Schilderij van vuur

Het is de zwartkijker die zegt, waarom zou je een aquarium nemen als je de vissen op de televisie ook kunt zien, en dan hoef je ze nog niet te voeren ook!...

Zo'n welles-nietes-discusssie valt ook te voeren over de open haard. Dat heb je er nu eenmaal van als je een natuurlijk element in je woning brengt. De bezwaren van de tegenstander: al dat as dat de kamer maar inwaait, en de stapel hout die ik telkens driehoog moet tillen. En nog een argument: hoe vaak bevindt de open haard zich niet op de verkeerde plek in de woonkamer, in een hoek waar je toch niet zit of te ver van het raam?

De voorstander is een romanticus die goede herinneringen bewaart aan het kampvuur uit zijn jeugd, die ook graag een fikkie mag stoken, en omdat dat in de semi-wilde natuur van Nederland vrijwel niet meer mag, is de open haard een prima compensatie. Die zelfde verdediger van de open haard zal zeggen dat juist de brandgeur en het geluid van knappend hout deze donkere maanden zo verteerbaar maken. En laten we wel wezen: wat moet de net vertrokken Sinterklaas zonder deze warme entree in het huis?

Akkoord, we volgen de pleitbezorgers, kijken mee door hun ogen en zien iets merkwaardigs. Natuurlijk, die romantische haardvuren bestaan nog wel, maar ze worden steeds vaker verdrongen door gestileerde vuren, waarin de vlammen in toom worden gehouden. Het toppunt van zo'n vuur zagen we onlangs in een stand waar over de lengte van 2 meter een nis in de muur was uitgespaard waarin (gas)vlammen uit de witte kiezels staken. Dat is geen vuur meer, dat is een stilleven.

Komt er nog hout aan te pas? Jawel, maar ook die stapel is gereduceerd tot een rationeel samengestelde compositie - de tijd dat je het overtollig verbouwingsmateriaal hup in de allesbrander dumpte, lijkt voorbij. De haardverkopers werken hard mee aan het temmen van hun product. Helex bijvoorbeeld schrijft: 'Wie denkt aan een haard ziet toch meestal nog de geijkte nostalgische beelden voor zich van losse kachels en schouwen die veel ruimte innemen. De huidige woontrend is vooral toegespitst op ruimte, ruimte ook om het oog te strelen. Wat we zien is dat men steeds vaker ervoor kiest om het vuur naar ooghoogte te brengen, vuur als afwisselende kunst aan de wand.'

Vuur als een schilderij, een variant op Wallasse Ting of Jan Cremer. De haard op ooghoogte, zelfs met een lijst eromheen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden