Schorsing van directeur bij bloemenhandel door weinigen betreurd Rob Zurel koerste af op zijn ondergang

De grootste bloemenhandel ter wereld, de Aalsmeerse onderneming S. Zurel & Co, was op weg naar de ondergang. Volgens K....

Van onze verslaggever

Gerard Reijn

AALSMEER

Op 4 juli werd het de raad van commissarissen te erg. Pogingen van de commissarissen om nog tot een gesprek te komen met Rob Zurel, faalden keer op keer, zodat alleen het uiterste middel overbleef: schorsing. 'En het is niet de bedoeling dat hij nog terugkomt', verduidelijkt president-commissaris F. Grapperhaus.

Over de exacte aanleiding tot de schorsing wil Grapperhaus niets zeggen. 'Er is wel eens een situatie in een onderneming dat je zegt, tot hier en niet verder. Dan heb je de plicht iets te doen.' Geruchten over drugsgebruik door de directeur, spreekt hij tegen. 'Dat zou trouwens niet eens een reden voor schorsing zijn.'

Bij Zurel zijn er weinig mensen die de ingreep van de commissarissen betreuren. Een chauffeur maakt geen geheim van zijn gevoelens: 'Het was een man met briljante invallen. Zo besloot hij dat overwerk niet meer werd uitbetaald. Dat scheelde mij wel 500 gulden per maand.'

De ondernemingsraad, die lange tijd niet bestond omdat Rob Zurel vond dat elke werknemer direct bij hem terecht kon, adviseerde positief over de schorsing. 'Zonder onze hulp zou die schorsing een stuk moeilijker zijn geweest', denkt Hoogervorst.

De eerste prioriteit van de directie is de vertrokken mensen te vragen terug te keren naar het bedrijf. De inkoopchef Loek Koek, de afgelopen jaren door Rob Zurel zowel bejubeld (zo werd de bloem Louis Biscuit naar hem genoemd) als verguisd, is alweer in het gebouw gesignaleerd.

Kleurrijk en onconventioneel was Rob Zurel altijd al, maar de laatste jaren ontwikkelde hij zich tot een ware tiran. Hij terroriseerde zijn personeel met de inmiddels berucht geworden gele en rode kaarten, die werden uitgedeeld aan mensen die foutjes dan wel fouten maakten. Zijn woedeuitbarstingen werden heviger. 'Een beest? Ja, af en toe kan ik een beest zijn. Maar mijn mensen gaan voor mij door het vuur', zei hij in mei 1995. Sindsdien werd hij alleen maar opvliegender. 'Maar hij kon mensen ook helemaal opbouwen', verzacht Grapperhaus het beeld. 'Als mensen iets goed deden, kon hij ze omhelzen en prijzen.'

Rob Zurel gedroeg zich niet als een gewone directeur. Zijn benauwde directiekamertje in Aalsmeer was al snel te klein voor zijn kunstverzameling. De doeken ('Ik verzamel alles van Cobra en daarna, en ik ken ook al die kunstenaars') hangen overal. Een duf grijs pak kon er bij Zurel niet vanaf; hij ging gekleed in woeste overhemden en oogverblindende dassen, passend bij zijn temperament.

Anderhalf jaar geleden besloot Rob Zurel dat hij niet meer de juiste man was om het bedrijf te leiden: 'De tijd voor de one-man-show is voorbij'. Hij koos B. Huesmann van Campina-Melkunie als zijn opvolger, maar al een paar maanden laten hadden de twee slaande ruzie. De opvolger vertrok voordat hij was begonnen.

Na Huesmann kwam Carsten Andersen, die pas enkele maanden geleden de titel onderdirecteur kreeg. Zijn promotie tot enig directeur vergde daarna slechts weken.

Ruzie had Rob Zurel niet alleen met personeel en commissarissen, maar ook met de veiling in Aalsmeer en met zijn familie. Zo wilde hij uit Aalsmeer weg, omdat de veiling volgens hem een verouderd instituut was.

Zijn vader Maurice Zurel, die zich tot begin vorig jaar in het bedrijf vertoonde, werd door hem ruw aan de kant gezet. Zoon Rob ontwierp vervolgens een nieuwe huisstijl die die van zijn vader zou moeten vervangen. 'Dat was onderdeel van de familieruzie', zegt or-man Hoogervorst nu. De opvallende blauwe wagens met ZUREL wagengroot in bladgoud worden vervangen door witte wagens met een nietszeggend modern logo.

Het werd steeds moeilijker nog enige samenhang in het beleid van de onderneming te vinden. Aangekondigde beleidswijzigingen werden niet doorgevoerd, andere werden weer teruggedraaid. Zurel raakte het spoor bijster en zijn directeur raakte in een steeds verdergaande staat van overspanning.

De commissarissen hebben sinds 4 juli zelf het heft in handen genomen bij de houdstermaatschappij Zurbros, en hebben Andersen benoemd tot directeur bij S. Zurel & Co. Onder diens leiding moet Zurel weer een onopvallende onderneming worden. 'Geen hemelbestormende plannen meer', gruwt Grapperhaus. 'Ik wil graag rust in de tent. We moeten gewoon weer bloemen kopen en verkopen met winst.'

Financieel is de onderneming niet in gevaar. Volgens Grapperhaus is de balans 'ijzersterk', en werden er vorig jaar geen operationele verliezen geleden. Door een forse voorziening voor een niet nader aangeduide reorganisatie, boekt het bedrijf wel voor de tweede keer achter elkaar verlies. 'Maar dit jaar maken we weer winst.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden