Schoudervullingen

De kapsels en schoudervullingen vallen het meeste op. Om de werkende jonge vrouwen te typeren die elke ochtend vanuit Staten Island de pont naar Manhattan nemen, gingen de makers van Working Girl weinig subtiel te werk. Het waren, ook voor die tijd (1988) al, stereotyperingen voor het lagere personeel in de snelle wereld van Manhattan, waar in de dealing rooms van effectenhandelaars en andere beursbedrijven mannen de scepter zwaaiden en vrouwen maar één, met name dienende functie hadden. Regisseur Mike Nichols (The Graduate) zet de clichés met opzet dik aan om van kantoormeisje Tess makkelijker een heldin te maken.


De ambities van de 30-jarige, ongeletterde Tess reiken verder dan haar mogelijkheden en de adviezen van haar vriendinnen. Dat, en het feit dat ze het hart op de tong heeft, kost haar meermaals haar baantje. Wanneer ze als secretaresse onder de even oude Katharine komt te werken, lijkt het tij te keren. Wanneer haar bazin door een ski-ongeluk enige tijd uitgeschakeld is en zij de honneurs moet waarnemen, neemt ze die taak serieuzer dan bedoeld. Opmerkelijk genoeg laten de makers juist een vrouw de persoon zijn die Tess in de weg zit. En het is een man, een dealmaker nota bene, die Tess door haar glazen plafond helpt. En zo zitten er meer vreemde wendingen in het scenario die het verhaal naar het verwachte einde sturen. Vooral dankzij het spel van de drie hoofdrolspelers verveelt Working Girl echter geen moment. Melanie Griffith, die in die jaren haar hoogtepunt kende, is aandoenlijk als Tess, Sigourney Weaver overtuigend als bitcherige Katherine en Harrison Ford verrassend ingetogen als de helpende en reddende man.


Working Girl (Mike Nichols, 1988)


RTL 8, 20.30-22.45 uur.


Monsters

(Gareth Edwards, 2010) Of die muur tussen de VS en Mexico wel sterk genoeg is, vraagt een van de personages zich in deze sterke lowbudgetfilm af. Het zijn dan ook geen Mexicaanse immigranten die erdoorheen zouden kunnen breken, maar enorme buitenaardse wezens. Sinds een mislukt ruimte-experiment, zes jaar geleden, scharrelen zij volop door het Mexicaans-Amerikaanse grensgebied. Maar hoe ze eruitzien? In de eerste scène van Monsters, gegoten in het grofkorrelige zwartgroen van een night vision-camera, lijken het zwevende reuzeninktvissen, waarna het een hele tijd duurt eer de monsters weer in beeld kruipen. Die spaarzame exposure was deels een budgetkwestie, maar ook binnen het verhaal past de suggestie perfect. De film zorgde in één klap voor de Hollywooddoorbraak van regisseur Edwards; zijn volgende film wordt een miljoenen kostende Godzilla-remake, waarvan de spectaculaire trailer onlangs hoge ogen gooide.


Eén, 23.15-00.50 uur.


Departures

(Y¿jir¿ Takita, 2008) Toen Departures (Okuribito) de Oscar voor beste niet-Engelstalige film won, vóór de ook genomineerde arthouselievelingen Waltz with Bashir en Entre les murs, gingen er wat wenkbrauwen omhoog. Maar wie de Japanse film ziet, zal zich niet verbazen over de afweging van de Academy, die traditiegetrouw kiest voor het soort kwaliteitscinema dat een tikje minder weerbarstig is. Departures is een wonderschone vertelling over een werkloze cellist, die terugkeert naar zijn geboortehuis en in dienst treedt van een uitvaartondernemer, als assistent bij het gereedmaken van overledenen. De film legt er eer in dit uitgebreid uit de doeken te doen, wat Departures een bijzondere, bijna meditatieve schoonheid geeft.


Nederland 2 , 23.50-01.52 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden