toen richtte hij opnieuw en was zijn debuut als huurmoordenaar een feit.


'Au', hoorde hij schreeuwen, en toen kletterde er een man van een fiets. E. wist: nu heb ik 15 duizend euro verdiend. Zo was de afspraak met Willem P.


Hij reed weg in een gestolen grijze Chrysler Voyager. Blikkerende gouden plakletters op de ramen. In Marum, een agrarisch dorp waar het leven voor zevenen begint, zagen veel mensen die auto langsracen. Later werd de Chrysler uitgebrand aangetroffen op een parkeerplaats. Ernaast vond de politie een baseballpetje, met daarop dna-sporen van E.


De officier van justitie begrijpt het niet, een huurmoordenaar die rondrijdt in een auto met gouden letters. 'Waarom heeft u die letters niet afgeplakt?'


E: 'Dat zag er nog raarder uit. Zo'n auto met plakband.'


P. ontkent elke betrokkenheid bij de moord. Hij is een eerlijke hennephandelaar. Plantjes telen op zolder - krijg je zo 16 duizend euro voor een oogst. Eigenlijk had hij liever gehad dat de politie dat niet had ontdekt, maar ze wisten het, en dus geeft hij dat gewoon toe. 'Ja, ik zit in de hennep. Maar ik heb geen conflict in de hennepwereld.'


Het motief blijft gissen, verzucht de officier van justitie. Ook Elzinga zat in de hennepteelt. 'Maar niet op grote schaal.' P. zou hebben gezegd: Elzinga moet dood 'omdat hij zijn vrouw mishandelt.' De politie heeft gezocht naar een conflict in de relatiesfeer, weduwe Elzinga is zelfs een keer aangehouden, maar daarmee is het scenario van een drugsruzie niet van tafel. Elzinga teelde zijn hennep in de akkers rond Marum, tussen de maïs.


De rechter tegen Willem P: 'Waar was u op 10 juli 2012?'


P.: 's Ochtends ga ik naar het zwembad.'


Rechter: 'Net als Jan Elzinga deed. Maar volgens de politie bent u die ochtend niet geregistreerd bij het zwembad.'


De officier van justitie eist voor moord 18 jaar gevangenisstraf tegen Willem P. en 15 jaar tegen Pascal E. Uitspraak over vier weken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden