Scheuren tussen akkers, fjorden, dennen, rotsen

Eerst naar de Machtige Motordagen in de Utrechtse Jaarbeurs (van 21 tot 24 februari), dan prachtige routes uitstippelen voor het nieuwe motorseizoen.

1. Noorwegen: Sneeuwroute

In Noorwegen moet je als motorrijder vooral niet door tunnels rijden. Eromheen is het veel leuker. Onderweg van Vos naar Laerdal sla je dus voor de Laerdaltunnel, met 24,5 kilometer de langste van Europa, linksaf naar Aurlandsvangen. Daar begint de Sneeuwroute tussen de Naëroy- en de Laerdalsfjord. Gecatalogeerd als een toeristische route, maar midden in de zomer doodstil. De 47 kilometer lange weg is ideaal voor motorrijders. Goed asfalt en grotendeels overzichtelijk, wat je volop gelegenheid biedt te genieten van de Naëroyfjord, die steeds verder in de diepte verdwijnt. Na verloop van tijd lijkt zich een wonder te voltrekken: links en rechts ligt metershoge sneeuw, zelfs midden in de zomer. Je stapt af, laat je opzij vallen en landt zacht in een witte deken. Om je heen hoor je het geklater van watervallen en de hard stromende beek langs de kant van de weg.


2. Corsica: Langs de westkust

Kunnen er in een weg nooit te veel bochten zitten? Heb je er geen moeite mee om voortdurend supergeconcentreerd gas, remmen en koppeling te bedienen? Je af te vragen of er na de volgende bocht geen koeien of wilde varkens op de weg staan? Rij dan de D81B van Calvi naar Porto op Corsica. Gedurende 81 kilometer doet die weg niets anders dan kronkelen, terwijl hij vriendelijk op en neer gaat. De eerste 23 kilometer zijn een opwarmer; je hebt alle tijd om de verschillende kleuren blauw van de Middellandse Zee in je op te nemen. Maar vanaf Argentella barst het los. Lieve god, wie heeft bedacht dat een weg geen 200 meter rechtdoor loopt? En het leuke is: Corsica is geplaveid met dit soort wegen.


3. België: Vlaamse Ardennen

De N8 is de onopvallende, vrij rustige hoofdweg tussen Oudenaarde en Brakel. Hij gaat een beetje op en neer, wat logisch is omdat hij in de Vlaamse Ardennen ligt. Maar sla op een willekeurige plaats links- of rechtsaf van de hoofdweg en het feest begint: je belandt op een van de vele hellingen uit de Ronde van Vlaanderen. Meestal geasfalteerd, zoals Ladeuze, de Boigneberg en de Varentberg, maar soms ook met een wegdek van kasseien, zoals de Eikenberg. Je voelt de pijn van de wielrenners, terwijl je uitkijkt over de omgeploegde akkers en in de verte alweer een andere top ontwaart. Het zou een goed advies zijn aan die drukke Nederlanders: ga je eens onthaasten in de Vlaamse Ardennen.


4. Frankrijk: Gorges du Verdon

Alsof de rotswanden je willen fijndrukken, zo voelt het als je in de Provence door de Gorges du Verdon rijdt. Over een lengte van 25 kilometer heeft de rivier Verdon de kalksteengrond in de loop van miljoenen jaren uitgesleten. Aan de ene kant zie je, honderden meters lager of dichtbij, het groenblauwe water stromen, aan de andere kant kun je de kou van de rotsen in je gezicht voelen. In een bocht buigen ze soms over de weg heen; je hebt de neiging ervoor te bukken. De meeste indruk maakt het gedeelte tussen de dorpen Moustiers St. Marie en Castellane. Daar is de kloof op diverse plekken niet meer dan 6 meter breed.


5. Spanje: De 'onbegaanbare' weg

De voorpret bij het maken van een motorroute is de helft van de lol. Kaart erbij, van A naar B naar C enzovoort, en dan maak je er een gps-route van zodat je al rijdend alleen maar de aanwijzingen in je helm hoeft te volgen en op de weg kunt blijven letten. Maar soms besluit je een omweg te nemen. Bijvoorbeeld om via het Parque Natural de la Sierra y Los Cañones de Guara, Noord-Spanje, naar de A-1604 te rijden. Door het park loopt volgens de kaart een wit weggetje, al krijgt dat vanaf Las Bellostas een stippellijn. Dat betekent: slecht wegdek, misschien onbegaanbaar. Toch maar proberen. Het is er prachtig en doodstil. En dan, opeens, is er op de gps geen weg meer te zien, zelfs geen dun streepje. Omdraaien? Te heet. En de hoofdweg kan niet meer ver weg zijn. Scheuren, kuilen en gaten in het asfalt, maar dan duikt hij toch op. De A-1604. Missie volbracht.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden