Schreve ingesneeuwd in Twente

Volgens de een had hij te veel ambities, volgens de ander te veel pech. De bergbeklimmer Frank Schreve raakte ingesneeuwd op de top van de berg Koninklijke Ten Cate....

DE fanatieke bergbeklimmer komt zelf met de beeldspraak. 'U weet dat ik bergbeklimmer ben? Welnu, vier jaar geleden begonnen we hier goed toegerust aan een beklimming, maar gaandeweg werden de weersomstandigheden slechter. En op een gegeven moment sneeuwt het zo hard, dan moet je je van de berg terugtrekken.'

F. Schreve, nog tot eind dit jaar bestuursvoorzitter van Koninklijke Ten Cate, heeft het over de denim-productie van het Twentse textielconcern én over zichzelf. 'Ik acht mij verantwoordelijk voor het afschrijven van een kwart van het eigen vermogen. Daarom treed ik af', zegt hij. Het afschrijven is de meest drastische en ook de simpelste oplossing voor de problemen rond de productie en verkoop van spijkerstof.

Aftreden is net zo'n drastische stap. Volgens woordvoerder P. Rietman van Ten Cate heeft Schreve 'niets fout gedaan', maar wordt zijn besluit binnen het bedrijf begrepen en gewaardeerd.

Dan kan toch het beeld ontstaan dat Schreve een en ander verweten wordt. Beleggingsanalisten hebben met die constatering geen moeite: het bedrijf danwel Schreve had eerder het verlies moeten nemen op de spijkerstoffabrieken, zo luidt het algemene oordeel.

'Het klopt dat de marktomstandigheden al langer tegenzitten', zegt Schreve hierop, 'maar de laatste maanden is die markt substantieel verder in elkaar geklapt dan iedereen verwachtte, namelijk met 25 procent. Pas op dat moment konden we besluiten tot deze drastische maatregelen.'

De carrière van de 56-jarige Frank Schreve krijgt met het vroegtijdige vertrek bij Ten Cate een onverwachte wending. Na een zevenjarige loopbaan bij McKinsey trad hij in 1980 bij de Heidemij in dienst (het huidige Arcadis), waar hij in 1983 bestuursvoorzitter werd. Hij noemt zichzelf ondernemer en daarom wekte zijn overgang naar de Rabobank in 1991 enige verbazing. Dat hij daar niet uitgroeide tot kroonprins, was dus niet verwonderlijk, al heeft de bank volgens de woordvoerder 'alleen goede herinneringen' aan Schreve.

Ten Cate, toen nog Koninklijke Nijverdal-Ten Cate geheten, kwam in 1994 in beeld. Over die stap zei hij later in Intermediair: 'Ik kon gaan werken bij bedrijven waar het allemaal perfect liep, (...) waar alles rozengeur en manenschijn was. Dat kan op zich heel interessant zijn, maar het criterium dat ik hanteerde was de vraag of het mogelijk was iets met elkaar op te bouwen. Bij Ten Cate was die mogelijkheid er.'

Geen gebrek aan ambities dus. Schreve is een man met een wijdse blik. 'Werkmaatschappijen werden niet geleid vanuit een industriële filosofie. (...) Mensen waren hun eigen bedrijf aan het runnen. Daarvan hebben we gezegd: dat is niet meer tolerabel', zei hij vorig jaar over zijn analyse van Ten Cate in 1994.

Geen mens die Schreve niet roemt om zijn eerlijkheid, zijn daadkracht en zijn visie, maar hij heeft die talenten willen aanwenden om een onderneming in een kreupele sector te redden. En dat is moeilijk. De markt is net zoals de weersomstandigheden op een berg.

Volgens Schreve staat Ten Cate er nu beter voor dan vier jaar geleden, maar beleggers zijn hardvochtig in hun oordeel, gezien de koers vier jaar geleden (85 gulden) en de koers nu (45 gulden).

Het ontneemt Schreve zelf niet de lust tot ondernemen. 'It's all in the game', zegt hij. En 56 jaar is nog te jong om te stoppen. 'In dat opzicht is dit een buitenkans op een persoonlijke heroriëntatie. Ik kijk al uit naar de volgende berg.'

Geert Dekker

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden