Schurende pokerfilm

Tegenwoordig verbindt John Dahl zijn naam als regisseur alleen nog aan tv-series, eerder bouwde hij een klein stijlvol oeuvre van speelfilms die bijna allemaal op de film noir zijn geënt (Red Rock West, The Last Seduction). Daartoe behoort ook Rounders, een ogenschijnlijk conventionele film die twee uur lang broeit en schuurt, omdat het op beslissende momenten net een onverwachte kant opgaat.


Mike (Matt Damon) is behalve rechtenstudent pokerspeler. En een goede. En een zelfverzekerde. Zijn voice-over debiteert in de openingsscène de ene wijsheid na de andere. Maar het spel waarnaar hij op weg is, heeft even later niets overgelaten van zijn zelfverzekerdheid. In een klap is hij zijn bij elkaar gespeelde geld kwijt waarmee hij zijn studie had willen financieren. Het probleem van pokeren, gokken en meer activiteiten of middelen waaraan het gevaar van verslaving kleeft: wie verslaafd is, denkt te lang de zaak nog onder controle te hebben.


Ook Mike. Hij zweert na deze sof het kaarten resoluut af ten gunste van zijn studie en zijn vriendin (Gretchen Mol). Entree Worm (Edward Norton), zijn boezemvriend die vrijkomt uit de gevangenis. De twee delen een arme jeugd in New Jersey temidden van rijkeluiskinderen, wat ze heeft gevormd en verbonden. Worm is een hopeloze sjacheraar die zijn leven nooit fatsoenlijk op de rails zal krijgen. Wel is hij degene die Mike op het juiste spoor krijgt. Al is dat een ander dan je zou verwachten.


Rounders is een film die speelt met conventies en verwachtingen. Dat begint al met de acteurs. Matt Damon in de hoofdrol is opvallend tegendraads gecast. De toen jonge acteur, op punt van doorbreken (The Rainmaker, Good Will Hunting, Saving Private Ryan), moet met zijn jongenssmoeltje de sterren van de hemel acteren om te overtuigen als pokerface. Het lukt hem, zoals het Dahl telkens lukt op beslissende momenten de kijker te laten opveren.


Rounders (John Dahl, 1998)


BBC 1, 00.35-02.30 uur.


Hänsel und Gretel

(Anne Wild, 2005) Vreest niet, deze Grimm-verfilming is een veilige, toegankelijke variant. Opgenomen in het fotogenieke Thüringer Wald in de voormalige DDR, waarvoor filmmaakster Anne Wild prima oog had. Ze maakte van het akelige verhaal een kalme kinderfilm, die nog slechts een handjevol griezelige scènes kent. Zonder te veel wilde fantasy-opsmuk en met ruime aandacht voor de personages, waarvan de kinderen die de twee hoofdrollen voor hun rekening nemen ten volle profiteren: ze doen het uitstekend als de jonge helden.


Nederland 3, 15.30-16.45 uur.


The Queen

(Stephen Frears, 2006) Er zijn, gezien het aantal malen dat de film op tv te zien is geweest, vele aanleidingen om Helen Mirrens Oscarwinnende acteerprestatie te vertonen. Nu wordt die vermoedelijk gevonden in Diana, de biopic over prinses Diana die morgen in Nederland in de bioscoop komt. De kans dat Naomi Watts als Lady Di Helen Mirren als haar schoonmoeder overtreft, is klein. De laatste is in The Queen vanaf de eerste scène de perfecte koningin Elizabeth. Niet dat ze er uiterlijk op lijkt, maar door haar akelig goede spel twijfel je er geen seconde aan dat de Britse koningin daadwerkelijk zo is als Mirren haar speelt. De film laat de gebeurtenissen zien in de zeven dagen die volgden op de dood van Diana. Mirren maakt van Elizabeth een mooi tragisch personage voor wie alle ophef onder het volk onbegrijpelijk blijft.


RTL 8, 20.30-22.35 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden