Column

Schoonmaken was nog nooit zo goedkoop

Schoon

Noem me sentimenteel, maar ik was ontroerd toen ik zaterdag in deze krant las over Selita Pherai Ramesar (64). Al 36 jaar maakt ze ziekenhuizen schoon, dweilt ze gangen van ministeries, haalt ze doekjes over eindeloze rijen bureaus. Op termijn kan ze in dienst komen bij het ministerie waar ze al jaren werkt. Ze vindt het 'een droom' en 'een teken van respect'. Abdel Kourtit (50), schoonmaker bij de Belastingdienst in Utrecht, verhaalt van collega's die vreugdetranen plengden toen ze hoorden dat ze er eindelijk 'gewoon bij zullen horen'.

Vrijdag ging de ministerraad akkoord met de arbeidsvoorwaarden voor de nieuwe Rijksschoonmaakorganisatie, een fase in het stapsgewijs in dienst nemen van tweeduizend schoonmakers die nu nog worden ingehuurd via schoonmaakbedrijven. Jarenlang was uitbesteden de mode. De mensen van de beveiliging en van de broodjes bleken stukken goedkoper als men ze inhuurde via een gespecialiseerd bedrijf. Voorwaar, een wonder.

Bij nader inzien bleek dat wonder in de schoonmaaksector deels te drijven op bijzondere opvattingen over het begrip 'schoon'. Zeven of acht minuten om een wc te poetsen? Belachelijk, kan prima in 90 seconden. Elk bureau zorgvuldig afnemen? Hahaha, het is hier geen sociale werkplaats.

Schoonmaken was nog nooit zo goedkoop. En nog nooit zo smerig. Sinds Stella Braam twintig jaar geleden onderdook in de rafelranden van de arbeidsmarkt en haar ervaringen als koffiejuffrouw, tulpeninpakster en schoonmaakster in hotels boekstaafde in De blinde vlek van Nederland, weet ik dat hotelkamers smerige plekken zijn, die met handschoenen, slippers en grote argwaan benaderd dienen te worden. Dat is niet de schuld van de schoonmakers, maar van hun superieuren die eisen dat de gore sporen van gasten in een handvol minuten worden weggepoetst. Kennelijk is in al die jaren weinig veranderd, want Abdel Kourtit adviseert in de Volkskrant 'aan het bureau geen appeltje te schillen en te eten'. Kourtit kan het weten: hij maakt de bureaus van belastingambtenaren schoon.

'De schoonmaak is plots een kerntaak van de overheid. Kostbare symboolpolitiek. Foei', loeide Gerard Schouw, een Kamerlid van D66, op Twitter. Het is geschamper uit een droomwereld waarin Selita Pherai Ramesar als zelfstandig reinigingsconsultant online aan acquisitie doet en met de opdrachtgever onderhandelt over voorwaarden en bonussen. Ook het hellendvlak-argument is al van stal gehaald: straks gaan ze nog V&D nationaliseren en crèchejuffen in dienst nemen.

In een open brief aan Schouw legt PvdA-Kamerlid Martijn van Dam uit waar het volgens hem om draait: 'Wat je feitelijk zegt, is dat het werk van de rijksoverheid alleen wordt gedaan door de beleidsambtenaren achter een bureau. Al die mensen die dat mede mogelijk maken, de receptionisten, de beveiligers, de bodes, de secretaresses, de chauffeurs, de cateringmedewerkers, de administrateurs, de personeelsadviseurs, de ict'ers, de medewerkers facilitaire zaken, allemaal geen kerntaken. En in jouw woorden kostbare symboolpolitiek als die mensen een aanstelling hebben als ambtenaar.Weet je waarom ik het zo goed nieuws vindt dat schoonmakers weer in dienst van de overheid komen? Het herstelt een heel belangrijk principe: we doen het samen.'

Een twistpunt in de coalitie is het nimmer geweest. Mark Rutte zei meteen: schoonmakers op de ministeries? Vast contract, vakantiegeld, taart en een kerstpakket, schreef de Volkskrant afgelopen zomer.

Abdel Kourtit, Selita Ramesar, gelukgewenst met de aanstelling-op-termijn. En mocht iemand het bureau van Gerard Schouw tegenkomen: dat mag je overslaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.