Schrijven is strijden op leven en dood

Het weekblad HP/De Tijd ont - fermt zich ruimhartig over de benadeelde of zielige medemens. Zo hoeven de lezers van Opinio, waar Roel Pieper ruw de stekker uit trok, niet verstoken te blijven van de laatste overpeinzingen van psychiater/schrijver Theodore Dalrymple; zijn voor Opinio bedoelde bijdrage staat in HP/De Tijd,...

Ook om cartoonist Gregorius Nekschot blijft HP/De Tijd zich tot zijn laatste snik bekommeren. Het blad heeft eindelijk een antwoord gevonden op de vraag waarom justitie Gregorius vorige maand oppakte en niet al veel eerder, en waarom dat met zoveel kabaal gepaard ging. Dat was namelijk – komt ie – om - dat Wilders’ film Fitna niet verboden kon worden, er na Fitna ook nog eens niks was gebeurd, en het kabinet nu niet aan de moslimgemeenschap had kunnen laten zien dat er in Nederland heus wel krachtdadig wordt opgetreden tegen burgers die zich bezondigen aan discriminatie of nare kwetserijen. Door nu die arme Nekschot aan te pakken, kon het kabinet alsnog een gebaar maken. Ja, het is een wat ingewikkelde redenatie, maar in HP is het allemaal uitgebreid na te lezen.

Andere zielige mannen in HP/De Tijd: Ben de Graaf, in de vorige eeuw chef sport van de Volkskrant, en Joop Niezen, voormalig hoofdredacteur van Voetbal International. HP vroeg hen naar hun mening over de hedendaagse voetbaljournalistiek. De Graaf en Niezen doen wat oude mannen doen die moeten constateren dat hun opvolgers niet kunnen tippen aan hun eigen genialiteit: zeggen dat vroeger alles beter was, waarmee ze vooral bedoelen dat zij zelf zo veel beter waren.

In Vrij Nederland een interview met het voormalige Amsterdamse gemeenteraadslid Karina Schaapman. Ze is door een burnout ‘niet bereikbaar voor de wereld’, maar wil wel voor één keer vertellen waarom het haar allemaal te veel werd en ze haar gemeenteraadslidmaatschap plus het gewone lidmaatschap van de Partij van de Arbeid opzei: ze voelt zich in de steek gelaten.

Met schrijver Leon de Winter, zijn nieuwe roman is net uit, gaat het juist heel goed. In Elsevier, waar hij een paar jaar columnist was, vertelt hij hoe fijn het is van die columns af te zijn. ‘De actualiteit was een obsessie geworden. Ik werd er ziek van. Van het schrijven van al die stukjes en columns werd ik steeds bozer en gefrustreerder. ’ Een boek schrijven daarentegen is ‘strijden op leven en dood en dromen op leven en dood.’ En: ‘Soms heb ik de angstige ervaring dat ik gelukkig ben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden