Schrikken

Jaren hadden we er naar uitgekeken: een monumentaal huis in de oude binnenstad met een antieke keuken en oude balkenplafonds....

M. van der Glas-Castro en Utrecht

We maakten plannen met Monumentenzorg. Daarna kwamen de moeilijke onderhandelingen met de aannemer en de architect, en uiteindelijk de aanbesteding. Na ruim een jaar begon de restauratie.

Het dak ging eraf, maanden leek het huis meer achteruit dan vooruit te gaan. Het halve pand was gesloopt en menigeen dacht dat we geruïneerd waren. Wij wisten wel beter. Het huis zou fantastisch worden. Dat werd het ook. Alles van waarde werd gerestaureerd, bovendien werd wat we misten aan modern comfort prachtig ingepast. Apetrots waren we.

Het huis was nog niet af, maar al bewoonbaar, er moest nog wat worden geschilderd, alles om precies te zijn en in drie kamers moest nog parket worden gelegd. Maar goed, we vonden dat het tijd was, dus trokken we erin.

Het was zomer en een gevoel van langdurige vakantie liet zich niet zomaar verjagen. Stralend weer was het, de euforie van permanent in een Vermeer-schilderij rond te lopen kon niet worden verpest door taai stof en onvindbare spullen.

De buurt was ook niet te versmaden: het Museumkwartier, het schitterende Zocherpark; het kon niet op. Had al dat voordeel dan geen nadeel? Mwah, er lag weleens iemand voor de deur. Meestal een jonge gast met sombere ogen en bruine nicotinevingers. Toen ik vroeg of ik hem naar huis kon brengen, klonk het klagerig: 'Ik heb geen huis.'

Dat had hij wel, of liever min of meer, hij was alleen de weg kwijt. In de statige buurt van het Centraal Museum schuifelden wel meer vreemde vogels rond. Soms staarden ze langdurig bij ons naar binnen, alsof ze op zoek waren naar inspiratie.

Op een dag rolden twee oude mannetjes naar binnen toen ik de deur opende. Ze hadden leunend tegen onze voordeur op de stoep gezeten. Was wel even schrikken. Waar ze woonden? Daar kwamen we snel achter. Tussen de musea, galeries en monumentale huizen staat een opmerkelijk eeuwenoud complex, waar Theo van Gogh is overleden. 'WA' in het Utrechts, de psychiatrische inrichting Willem Arntszhuis, is bij ons om de hoek.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden