Schrijvers stellen uit, lezers laten zich afleiden

In de Boekenweek stellen schrijvers het schrijven even uit. Arjan Peters weet hoe ook lezers zich kunnen laten afleiden.

Beeld Lisa Klaverstijn & Marie Wanders

Dit weekend is het afgelopen met de uitvluchten. De Boekenweek is voor velen immers een valide excuus geweest om even niet te hoeven schrijven, daar er hoognodig gesigneerd en gedanst moest worden. Dit gedrag is de lezer overigens ook bekend. Zoals de schrijver de Boekenweek kan aangrijpen om zijn bureau te ontvluchten, zo kan de lezer de vele ongelezen klassiekers omzeilen door zich te werpen op boekjes die aantrekkelijk om de echte boeken heen draaien.

Zo gidst Jan Paul Hinrichs de lezer in De poëzie van een enclave door zijn woonplaats Oegstgeest, en citeert onderweg tal van schrijvers (De Wilde Tomaat; euro 13,50). Het gebouw aan de Rhijngeesterstraatweg dat nu het gemeentehuis is, huisvestte voorheen de Jelgersmakliniek - waarvan de aanblik door F.B. Hotz werd vergeleken met 'een art-nouveau berghotel zonder bergen', waar de dichter Hans Faverey als psycholoog werkte, de dichter Gerrit Achterberg als patiënt blaadjes moest harken en een andere patiënt, de huisknecht Jan Arends, het gedicht 'Ik lig op nat en stinkend stro' schreef.

Aanstaande vrijdag wordt in Geldrop Door de spiegel van A.F.Th. van der Heijden gepresenteerd, in café De Muis op Hulst, vroeger bekend onder de naam De Kuster, waar de jonge Adri vaak heen moest om zijn benevelde vader op te halen (Lecturis; euro 14,95). Vanaf zaterdag kan iedereen dan, na om 11.30 uur op Kasteel Geldrop te zijn onthaald op 'koffie met gevarendriehoekjes', met het boek en de nieuwe app bij de hand, de acht kilometer lange Van der Heijden-wandeling maken, langs de plekken uit zijn jeugd die in diverse delen van De Tandeloze Tijd en De sandwich terecht zijn gekomen. Geschikt voor iedereen die weet dat de 1280 pagina's van zijn jongste roman Kwaadschiks nog wachten, maar daar zogenaamd aldoor geen tijd voor heeft gevonden.

Ander mooi uitstelgedrag: de dichter Ingmar Heytze verhaalt in Tien vingers blind (Boekhandel Broese; euro 5,-) van zijn fascinatie voor oude typemachines. In een rijtjeshuis te Breukelen wachtte een onverwoestbare Olympia Traveller op hem. De hoogbejaarde dame die het witte koffertje met inhoud voor 15 euro van de hand doet, plus een kartonnen kaart met de vereiste vingerzetting voor tien vingers blind, vraagt Heytze bezorgd wat hij er eigenlijk mee gaat doen.

Typen, zei hij. Dat was het moment, typt Heytze, dat ze de wereld definitief niet meer begreep.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden