Schumacher lonkt naar record Fangio

Michael Schumacher kan morgen geschiedenis schrijven en als de voortekenen niet bedriegen, gaat hij dat doen ook. De Duitser heeft alle kans de Grand Prix van Groot-Brittanië op Silverstone te winnen....

'Het recordaantal overwinningen in de Formule 1? Dat is iets voor na mijn pensionering', zegt de 32-jarige Michael Schumacher altijd. 'Toen ik nog een kleine jongen was, kende ik Alain Prost niet eens. Ik was me niet eens bewust dat er een Formule 1-kampioenschap bestond. Ik reed mijn races in de go-karts en dat was mijn wereld. Ik had geen vader die mij overal mee naartoe nam en mij de de autosport leerde kennen.'

Zijn desinteresse is enigszins gespeeld. Door zijn overstap naar Ferrari in 1996 liet Schumacher zien zich wel degelijk bewust te zijn van zijn positie in de geschiedenis van de Formule 1. In tegenstelling tot eind jaren tachtig, toen de rijdersmarkt beheerst werd door de twee grootheden Ayrton Senna en Alain Prost, stond Schumacher in 1996 op eenzame hoogte en had hij in principe de renstal voor het uitkiezen.

Door zijn keuze voor het al jaren zwalkende Ferrari gaf hij iets van zijn ambitie bloot. De Duitser wilde zich onsterfelijk maken door de Italianen middels een driejarenplan voor het eerst sinds 1979 de wereldtitel te bezorgen. Een gewaagde keuze, gezien het wespennest dat Ferrari traditioneel is. Nog geen vijf jaar eerder was Alain Prost gestruikeld over de hiërarchische gevoeligheden en werd hij na afloop van het seizoen ontslagen.

Toch, als er al een coureur was waar Schumacher zich aan spiegelde, is het Prost geweest. Niet in de laatste plaats vanwege diens allesverzengende ambitie, die hem al na zijn eerste seizoen in 1980 deed opstappen bij het McLaren van Teddy Mayer. Het team was niet voldoende gemotiveerd om aanspraak te maken op de wereldtitel, vond de jonge Prost. 'Ik zit niet de Formule 1 om acceptabele tijden te draaien en op de derde trede van het podium te gaan staan. Ik wil wereldkampioen worden.'

Meer nog is in Schumacher de vlijtige leerling te herkennen die een voorbeeld heeft genomen aan de manier waarop Prost elk team naar zijn hand probeerde te zetten. Toen de kleine Fransman in 1990 bij Ferrari arriveerde, werd hij door teamgenoot Nigel Mansell aanvankelijk warm onthaald. Dat kon nog iets worden, vond de Britse volksheld. Samen konden ze de Ferrari verder doorontwikkelen, en samen waren ze als geen ander team in staat de dominantie van de McLaren-Honda's te breken.

Vanaf het begin van het seizoen trok Prost echter zijn eigen plan. Als de twee teamgenoten gezamenlijk hun set-up hadden bepaald, liet Prost zijn monteurs een paar minuten voor de start nog snel een paar kleine wijzigingen doorvoeren. Dat diende slechts één doel: Mansell nerveus maken.

Recht door zee als hij was, stond de Brit al snel op zijn achterste benen. Toen het team voor de Britse Grand Prix ook nog eens zonder medeweten van Mansell de kwalificatieauto's had verwisseld, was de maat vol. Tijdens een emotionele persconferentie kondigde Mansell zijn afscheid aan, maar hij vertrok niet nadat hij eerst nog Prost tijdens de Grand Prix van Portugal had gedeclasseerd.

Schumacher heeft dergelijke problemen omzeild door contractueel te laten vastleggen dat hij de onbetwiste nummer één binnen het team is. En dat de andere Ferrari-coureur als een soort waterdrager in zijn dienst rijdt. In de wielersport een geaccepteerd verschijnsel, in de autosport ongebruikelijk en op het randje van onsportief.

Het heeft Schumacher echter wel gebracht waar hij nu staat: dicht bij het recordaantal GP-overwinningen, dicht bij zijn vierde wereldtitel en (met 756 punten) dicht bij het recordaantal punten, met 798,5 eveneens in handen van Prost.

Als Schumacher de overwinningen in dit tempo aan elkaar blijft rijgen, komt volgend jaar ook dat andere record in zicht: de vijf wereldtitels van de Argentijn Juan Manuel Fangio. Dan heeft hij na zijn pensionering echt iets aardigs om op terug te kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden