Scherm

ware vioolklanken, een donkere stem, die zegt: 'Koningin Beatrix is gisteren vroeg in de middag allerminst overleden aan de gevolgen van een zware hersenbloeding. Dat meldt de RVD. Noch werd het staatshoofd rond de klok van twee uur in allerijl overgebracht naar het universitair Medisch Centrum in Utrecht waar ze korte tijd later evenmin overleed.'


Geslaagd satirisch commentaar van Lucky TV op de misser, eergisteren, van SBS Shownieuws en de berichtgeving daarop in de media. Vond ik. Op Twitter, de collectieve galblaas van de tv-kijkers, borrelde en gistte het meteen van verontwaardiging. Omdat het over Beatrix ging, vermoedelijk. Maar daar ging het dus niet over.


Ik vond de grap scherp, maar misschien is de les opnieuw dat een grap die je moet uitleggen (wat de arme maker Sander van de Pavert dezelfde avond tegenover het ANP moest doen), per definitie niet geslaagd is.


Misschien dat regisseur Tonko Dop ook eens achter de schermen van Lucky TV had moeten kijken deze weken. Zijn wekelijkse reeks van Achter het scherm (NTR) vond ik aanvankelijk duiden op de zoveelste megalomane aanval van navelstaarderij van de zestigjarige publieke omroep. Toch heb ik een paar informatieve en mooi gemaakte afleveringen gezien, ook al valt vast ook achter het scherm van dit programma nog wat te onthullen.


Woensdag liep Dop een dag op de redactie van Pauw & Witteman. Een moeizame, nieuwsluwe dag. 'Een vreselijke avond' dreigde. Totdat Harry Muskee overleed. Daar ging het gesprek met Willem Middelkoop over de dalende goudkoorts. Hij werd afbesteld. Muskee-vriend Johan Derksen werd gepolst, tegen enige bedenkingen van Witteman. Uiteindelijk zat Jan Douwe Kroeske aan tafel.


Tevreden?, vroeg Dop aan Jeroen Pauw, direct na de uitzending. Nee, luidde het antwoord van beide heren. Pauw: 'Als je om 21.00 uur weet dat Muskee dood is, dan mag je wel iets meer beeld hebben. Het zat ook nog eens in het begin van de uitzending, en dat vond ik pijnlijk.'


Mijn indruk was twee weken geleden anders: na een avond Muskee-nieuws had ik het beeld bij Pauw & Witteman niet gemist.


Vorige week stapte Dop naar het NOS-Journaal, een nieuwsfabriek van meer dan 400 man. Het was een vermakelijke en vermoedelijk voor veel buitenstaanders onthullende aflevering. Achter het scherm knokte de Haagse redactie voor tien seconden extra in een verslag. Spannend was de blik in de regiekamer, waar tot twintig seconden voor de uitzending het zenuwslopende wachten was op Lex Runderkamp, die vanaf een dak in het onrustige Tripoli verslag zou doen. En die op zijn beurt worstelde met de techniek: 'Het is toch godverdomme niet te geloven ook!'


Rob Trip, die Dop vrolijk te woord stond, vond het 'heel goed dat je thuis niet weet wat er in de keuken gebeurt. Als het gerecht dat wordt uitgeserveerd maar goed is.' Dat ben ik niet met hem eens. Waar kranten met ombudsmannen en -vrouwen steeds meer van de keuken laten zien, loopt televisie ver achter. De vele gesprekjes op tv met mensen van tv gaan zelden dieper dan: 'Hoe wás het om dit programma te maken?'


Dan was het bezoek van Dop aan Sesamstraat onthullender. Aart Staartjes die de poppenspelers daar maar 'raar volk' vond, dat verwacht je niet. Martin van Waardenberg die vond (misschien was het ironie; je wéét het tegenwoordig niet meer) dat 'de tere kinderziel' niet vroeg genoeg gekwetst kon worden, om voorbereid te zijn op de toekomst. Ineens ga je zo'n figuur Ienieminie met andere ogen bekijken. En dat is eigenlijk maar goed ook.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden