Schrijversgroupie

Het flyermeisje in hotpants kijkt mij smekend aan, maar ik schud het hoofd: 'Soy abstemia, hermanita, ik ben geheelonthouder.' In een vorig leven had ik zonder blikken of blozen 75 dollar afgetikt voor de Charlie Sheen takes Cartagena Experience, want rum, salsa, hoeren en cocaïne zijn de ideale bestand-delen van een perfecte tropenkolder.

Ik wil het schatje vertellen dat ik hartstikke positief in het leven sta sinds ik zeer onlangs met al die rommel ben gestopt. Ik schaam me echter voor mijn nieuwe saaiheid en al helemaal tegenover zo'n lekkere chica. Zal ik op haar gevoel spelen en zeggen dat recentelijk vijf vrienden zijn gecrepeerd aan long- en/of leverkanker? Dat ik gewoon even vanwege de schrik ben gestopt en dat ik eigenlijk best wild ben? Het waren er overigens maar drie. Pero bueno.

Cartagena de Indias heeft de geheelonthouder weinig te bieden. Het Museum van de Inquisitie is geen optie, want ik heb al een Spaanse schoonfamilie overleefd. Voor shoppen ben ik niet gay genoeg en troosteten past niet in mijn fascistische antikankerdieet. Dan maar een literaire wandeling.

Gabriel Garciá Márquez is Cartagena zoals Dublin James Joyce is en Sint Odiliënberg Connie Palmen. Er is een Márquez-audiotour, maar ik heb geen zin om voor lul te lopen met een koptelefoon, dus slenter ik meteen naar de villa van Gabo zoals hij hier wordt genoemd.

De schrijver woont riant aan de Caraïbische Zee. Een milf (type Heleen Mees) staat te bonzen op een van de poorten. Ik krijg een acute aanval van kinnesinne. Ik wil godverdomme ook een villa en groupies en de Nobelprijs! De bittere werkelijkheid is dat ik niet eens naar het Boekenbal mag.

Mees plast tussen twee auto's, schudt de spetters van haar rokje en stapt kordaat op mij af: 'Jij bent ook een fan van Márquez, want je staat hier al een kwartier. Ik al de hele ochtend. Ga je mee zuipen?'

Eigenlijk heb ik de pest aan magisch realisme. Hubert Lampo, Johan Daisne, Dalí en Willink vind ik verschrikkelijk. Ik ben veel meer geinteresseerd in de mens achter Márquez. Het liefst zou ik zijn vuilniszakken openscheuren om te kijken wat de vent eet.

'Cool', zeg ik tegen Mees. 'Laten we naar de Corobar gaan, daar spelen veel van zijn romans zich af. Charlie Sheen komt er ook! I love the guy!'

Geen Gabo? Dan maar zijn groupie.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden