School-voorbeeld

Wie zei dat je op een rockacademie van alles leert, behalve het echte werk? Mister And Mississippi bewijst het tegendeel. Of hadden deze vier het zonder school ook wel gered?

Het wachten duurt lang voor Mister And Mississippi. Drie jongens en een meisje die elkaar vonden op de Herman Brood Academie in Utrecht. Maar eindelijk verschijnt dan vandaag hun debuutalbum, waarmee ze al gauw een jaar bezig zijn geweest. De presentatie is vanavond in Tivoli De Helling in Utrecht. Al lang uitverkocht, want de reputatie van Mister And Mississippi is de band vooruitgesneld.


Dat is de reputatie van een bijzondere liveband met semi-akoestische folkrock. Het geluid klinkt bekend door bands als Fleet Foxes en Mumford & Sons, maar Mister And Mississippi geeft er een eigen draai aan.


De groep, onlangs in deze krant door muziekprofessionals verkozen tot een van de drie veelbelovendste Nederlandse muziekacts, stond al in het voorprogramma van Patrick Watson en Blaudzun, en won in december 2011 de Amsterdamse Popprijs. Gitarist Danny van Tiggele: 'Was een opdracht van de school. We moesten ons voor die prijs inschrijven. Bio opstellen, dat soort dingen.'


Een paar maanden later stond de band in de finale in de Melkweg, en won die ook. Zo rekende Mister And Mississippi in één klap af met twee vooroordelen over de Nederlandse popmuziek: dat rockscholen als de Herman Brood Academie je veel kunnen leren maar geen recept bieden voor succes; en dat al die speurtochten in al die lokale talentenjachten naar nieuwe belangwekkende bands en artiesten niks opleveren.


Mister And Mississippi had zonder de academie nooit bestaan, en ook waren ze vele optredens misgelopen die op die gewonnen Popprijs in december 2011 volgden.


Daags voor hun warm ontvangen optreden op het Groningse Noorderslagfestival verzamelen zich drie van de vier bandleden (zanger, percussionist Samgar Jacobs laat zich wegens studieverplichtingen verontschuldigen) in een Utrechts koffietentje voor een rondje pers.


De ontmoeting van de vier ontstond echt toevallig, vertellen ze. Op de academie volgden ze het vak 'act development', vertelt zangeres Maxime Barlag, en moesten ze een bandje formeren. 'Wij dachten allemaal: het moet geen standaardformatie worden. Niet twee gitaren, bas en drums. Daarin vonden we elkaar.'


'We waren de enigen die iets anders wilden dan de standaard rockbezetting', zegt Danny van Tiggele. 'Geen drummer, geen bassist. Wel twee gitaristen en een zanger en zangeres. Wonderlijk dat het direct klikte, vooral omdat we allemaal een andere achtergrond hebben.'


Gitarist Tom Broshuis komt meer uit de ambient-shoegazehoek. Zijn instrument is er meer voor een extra laag sfeer, zoals op de plaat te horen is in een aantal fraaie 'sound- scapes' op onverwachte momenten. Broshuis: 'Ik kom uit de Achterhoek en kon eigenlijk mijn ei niet kwijt. Ik ben niet zo'n gitaristen-gitarist.'


Meerstemmig

Broshuis geeft de liedjes extra spanning, al is er ook de wonderwel op elkaar aansluitende zang van Barlag en Jacobs. Maxime Barlag: 'Mijn held was Patrick Watson. De diversiteit van zijn liedjes en zijn onbegrensde muzikaliteit zijn voor mij een voorbeeld. Ik vond hier meteen een plek.'


Naast de Canadese singer-songwriter Patrick Watson was de meerstemmige zang van Fleet Foxes en de rijke, breed gearrangeerde en toch intiem klinkende muziek van Bon Iver een belangrijke invloed.


Het viertal werkte in afzondering aan eigen liedjes en al snel zong het rond dat er een bijzonder bandje op school was ontstaan. Docent en muzikant Marcel van As (drummer van onder anderen Spinvis) ontfermde zich over de groep. Door zijn goede contacten met platenlabel V2 kwam er ook uit die hoek al snel interesse.


Van Tiggele: 'Alles zat meteen mee. Het ging ook zo goed samen. De stemmen pasten goed bij elkaar, de rolverdeling tussen ons gitaristen was duidelijk en Maxime schreef teksten waarmee we iets konden. Voor we het wisten werd gepraat over een album en een producer.'


Zo werd Reyn Ouwehand verantwoordelijk voor het volwassen, rijke geluid op het album Mister And Mississippi. Alle vier muzikanten krijgen de ruimte en nee: een echte drummer is er nog altijd niet. Zanger Samuel Jacobs slaat wat op de trom en de anderen doen er percussie bij.


Het door de band zo verafschuwde woord 'standaard' is geen moment op de muziek van toepassing, maar het zoeken naar andere vormen gaat niet ten koste gaat van de toegankelijkheid. Van Tiggele blijft met zijn voorliefde voor jarenzestigpop en -folk van Bob Dylan en The Byrds toch vooral een liedjesman. Al met al niet zo gek dat het in de muziekwereld eind volgend jaar begon te gonzen.


Van Tiggele: 'Eigenlijk zijn wij het grote praktijkvoorbeeld van waar de academie ons naartoe wil brengen en wat we er aan theorie leren.'


Barlag: 'We vormen een goed voorbeeldbandje ja. It's all about netwerken, daar ben ik wel achter, zo zit de industrie in elkaar. Ik kwam weleens depressief thuis van school als het over geld ging. Wie je allemaal moet betalen, en dat je niks overhoudt.'


Van Tiggele: 'Maar de plaat is er, ik heb het echte vinyl in de fabriek gezien en ben zo trots. Het is het beste wat we nu konden maken. Mocht het niks worden, dan nog blijft de platenmaatschappij in ons geloven, hebben ze gezegd. Zij nemen de kosten van de flop dan op zich.'


Maar de voortekenen zijn anders. Het concert vanavond is uitverkocht. Veel klasgenoten hebben niet eens een kaartje, weet Barlag. 'Ach, in mei studeren we af, dan kan de hele klas ons gratis zien spelen.'


Credit: Mister And Mississippi: Mister And Mississippi. V2. Het concert in Tivoli is uitverkocht. Tournee vanaf februari.


Extra: Support act van Blaudzun

Mister And Mississippi zegt slechts één keer om een optreden te hebben hoeven vragen: toen de band zich van de Herman Brood Academie, waar de vier leden in mei hopen af te studeren, moest inschrijven voor de Amsterdamse Popprijs. Nadat ze deze hadden gewonnen, kwamen de aanbiedingen vanzelf. In februari begint een grote Nederlandse tournee, maar eerst speelt de band nog even in de 'mooiste zaal van België', Ancienne Belgique in Brussel. Ze spelen daar met Blaudzun, die de band ook in Nederland al een paar keer als support act aanwees. 'We kunnen het goed met elkaar vinden en onze muziek blijkt te werken als opwarmer voor Blaudzun.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden